ITPP2/443-961a/14/EB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 18 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 13 października 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 13 października 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowej. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka jest podatnikiem VAT czynnym, prowadzącym działalność gospodarczą. W dniu 28 listopada 1998 r. na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego nabyła od osoby fizycznej, własność nieruchomości gruntowej niezabudowanej o powierzchni 14.520 m2, grunty orne i sady, zgodnie z planem zagospodarowania ważnym w dniu nabycia jako działka budowlana. Grunt w związku z przeznaczeniem został przez Spółkę przyjęty i zaewidencjonowany w ewidencji środków trwałych w grupie „0”, jako grunt. Nabycie odbyło się poza obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym, nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku, transakcja zwolniona z opodatkowania. W dniu 5 stycznia 2012 r. Wojewoda wydał decyzję ustalającą na części ww. nieruchomości gruntowej lokalizację przedsięwzięcia E…. Tym samym zatwierdził podział nieruchomości gruntowej i z mocy prawa stała się ona (w części objętej tą decyzją) własnością Skarbu Państwa i działającego w jego imieniu Wojewody – zgodnie z przepisami art. 24a ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw E. i w trybie tej ustawy. W lutym 2014 r. zostało wypłacone odszkodowanie w wysokości … złotych brutto, od którego Spółka odprowadziła należny podatek i ustaliła wynik podatkowy stanowiący różnicę pomiędzy otrzymanym odszkodowaniem netto, tj. kwotą … zł, a przypadającym według struktury powierzchni wywłaszczonej nieruchomości gruntowej za wynagrodzeniem do powierzchni całkowitej nabycia. W przyszłości Spółka zamierza sprzedać pozostałą część nieruchomości gruntowej na warunkach transakcyjnych przeprowadzonych ze spółką handlową – osobą prawną prawa norweskiego. W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytanie. Czy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym w momencie sprzedaży nieruchomości gruntowej, przy zastosowaniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujących w dniu tej sprzedaży, pojawi się po stronie Spółki obowiązek opodatkowania transakcji w świetle artykułu 5 ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, jakim jest także dostawa nieruchomości gruntowej niezabudowanej będącej w przyszłości przedmiotem transakcji sprzedaży za wynagrodzeniem. Reasumując sprzedaż nieruchomości gruntowej w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym mieści się w pojęciu dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Wykładnia cytowanego powyżej przepisu ustawy wskazuje jednoznacznie, że ma on zastosowanie m.in. do gruntu, rozumianego na kanwie ww. ustawy jako rzecz. Konsekwentnie, sprzedaż działki gruntu dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinna być traktowana jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że zbycie niezabudowanej działki gruntu na rzecz spółki prawa handlowego – prawa norweskiego – będzie dostawą towaru na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Nie ma przy tym znaczenia na czyją rzecz Spółka dokona zbycia ww. gruntu. Końcowo należy wskazać, że w zakresie stawki podatku obowiązującej do zbycia ww. nieruchomości wydano postanowienie nr ITPP2/443-961b/14/EB. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.