ITPP2/443-94/12/RS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. (data wpływu 24 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług polegających na remoncie nabrzeża - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług polegających na remoncie nabrzeża. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka przystąpiła do przetargu, który obejmować ma wykonanie robót budowlanych w ramach kontraktu o nazwie „R.". Wykonawca przedmiotu zamówienia zobowiązany będzie do wykonania następujących prac związanych z remontem nabrzeży i dalby dewiacyjnej: 1.1. Remont Nabrzeża K. o długości 308 mb: 1.1.1. Przed rozpoczęciem prac związanych z podniesieniem dna (spłycenie akwenu) należy dokonać przeglądu dna przez nurka w pasie 30 m od ścianki szczelnej oraz usunąć wszystkie istniejące przeszkody w dnie; Wykonawca musi wydać nowy atest czystości dna w pasie do 30 m, podpisany przez uprawnionego nurka, 1.1.2. Spłycenie dna w pasie 25 m ze skarpą w stronę nurtu rzeki do głębokości technicznej 4,5 m; spłycenia akwenu dokonać poprzez systematyczny zasyp dna akwenu kamieniem o przekroju 16-64 mm; skarpę w dnie akwenu od strony nurtu rzeki wykonać należy o nachyleniu 1:3, 1.1.3. Demontaż odbojnic z opon staro użytecznych, 1.1.4. Demontaż drabinek wyjściowych, 1.1.5. Demontaż odbojnicy stalowej podłużnej na górnej krawędzi oczepu, 1.1.6. Kucie oczepu w obrębie od ścianki szczelnej poprzez ściankę czołową nabrzeża, półkę oczepu aż do nawierzchni (w miejscach ubytków betonu, pęknięć należy wykuć beton o słabej strukturze), 1.1.7. Tak przygotowaną warstwę należy zabezpieczyć warstwami: gdzie widoczne jest zbrojenie preparatem antykorozyjnym do stali, a wstępnie warstwą szczelną, gdzie nie jest widoczne zbrojenie warstwą szczelną, następnie nałożyć należy wypełnienie poziomów i płaszczyzn sąsiednich nieuszkodzonych warstw, górną (nawierzchnię) powierzchnię zabezpieczyć stosownym preparatem; wytrzymałość preparatów użytych do napraw musi odpowiadać klasie betonu min B60, 1.1.8. Montaż nowych odbojnic poliuretanowych korytkowych, 1.1.9. Montaż gumowej belki odbojowej, 1.1.10. Oczyszczenie polerów, pomalowanie głowic na kolor żółty oraz nadanie im trwałych numerów zgodnie z decyzją zamawiającego; podstawy pomalować w pasy biało czerwone, szczeble na kolor żółty, pochwyt na kolor żółty - obowiązują farby odblaskowe, 1.1.11. Wykonanie rozbiórki nawierzchni, 1.1.12. Wykonanie rozbiórki balustrad, 1.1.13. Wykonanie wykopów na płycie nabrzeża w miejscach przejść rurociągów kanalizacji deszczowej, 1.1.14. Rozkucie konstrukcji płyty nabrzeża w niezbędnym zakresie do ułożenia rurociągów wylotowych, 1.1.15. W miejscach wylotów rur wycięcie niezbędnych otworów w ściance szczelnej, 1.1.16. Ułożenie rurociągu, zazbrojenie, wykonanie deskowania i zabetonowanie wylotów kanalizacji, 1.1.17. Zabezpieczenie „świeżego" betonu po 10 dniach asfaltem; wykonanie zasypu z zagęszczeniem 1.1.18. Wykonanie zakresów prac dotyczących oświetlenia i instalacji deszczowej oraz wody i branży drogowej, 1.1.19. W pasie 1,2 m od krawędzi nabrzeża ułożenie obok oczepu kostki brukowej (kolor szary), 1.1.20. Wzdłuż nabrzeża zamontowanie balustrady stalowej (demontowanej), która wydzieli „promenadę" na zapleczu nabrzeża od bezpośrednich urządzeń i wyposażenia nabrzeża, 1.1.21. Wykonanie trzech znaków zakazu kotwiczenia oraz 6 tablic informujących o obciążeniu naziomu nabrzeża, 1.1.22. Wbudowanie szeregu reperów na każdej sekcji nabrzeża wraz z reperami na obiektach stałych na zapleczu nabrzeża do monitorowania zachowania nabrzeża podczas eksploatacji 1.2. Remont Nabrzeża L. o długości 151,5 mb; 