ITPP2/443-473/10/KT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2010 r. (data wpływu 19 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 29 lipca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 11 października 1996 r. otrzymał Pan na własność niezabudowaną działkę nr 100/6 o powierzchni 0,52.60 ha (grunty rolne) od matki, która będąc właścicielką nieruchomości gruntowej nr 100/2 o powierzchni 0,81.00 ha, dokonała jej darowizny, potwierdzonej aktem notarialnym, na rzecz swoich dzieci. Na swojej działce zamierzał Pan wybudować budynek mieszkalny, czego do dnia dzisiejszego, ze względów osobistych (praca i miejsce zamieszkania w innej miejscowości, brak odpowiednich środków pieniężnych), nie uczynił. W 1999 r. wystąpił Pan do organów Gminy o uwzględnienie na posiadanej działce, w planie zagospodarowania przestrzennego, funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej z funkcją usługową. W chwili obecnej ww. miejscowy plan, uchwalony przez Gminę, przewiduje dla przedmiotowej działki funkcję mieszkalno-usługową - uchwała z 2003 r. W 2008 r., ze względu na sytuację osobistą, wystąpił Pan do wójta Gminy o zatwierdzenie projektu podziału ww. nieruchomości na pięć działek o numerach od 100/7 do 100/11. W listopadzie 2008 r. Starostwo Powiatowe zawiadomiło Pana o wprowadzeniu tego podziału do ewidencji gruntów i budynków, a w grudniu 2008 r. Sąd Rejonowy Wydział IV Ksiąg Wieczystych zawiadomił Pana o dokonaniu stosownego wpisu do księgi wieczystej. W wyniku ww. podziału powstały cztery działki oraz droga wewnętrzna, niezbędna do ich funkcjonowania. Wskazał Pan, iż posiada dwoje dzieci, którym miał zamiar przekazać wydzielone działki oraz wybudować na jednej z nich budynek mieszkalny. W chwili obecnej zamierza Pan sprzedać ziemię, a uzyskane środki pieniężne przeznaczyć na potrzeby osobiste. Jest Pan emerytem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług taksówkowych. Przedmiotowej nieruchomości, będącej częścią majątku prywatnego, osobistego, nigdy nie wykorzystywał Pan w prowadzonej działalności. Od dnia nabycia do dnia dzisiejszego, poza faktami opisanymi we wniosku, ziemia nie była wykorzystywana w żaden sposób. W okresie od 1997 r. do 2002 r. był Pan płatnikiem podatku od nieruchomości, a od 2003 r. płaci podatek rolny. Nie wykonywał Pan jakichkolwiek czynności zmierzających do sprzedaży działek - podziału dokonał w celu wybudowania na własne potrzeby domu jednorodzinnego oraz przekazania pozostałych działek dzieciom. W związku z tym do działek zostały doprowadzone prąd i woda. Żadna z działek nie jest zabudowana. W przyszłości nie planuje Pan zakupu, ani sprzedaży żadnych innych nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w jednej lub kilku transakcjach, będzie ona opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż posiadanych działek gruntu, otrzymanych w drodze darowizny od matki, stanowiących Pana majątek osobisty, służący celom prywatnym, nie wiąże się z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. Wskazał Pan, iż w obecnej chwili nie jest w stanie przewidzieć, czy posiadane działki zostaną sprzedane w jednej czy kilku transakcjach, niemniej uważa, że nie ma podstaw by którakolwiek z ewentualnych transakcji była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podniósł Pan, iż Pana zdaniem z przywołanych powyżej przepisów wynika, że aby dostawa towarów mogła być uznana za działalność gospodarczą, to w momencie jej realizacji sprzedający musiał mieć zamiar dokonywania takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary zostały nabyte z zamiarem wykonywania tych czynności. Zauważył Pan, iż z przepisów ww. ustawy wynika, że wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w tym podatku tylko, gdy czynność taka została wykonana w ramach działalności gospodarczej. W związku z tym wskazał Pan, iż osoby fizyczne, zbywające część majątku osobistego, nabytego w celach prywatnych bez zamiaru dalszej jego odsprzedaży, nie mogą być uznane za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy. Warunkiem opodatkowania danej czynności jest dokonanie jej przez podatnika podatku od towarów i usług oraz jej ujęcie w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Ponieważ, jak wynika z wniosku, działki gruntu nabył Pan w 1996 r. w drodze darowizny od matki, to biorąc pod uwagę czas jaki upłynął od daty darowizny oraz przyczynę jej dokonania (podział gruntu na działki przeznaczone dla swoich dzieci), nie można przypisać Panu zamiaru nabycia gruntu w celu jego dalszej odsprzedaży. Zaznaczył Pan, iż otrzymany grunt nigdy nie był