ITPP2/443-383/08/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2008 r. (data wpływu 28 kwietnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2008 r. (data wpływu 18 czerwca 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 kwietnia 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 6 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Biuro rachunkowe w ramach spółki cywilnej prowadzone jest przez dwóch wspólników. Jeden z nich posiada uprawnienia do prowadzenia ksiąg rachunkowych w postaci certyfikatu księgowego. Spółka działalność gospodarczą rozpoczęła w dniu 1 lutego 2008 r. Nie złożyła zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza biura rachunkowego obejmuje prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ryczałtowej ewidencji przychodów, ksiąg rachunkowych dla klientów, z którymi zawierane są umowy. W umowach tych Spółka zobowiązuje się do wykonywania następujących czynności: prowadzenia księgi przychodów i rozchodów, bądź ryczałtowej ewidencji przychodów, bądź ksiąg rachunkowych, prowadzenia rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i sporządzania na ich podstawie deklaracji, rozliczania zaliczek na podatek dochodowy właściciela oraz pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło i sporządzania na ich podstawie deklaracji, rozliczania składek ZUS właściciela oraz pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zlecenie, o dzieło i sporządzania na ich podstawie deklaracji, prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wyposażenia, sporządzania listy płac i prowadzenia indywidualnych kart przychodów, prowadzenia akt osobowych pracowników. Spółka nie zajmuje się sporządzaniem deklaracji podatkowych i nie udziela w tym zakresie pomocy innym osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej i prowadzącym działalność gospodarczą, którym nie prowadzi ewidencji i ksiąg. Żaden ze wspólników nie jest doradcą podatkowym wpisanym na listę doradców. Spółki nie dotyczą wyłączenia zawarte w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Urząd Statystyczny w Łodzi sklasyfikował wykonywane przez Spółkę czynności w grupie PKD 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe” dawne PKD 74.12.Z „Działalność rachunkowo-księgowa” oraz w grupie 74.12.20-00.00 „Usługi w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych”. Ponadto w piśmie z dnia 6 czerwca 2008 r. Spółka wskazała, że przewidywana wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności, o której mowa w art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, wyniesie około 35000,00 zł, a pierwsza sprzedaż nastąpiła 18 lutego 2008 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług? Spółka uważa, że skoro nie wykonuje czynności doradztwa podatkowego ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług. Zgodnie z pisemną opinią Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2008 r. usługi wykonywane przez Spółkę zostały sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 74.12.20-00.00 „Usługi w zakresie księgowości z wyłączeniem deklaracji podatkowych” w związku z tym czynności te powinny być zwolnione od podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Przy czym na mocy art. 113 ust. 9 tej ustawy podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Zwolnień, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9 cyt. ustawy nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie (art. 113 ust. 13 pkt 2 cyt. ustawy). Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, w którym wskazano, iż Spółka nie świadczy usług doradztwa stwierdzić należy, że będzie mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 9 cyt. ustawy. Skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży kwoty określonej w ust. 1 art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie należy wskazać, że wbrew twierdzeniom Spółki czynności sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 74.12.20-00.00 nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z podatku od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.