ITPP3/443-229/13/BJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2013 r. (data wpływu 10 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. … - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 maja 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. …. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W kwietniu 2013 r. Parafia podpisała umowę z Urzędem Marszałkowskim na realizację projektu pn. … w ramach programu PROW na lata 2007-2013, działanie „Odnowa i rozwój wsi”, na dofinansowanie 75% poniesionych kosztów kwalifikowalnych. Pozostałą część wydatków stanowią środki własne Parafii. W ramach zapytania ofertowego w II kwartale 2013 r. zostanie wyłoniony wykonawca robót i zostanie podpisana umowa na wykonanie robót. Zadanie zostanie zrealizowane w dwóch etapach: I etap potrwa do dnia 15 października 2013 r., II etap potrwa do dnia 15 grudnia 2013 r. Oba etapy zostaną odebrane protokołem odbioru. Roboty polegać będą na wymianie pokrycia dachowego na budynku kościoła, wymianie rynien i stropów, wymalowaniu ścian i sufitów wewnątrz kościoła oraz położeniu kostki brukowej wokół kościoła. Po zakończeniu I oraz II etapu robót, Parafia złoży wniosek o płatność do Urzędu Marszałkowskiego wykazując jako koszt kwalifikowalny również VAT od zrealizowanej inwestycji. Zgodnie z rozporządzeniem MRiRW w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego PROW w latach 2007-2013, pomoc nie obejmuje VAT, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie. W przypadku braku takiej możliwości VAT jest kosztem kwalifikowalnym, czyli możliwym do współfinansowania z EFPROW. Kościół parafialny jest obiektem wpisanym do ewidencji zabytków Województwa. Obiekt jest dostępny nieodpłatnie. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia żadnej działalności gospodarczej, ani nie generuje żadnych dochodów. Wyremontowane obiekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Parafia nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7. Usługi niezbędne do realizacji projektu nie były wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Konieczność interpretacji w przedmiotowej sprawie jest wymagana przez Urząd Marszałkowski w celu uznania VAT od wykonanych robót za koszt kwalifikowalny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Parafia ma możliwość odzyskania VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. …? Zdaniem Parafii, nie przysługuje Jej prawo odzyskania VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. … , zatem podatek VAT winien być kosztem kwalifikowalnym dla Parafii. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej ustawa - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy również zauważyć, iż w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Z treści złożonego wniosku wynika, że w kwietniu 2013 r. Parafia (nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7) podpisała umowę z Urzędem Marszałkowskim na realizację projektu w ramach programu PROW na lata 2007-2013, działanie „Odnowa i rozwój wsi” na dofinansowanie 75% poniesionych kosztów kwalifikowalnych. Roboty polegać będą na wymianie pokrycia dachowego na budynku kościoła, wymianie rynien i stropów, wymalowaniu ścian i sufitów wewnątrz kościoła oraz położeniu kostki brukowej wokół kościoła. Usługi niezbędne do realizacji projektu nie były wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych. Kościół parafialny jest obiektem wpisanym do ewidencji zabytków. Jest dostępny nieodpłatnie. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia żadnej działalności gospodarczej, ani nie generuje żadnych dochodów. Wyremontowane obiekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie jest spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro usługi nabywane w ramach zadania realizowanego przez Parafię nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Parafia nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji tego zadania. Parafia nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., gdyż środki wskazane we wnioski, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia. Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.