związany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą (w tym rolniczą), jak również nigdy nie był udostępniany odpłatnie lub nieodpłatnie innym osobom. Przedmiotowy grunt nie jest i nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a Pan do tej pory nie dokonywał sprzedaży działek. W związku z powyższym - w Pana opinii – w planowanych transakcjach sprzedaży gruntu nie działa Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, wobec czego planowana sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, nie stanowiąc czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Według prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1, ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. Dyrektywy, państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu ww. art. 9 ust. 1, w szczególności (…) dostawy działek budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie. Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa gruntów co do zasady jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Aby dostawę towarów (np. gruntów) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takiej czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego, gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to czynność taka nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy - nie może być uznana za działalność handlową, czyniącą tenże podmiot podatnikiem podatku od towarów i usług. Z treści złożonego wniosku wynika, że otrzymał Pan, w drodze darowizny od matki, niezabudowaną działkę o powierzchni 0,52.60 ha (grunty rolne). Na działce zamierzał Pan wybudować budynek mieszkalny, czego do dnia dzisiejszego, ze względów osobistych (praca i miejsce zamieszkania w innej miejscowości, brak odpowiednich środków pieniężnych), nie uczynił. Od 2003 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje dla przedmiotowego gruntu funkcję mieszkalno-usługową. W 2008 r., ze względu na sytuację osobistą, wystąpił Pan do wójta Gminy o zatwierdzenie projektu podziału ww. nieruchomości na pięć działek. Starostwo Powiatowe zawiadomiło Pana o wprowadzeniu tego podziału do ewidencji gruntów i budynków, a w grudniu 2008 r. Sąd Rejonowy Wydział IV Ksiąg Wieczystych zawiadomił Pana o dokonaniu stosownego wpisu do księgi wieczystej. W wyniku ww. podziału powstały cztery działki oraz droga wewnętrzna, niezbędna do ich funkcjonowania. Posiada Pan dwoje dzieci, którym miał zamiar przekazać wydzielone działki oraz wybudować na jednej z nich budynek mieszkalny. W chwili obecnej zamierza Pan sprzedać ziemię, a uzyskane środki pieniężne przeznaczyć na potrzeby osobiste. Jest Pan emerytem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług taksówkowych, a przedmiotowej nieruchomości, będącej częścią majątku prywatnego, nigdy nie wykorzystywał Pan w prowadzonej działalności. Od dnia nabycia do dnia dzisiejszego ziemia nie była wykorzystywana w żaden sposób. W okresie od 1997 r. do 2002 r. był Pan płatnikiem podatku od nieruchomości, a od 2003 r. płaci podatek rolny. Nie wykonywał Pan jakichkolwiek czynności zmierzających do sprzedaży działek - podziału dokonał w celu wybudowania na własne potrzeby domu jednorodzinnego oraz przekazania pozostałych działek dzieciom. W związku z tym do działek zostały doprowadzone prąd i woda. Ww. działki są niezabudowane. Do tej pory nie dokonywał Pan sprzedaży działek. Również w przyszłości nie planuje ani zakupu, ani sprzedaży żadnych innych nieruchomości. Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego, na tle obowiązujących przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, pozwala stwierdzić, iż pomimo, że grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, z okoliczności sprawy nie wynika, aby planując sprzedaż 4 działek przeznaczonych pod zabudowę, działał Pan w charakterze handlowca. Przeciwnie ocenić należy, że kierują Panem motywy osobiste i chęć zaspokojenia potrzeb osobistych Pana i rodziny. Nie można stwierdzić, że nabył Pan grunt w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, ponieważ otrzymał go w darowiźnie od matki i – jak wskazał – grunt nie jest i nigdy nie był związany z jakąkolwiek działalnością gospodarczą (w tym rolniczą), jak również nie był udostępniany odpłatnie lub nieodpłatnie innym osobom. Sprzedając działki skorzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Reasumując, skoro przedmiotowe grunty, które otrzymał Pan w darowiźnie, nigdy nie były wykorzystywane przez Pana w działalności gospodarczej, należy uznać, zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, że ich sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.