1.2.1. Przed rozpoczęciem prac związanych z remontem nabrzeża należy dokonać przeglądu dna przez nurka w pasie 25 m od ścianki szczelnej oraz usunąć wszystkie istniejące przeszkody w dnie; wykonawca musi wydać nowy atest czystości dna w pasie do 25 m, podpisany przez uprawnionego nurka, 1.2.2. Demontaż odbojnic z opon staro użytecznych, 1.2.3. Demontaż drabinek wyjściowych, 1.2.4. Montaż nowych odbojnic poliuretanowych korytkowych, 1.2.5. Montaż gumowej belki odbojowej, 1.2.6. Oczyszczenie polerów, pomalowanie głowic na kolor żółty oraz nadanie im trwałych numerów zgodnie z decyzją zamawiającego; podstawy pomalować na kolor czarny (obowiązują farby odblaskowe), 1.2.7. Montaż nowych drabinek wyjściowych (wzdłużnice pomalować w pasy biało czerwone, szczeble na kolor żółty, pochwyt na kolor żółty - obowiązują farby odblaskowe, 1.2.8. Montaż krawężnika do części stalowej. Krawężnik należy pomalować na żółto - czarne pasy ukośne, 1.2.9. Rozbiórka nawierzchni, 1.2.10. Wykonanie zakresów prac dotyczących oświetlenia i instalacji deszczowej i branży drogowej, w pasie 2 m od krawędzi nabrzeża ułożenie kostki brukowej (kolor szary), 1.2.11. Wykonanie 2 tablic informujących o obciążeniu naziomu nabrzeża, 1.2.12. Wbudowanie szeregu reperów na każdej sekcji nabrzeża wraz z reperami na obiektach 1.2.13. Stałych na zapleczu nabrzeża do monitorowania zachowania nabrzeża podczas eksploatacji, 1.2.14. Wykonanie stojaków na koła ratunkowe i bosaki w rozstawie ok. 100 m. 1.3. Remont Nabrzeża S. o długości 174,0 mb: 1.3.1. Przed rozpoczęciem prac związanych z podniesieniem dna (spłycenie akwenu) należy dokonać przeglądu dna przez nurka w pasie 30 m od ścianki szczelnej oraz usunąć istniejące przeszkody w dnie; Wykonawca musi wydać nowy atest czystości dna w pasie do 30 m, podpisany przez uprawnionego nurka, 1.3.2. Spłycenie dna w pasie 25 m ze skarpą nurtu rzeki do głębokości technicznej 4,5 m; spłycenia akwenu dokonać poprzez systematyczny zasyp dna akwenu kamieniem; skarpę w dnie akwenu od strony nurtu rzeki wykonać należy o nachyleniu 1:3, 1.3.3. Demontaż odbojnic z opon staro-użytecznych, 1.3.4. Demontaż drabinek wyjściowych, 1.3.5. Demontaż odbojnicy stalowej podłużnej na górnej krawędzi oczepu, 1.3.6. Kucie oczepu w obrębie ścianki szczelnej poprzez ścianę czołową nabrzeża, półkę oczepu aż do nawierzchni (w miejscach ubytków betonu, pęknięć należy wykuć beton o słabej strukturze), 1.3.7. Tak przygotowaną powierzchnię oczepu należy zabezpieczyć warstwami: gdzie widoczne jest zbrojenie preparatem antykorozyjnym do stali, a wstępnie warstwą szczepną, gdzie nie jest widoczne zbrojenie warstwą szczepną, następnie nałożyć należy wypełnienie do poziomów i płaszczyzn sąsiednich nieuszkodzonych warstw, górną (nawierzchnię) powierzchnię zabezpieczyć stosownym preparatem. W miejscach pęknięć wykuć bruzdę, wytrzymałość preparatów użytych do napraw musi odpowiadać klasie betonu min B60, 1.3.8. Montaż nowych odbojnic poliuretanowych korytkowych, 1.3.9. Montaż gumowej belki odbojowej, 1.3.10. Oczyszczenie polerów, pomalowanie głowic na kolor żółty oraz nadanie im trwałych numerów zgodnie z decyzją zamawiającego; podstawy pomalować na kolor czarny (obowiązują farby odblaskowe), 1.3.11. Montaż nowych drabinek wyjściowych (wzdłużnice pomalować w pasy biało czerwone, szczeble na kolor żółty, pochwyty na kolor żółty - obowiązują farby odblaskowe, 1.3.12. Montaż krawężnika do żelbetowego oczepu; krawężnik należy pomalować na żółto czarne pasy ukośne, 1.3.13. Rozbiórka nawierzchni, 1.3.14. Wykonanie wykopów na płycie nabrzeża w miejscach przejść rurociągów kanalizacji deszczowej, 1.3.15. Zabezpieczenie „świeżego" betonu po 10 dniach asfaltem; wykonanie zasypu z zagęszczeniem gruntu 1.3.16. Wykonanie prac dotyczących oświetlenia i instalacji kanalizacji deszczowej i branży drogowej, 1.3.17. W pasie 2,0 m od krawędzi nabrzeża ułożenie obok oczepu kostki brukowej (kolor szary), 1.3.18. W ramach oznakowania nawigacyjnego i informacyjnego, należy wykonać jeden znak zakazu kotwiczenia oraz 4 tablice informujące o obciążeniu naziomu nabrzeża, 1.3.19. Wbudowanie szeregu reperów na każdej sekcji nabrzeża wraz z reperami na obiektach stałych na zapleczu nabrzeża do monitorowania zachowania nabrzeża podczas eksploatacji, 1.3.20. Wykonanie stojaków na koła ratunkowe i bosaki w rozstawie ok. 100m. 2. Remont dalby dewiacyjnej: Rozbiórka oczepu żelbetowego dalby istniejącej na konstrukcji wsporczej z pali drewnianych; parametry techniczne oczepu: w rzucie kształt 8 kąta foremnego o boku szerokości 1,20 m, rzędna spodu oczepu - 0,20 m n.p.m., rzędna korony +1,5 m n.p.m. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy roboty budowlane przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego opodatkowane są stawką 23%? Zdaniem Wnioskodawcy, roboty budowlane, które mają być wykonane w ramach ww. projektu opodatkowane są stawką 23%. Po powołaniu treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Spółka wskazała, że ewentualne obniżenie stawki lub zakwalifikowanie danej czynności jako zwolnionej od podatku jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy konkretny przepis ustawy przewiduje taką możliwość. W Jej ocenie, w odniesieniu do robót budowlanych przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego ustawodawca nie przewidział zastosowania preferencyjnej stawki podatku, ani zwolnienia od podatku. Zakres robót obejmuje bowiem remont nabrzeży, a szczególnie remonty oczepów nabrzeży, wymiany nawierzchni komunikacyjnych, wymiany latarni, remont lub wymianę elementów wyposażenia nabrzeża, spłycenie akwenów przyległych do nabrzeży. Zdaniem Spółki, nie jest możliwe do przedmiotowych robót zastosowanie stawki 0% w oparciu o przepis art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy. Powołany przepis wymaga bowiem, aby objęte preferencyjną stawką roboty związane były z utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych, albo z ochroną środowiska morskiego. Spółka podkreśliła, że przedmiotowe prace (roboty budowlane) nie dotyczą ani akwenu portowego ani torów podejściowych, w związku z czym pierwszy z przedstawionych przypadków nie zachodzi. Ponadto zakres robót wskazuje, że nie mają one na celu ochrony środowiska a więc i drugi warunek nie zachodzi. Spółka dodała, iż zakres zastosowania przepisu art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy, ustawodawca przewidział jedynie do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, rozumianą jako podjęcie lub zaniechanie działań umożliwiających zachowanie lub przywrócenie równowagi przyrodniczej w związku z mającymi wpływ na to środowisko czynnikami innymi niż przyrodnicze, a więc wynikającymi z działalności człowieka, industrializacji, rozwoju transportu morskiego, nadmiernego rybołówstwa itp. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na podstawie art. 41 ust.1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, przy czym wszelkie preferencje dotyczące wysokości opodatkowania stanowią wyjątek od ogólnej zasady i dlatego zastosowanie niższej niż podstawowa stawka podatku, może być zrealizowane wyłącznie w granicach określonych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i wydanych na podstawie delegacji ustawowej aktów wykonawczych do tej ustawy. Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych. W myśl ust. 2 powołanego artykułu, opodatkowaniu stawką 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie. Analizując zapis powołanego wyżej przepisu art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy stwierdzić należy, że aby zastosować obniżoną, 0% stawką podatku do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, łącznie spełnione muszą być: kryterium rodzaju usług, tj. muszą one być związane z ochroną tego środowiska oraz kryterium ekosystemu, którego dotyczą – muszą dotyczyć środowiska morskiego. Z kolei aby zastosować obniżoną, 0% stawkę podatku dla usług polegających na utrzymaniu akwenów portowych i torów podejściowych, łącznie muszą być spełnione: kryterium rodzaju robót, tj. prace muszą polegać na utrzymaniu tych obiektów oraz kryterium miejsca, gdzie prace te są wykonywane. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują jakie czynności mieszczą się pod pojęciem „ochrona środowiska”. Według „Słownika Języka Polskiego” PWN „ochrona” oznacza „zabezpieczenie, opiekę, osłonę przed zanieczyszczeniem, szkodą, skrzywdzeniem, niebezpieczeństwem”. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), przez ochronę środowiska rozumie się podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiające zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej; ochrona ta polega w szczególności na: racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom, przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego. Równowaga przyrodnicza, stosownie do zapisu punktu 32 ww. ustawy, to stan, w którym na określonym obszarze istnieje równowaga we wzajemnym oddziaływaniu: człowieka, składników przyrody żywej i układu warunków siedliskowych tworzonych przez składniki przyrody nieożywionej. W myśl art. 1 Konwencji sporządzonej w Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r. o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską w dniu 8 października 1999 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 346), Konwencja ma zastosowanie do obszaru Morza Bałtyckiego. W rozumieniu niniejszej konwencji „obszar Morza Bałtyckiego” obejmuje Morze Bałtyckie właściwe oraz wejście na Morze Bałtyckie ograniczone równoleżnikiem 57°44.43 szerokości geograficznej północnej, przechodzącym przez Skaw w Skagerraku. Obejmuje on wody wewnętrzne, tj. w rozumieniu niniejszej Konwencji wody po lądowej stronie linii podstawowych, od których mierzy się szerokość morza terytorialnego, aż do granicy lądowej zgodnie z tym, jak to zostało oznaczone przez Umawiające się Strony. Stosownie do dyspozycji art. 4 Konwencji, ma ona zastosowanie do ochrony środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, które obejmuje wodę i dno morskie łącznie z ich żywymi zasobami i innymi formami życia w morzu. Ponadto przepisy art. 239-246 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545 ze zm.) określają formę ratownictwa jaką jest ochrona środowiska morskiego. W rozumieniu przepisów o ratownictwie morskim szkoda w środowisku, zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 Kodeksu morskiego, oznacza fizyczną szkodę wyrządzoną życiu lub zdrowiu ludzkiemu, życiu w morzu lub zasobom w przybrzeżnych lub śródlądowych wodach oraz na obszarach do nich przyległych, spowodowaną przez zanieczyszczenie, skażenie, ogień, eksplozję lub podobne poważne zdarzenie. