ITPP2/443-858/14/15-S/EB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 51/15 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 27 maja 2015 r.) – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2014 r. (data wpływu 30 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania Wspólnoty za podatnika podatku od towarów i usług w związku z transakcją sprzedaży nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania Wspólnoty za podatnika podatku od towarów i usług w związku z transakcją sprzedaży nieruchomości zabudowanej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wspólnota Mieszkaniowa zrzeszająca właścicieli mieszkań budynku przy ul. K. w miejscowości E. jest współużytkownikiem wieczystym działek gruntu oznaczonych nr geodezyjnym …/18, stanowiącej według wypisu z rejestru gruntów drogi i nr …/19, stanowiącej tereny mieszkaniowe oraz budynku posadowionego na tej działce, stanowiącego odrębną nieruchomość. Dodatkowo na działce oznaczonej nr …/18 znajduje się przejście podziemne wchodzące w skład urządzeń pasa drogowego ulicy K. Przejście podziemne zostało w całości wybudowane przez Dyrekcję Krajową Dróg Krajowych i Autostrad w latach poprzednich. Ponieważ ulicę K. przejęło Miasto, Urząd Miasta zwrócił się do Wspólnoty z prośbą o odsprzedanie Miastu prawa użytkowania wieczystego działki oznaczonej nr …/18, na której pobudowane jest przejście podziemne. Grunt ten potrzebny jest Miastu na poszerzenie pasa istniejącej drogi publicznej – ul. K. Wspólnota podjęła uchwałę wyrażając zgodę na sprzedaż Miastu działki oznaczonej nr geodezyjnym …/18, a pieniądze uzyskane z tej sprzedaży przeznaczy na fundusz remontowy i estetyzację otoczenia budynku. Aktem notarialnym z dnia 4 grudnia 2013 r., doszło do sprzedaży przedmiotowej działki. Wspólnota korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie prowadzi działalności gospodarczej, a przedmiotowa sprzedaż była sprzedażą jednorazową, incydentalną, wynikającą jedynie z przedstawionych powyżej okoliczności. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wspólnota Mieszkaniowa sprzedając prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej działki działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej działki gruntu nie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 tejże ustawy, a zatem sprzedaż ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Definicja pojęcia podatnika według ustawy o podatku od towarów i usług, zawarta w art. 15 tej ustawy, ma zasadnicze znaczenie dla zakresu opodatkowania tym podatkiem. O ile bowiem określenie czynności podlegających, lub nie, opodatkowaniu ma zakres przedmiotowy, to zdefiniowanie podatnika ma zakres podmiotowy opodatkowania. Punktem wyjścia w analizie opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest ustalenie czy osoba, podmiot jej dokonujący, może być uznany za podatnika z tytułu dokonania tej czynności. Dopiero pozytywna odpowiedź na to pytanie pozwala na dalszą analizę skutków podatkowych dokonanej czynności, a więc ustalenie, czy czynność ta podlega opodatkowaniu, czy też może korzysta ze zwolnienia przedmiotowego. Jeżeli więc podmiot dokonujący czynności podlegającej, co do zasady, opodatkowaniu nie występuje w tym przypadku w charakterze podatnika, to dokonana przez niego czynność pozostaje poza zakresem opodatkowania. Regulacje Szóstej Dyrektywy wyrażają ten wymóg wprost – stanowią bowiem o wykonywaniu czynności opodatkowanych przez podatnika działającego w takim charakterze. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy opisanego w niniejszym wniosku należy uznać, że Wspólnota Mieszkaniowa, dokonując jednorazowej, incydentalnej sprzedaży nie działała w charakterze podatnika, a zatem sprzedaż ta pozostawała poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Stanowisko takie potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego w imieniu Ministra Finansów ( ITPP1/443-353/10/DM). W dniu 30 września 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną nr ITPP2/443-858/14/EB stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2014 r. jest nieprawidłowe. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Wspólnota złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 51/15, uchylił zaskarżoną interpretację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w ww. wyroku orzekł, że: „Treść przepisu krajowego, w świetle orzeczenia TS w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 i orzecznictwa TSUE wskazuje, że ustawodawca krajowy wadliwie implementował przepisy dyrektywy. Z orzecznictwa TSWE wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. (…) W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że ustawodawca krajowy przy redakcji art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT pominął okoliczność, że transakcje sprzedaży nieruchomości jako majątku prywatnego osoby fizycznej mogą być zarówno przedmiotem działalności gospodarczej jak i czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy należy stwierdzić, że dokonując jednorazowej, incydentalnej sprzedaży Wspólnota Mieszkaniowa, nie działa w charakterze podatnika. Działania takie należą do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z czym w takiej sytuacji sprzedaż gruntu należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.” W dniu 27 maja 2015 r. wpłynęło do tutejszego organu wskazane wyżej orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z klauzulą prawomocności. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 51/15 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.