ITPP2/443-805/10/KT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2010 r. (data wpływu 3 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 21 października 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu inwestycyjnego pn. „B.” – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 sierpnia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 21 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu inwestycyjnego pn. „B.”. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Powiat jest podatnikiem VAT czynnym. Od 2009 r. ponosi wydatki związane z realizacją projektu inwestycyjnego pn. „B.” - wzmocnienie pozycji regionu na turystycznej mapie Polski, poprzez rozwój infrastruktury turystycznej. Projekt współfinansowany jest z EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 i realizowany w partnerstwie. Umowa o dofinansowanie została podpisana 29 czerwca 2010 r. W ramach przedmiotowej inwestycji Powiat bezpośrednio realizuje następujące zadania: budowa ścieżki rowerowej (po zakończeniu inwestycji ścieżka udostępniana będzie nieodpłatnie); zagospodarowanie trzech punktów postojowych (po zakończeniu inwestycji punkty udostępniane będą nieodpłatnie); zagospodarowanie trzech pól biwakowych (po zakończeniu inwestycji pola biwakowe będą poddzierżawiane). Ze względu na to, iż początkowe wydatki dotyczące projektu (tj. studium wykonalności, dokumentacja projektowa, badania faunistyczne, ekspertyzy) są wspólne dla realizowanych zadań – każdy z ww. wydatków został udokumentowany jedną fakturą VAT. Z powyższych czterech faktur nie można jednoznacznie wyodrębnić kwoty dotyczącej wydatków na poszczególne zadania (w tym na zagospodarowanie pól biwakowych). Powiat posiada również takie faktury VAT, z których jednoznacznie wynikają kwoty wydatków na poszczególne zadania. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Powiat ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszystkich wydatków związanych z projektem bez względu na to, jakiego zadania dotyczą, czy tylko od tych wydatków, które są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem pól biwakowych i tylko z tych faktur VAT, z których jednoznacznie wynika jaka część wydatków dotyczy tego zadania? Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu realizowanej inwestycji tylko od, potwierdzonych fakturami VAT, wydatków związanych z zagospodarowaniem pól biwakowych, gdyż tylko te wydatki będą bezpośrednio związane ze sprzedażą opodatkowaną (poddzierżawa pól biwakowych). Powiat wskazał, iż nie może odliczyć podatku od towarów i usług z żadnej z czterech faktur dotyczących różnych zadań. Mógłby to uczynić, gdyby z tych faktur można było jednoznacznie wyodrębnić kwotę wydatków dotyczących pól biwakowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego – w myśl art. 88 ust. 4 powołanej ustawy - nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 90 ustawy, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy. I tak, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (ust. 2 tego artykułu). W momencie nabycia towarów lub usług podatnik powinien dokonać kwalifikacji wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W przypadku zakupów, których nie można jednoznacznie przypisać tylko do określonego rodzaju działalności (np. opodatkowanej lub niepodlegającej opodatkowaniu), podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie ich zakupu w pełnym zakresie, lecz w takiej części, w jakiej zakupy te wiążą się z czynnościami opodatkowanymi. W sytuacji, gdy dokonywane zakupy będą służyły wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu (mogą to być zarówno czynności opodatkowane, jak i zwolnione) oraz do czynności niepodlegających podatkowi, mając na uwadze regulacje zawarte w powołanych wyżej art. 86 ust. 1 i art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, w celu prawidłowej realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, podatnik powinien przyporządkować w odpowiednich częściach podatek naliczony, wynikający z faktur zakupu, poszczególnym kategoriom działalności opodatkowanej, w oparciu o miarodajny i uzasadniony klucz podziału. Wyboru tego klucza powinien dokonać sam podatnik uwzględniając, np. specyfikę i indywidualne cechy działalności. Warunkiem wyboru właściwej metody jest odzwierciedlenie rzeczywistych wartości dotyczących danej części działalności jednostki. Dodać należy, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nie są w ogóle objęte regulacją ustawy o podatku od towarów i usług. W rezultacie odliczanie podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami stanowiłoby nieuprawnione rozszerzenie zakresu stosowania ustawy na sferę, której ta ustawa w ogóle nie dotyczy. Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, sprowadzającego się do oddania rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na uiszczaniu kwoty ustalonego czynszu dzierżawnego. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Powiat, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, ponosi wydatki związane z realizacją projektu inwestycyjnego, w ramach którego bezpośrednio realizuje zadania związane z: budową ścieżki rowerowej (po zakończeniu inwestycji ścieżka udostępniana będzie nieodpłatnie); zagospodarowaniem trzech punktów postojowych (po zakończeniu inwestycji punkty udostępniane będą nieodpłatnie); zagospodarowaniem trzech pól biwakowych (po zakończeniu inwestycji pola biwakowe będą poddzierżawiane). Wydatki dotyczące projektu (tj. studium wykonalności, dokumentacja projektowa, badania faunistyczne, ekspertyzy) zostały udokumentowane fakturami VAT. Z powyższych czterech faktur nie można jednoznacznie wyodrębnić kwot dotyczących poszczególnych zadań (w tym zagospodarowania pól biwakowych). Powiat posiada również takie faktury VAT, z których jednoznacznie wynikają kwoty wydatków na poszczególne zadania. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe i treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż Powiat będzie miał prawo do odliczenia podatku od towarów i usług wynikającego z faktur VAT, z których jednoznacznie wynika jaka kwota wydatków będzie związana z czynnościami opodatkowanymi (dzierżawa trzech pól biwakowych), natomiast w odniesieniu do zakupów potwierdzonych ww. czterema fakturami VAT, prawo to będzie przysługiwało tylko w takim zakresie, w jakim będą wykorzystywane do wykonywania ww. czynności opodatkowanych. Wskazać należy, iż ze względu na to, że zakupy udokumentowane tymi fakturami są związane z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi podatkowi od towarów i usług - gdy nie jest możliwe przyporządkowanie ich do określonych czynności - mając na uwadze regulacje art. 86 ust. 1 w związku z art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, Powiat powinien odliczyć tę część podatku, która związana jest z zagospodarowaniem pól biwakowych, będących przedmiotem umowy dzierżawy, jako czynności opodatkowanej. W tym celu winien posłużyć się miarodajnym i wiarygodnym kluczem odzwierciedlającym rzeczywiste wartości dotyczące prowadzonej działalności, przy uwzględnieniu jej specyfiki. Jednocześnie zaznacza się, że prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z ww. czynnościami opodatkowanymi, będzie Powiatowi przysługiwało, o ile nie zajdą okoliczności wyłączające to prawo, wynikające z art. 88 ustawy. Wobec powyższego możliwość odliczenia podatku naliczonego nie zostaje ograniczona – wbrew opinii Powiatu – wyłącznie do kwot podatku naliczonego wynikających z faktur VAT, z których jednoznacznie wynika jaka kwota wydatków dotyczy pól biwakowych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.