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „P.” (Dz. U. Nr 67, poz. 621), ustanawia się „P.”, obejmujący swoim zakresem przedsięwzięcia mające na celu zabezpieczenie brzegów morskich przez zjawiskiem erozji. Zgodnie z art. 2 ww. ustawy, w ramach Programu podejmuje się zadania dotyczące: budowy, rozbudowy i utrzymywania systemu zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów nadmorskich, w tym usuwania uszkodzeń w systemie zabezpieczenia przeciwpowodziowego brzegów morskich; zapewnienia stabilizacji linii brzegowej według stanu z 2000 r. i zapobiegania zanikowi plaż; monitorowania brzegów morskich, a także czynności, prac i badań dotyczących ustalenia aktualnego stanu brzegów morskich mające na celu wskazanie koniecznych i niezbędnych działań zmierzających do ratowania brzegów morskich. Konfrontując ze sobą powołane wyżej uregulowania należy stwierdzić, iż w ocenie tut. organu, zakres zastosowania przepisu art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca przewidział jedynie do usług związanych z ochroną środowiska morskiego, rozumianą jako podjęcie działań nakierowanych na zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej w związku z mającymi wpływ na to środowisko czynnikami innymi niż przyrodnicze, a więc wynikającymi z działalności człowieka, industrializacji, rozwoju transportu morskiego, nadmiernego rybołówstwa, itp. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wykonawcze do niej, nie definiują pojęć „akwen portowy”, czy „tor podejściowy”. Zatem zasadnym jest odwołanie się do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 czerwca 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać morskie budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 101, poz. 645). Zgodnie z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, przez akwen należy rozumieć wszelki obszar pokryty wodą. Z kolei przez tor podejściowy – w myśl pkt 35 powyższego paragrafu - tor wodny prowadzący z morza terytorialnego do portu morskiego albo przystani morskiej. Prawodawca zdefiniował również pojęcia „nabrzeże” i „dalby”. I tak zgodnie z pkt 13 powyższego paragrafu, nabrzeżem jest budowla morska tworząca obudowę brzegu akwenu portu albo przystani morskiej, przeznaczona do postoju i przeładunku jednostek pływających, celów komunikacyjnych, spacerowych, pasażerskich, przemysłu stoczniowego albo do składowania ładunków. Zgodnie z pkt 7 ww. paragrafu, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dalbach oraz samodzielnych urządzeniach cumowniczych, cumowniczo-odbojowych i odbojowych - rozumie się przez to samodzielne konstrukcje jednopalowe, wielopalowe albo ramowe, zapuszczane w dno akwenu i służące do przejęcia obciążeń od statku dobijającego lub przycumowanego do budowli morskiej, posadowione poza zasadniczą konstrukcją budowli morskiej oraz wyposażone w urządzenia cumownicze i odbojowe. Z treści wniosku wynika, że Spółka przystąpiła do przetargu, który obejmować ma remont nabrzeży i dalby dewiacyjnej. Przedmiotowe prace nie dotyczą ani akwenu portowego, ani torów podejściowych i nie są robotami służącymi ochronie środowiska morskiego. Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje stwierdzić należy, iż planowane roboty budowlane w zakresie remontu nabrzeży i dalby, jako – jak wskazała Spółka - usługi niezwiązane z ochroną środowiska morskiego oraz niepolegające na utrzymaniu akwenów portowych i torów podejściowych, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą korzystać z preferencyjnej, 0% stawki podatku na podstawie tego przepisu. W związku z tym, że czynności te nie są objęte zwolnieniem, ani obniżonymi stawkami podatku na podstawie innych przepisów ustawy i rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, będą podlegały opodatkowaniu 23% stawką podatku od towarów i usług, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.