PT8/033/122/261/PBD/13/PK-822/10/RD41506

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2010 r. nr ITPP2/443-120a/10/RS, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, na wniosek z dnia 9 lutego 2010 r., (data wpływu 15 lutego 2010 r.), uzupełniony pismem z dnia 12 marca 2010 r. (data wpływu 22 marca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług transportu towarów i terminu wystawienia faktury, zmienia ww. interpretację z urzędu stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2010 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy został złożony ww. wniosek z dnia 9 lutego 2010 r., uzupełniony w dniu 22 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji, przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług transportu towarów i terminu wystawienia faktury. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca na podstawie umowy o przewóz towarów zawartej z kontrahentem z Niemiec świadczy usługi transportu towarów na terenie Niemiec i państw Unii Europejskiej. Niemiecka spółka prawa handlowego zgodnie z zawartą umową zleca Wnioskodawcy transport towarów na terenie Niemiec i państw Unii, z tym, że transport towarów odbywa się poza terytorium Polski. Zgodnie z umową Wnioskodawca nie pobiera na poczet świadczonych usług żadnych zaliczek, przedpłat, itp. Warunkiem zapłaty za usługę jest doręczenie prawidłowo wystawionej faktury VAT wraz z dokumentami potwierdzającymi odbiór transportowanych towarów przez odbiorcę. Dla celów rozliczania VAT niemiecka spółka podała nr NIP UE pod którym jest identyfikowana na terytorium Unii. Jako podatnik VAT Wnioskodawca, zgodnie z art. 106 u.p.t.u., wystawia kontrahentowi niemieckiemu faktury VAT, w których nie wykazuje stawki podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Wystawiane faktury za usługę zawierają numer pod którym jest identyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej kontrahent niemiecki oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej jest nabywca usługi. W 2009 roku Wnioskodawca wystawiał faktury w terminie nie późniejszym niż 30 dni od daty wykonania usługi. Wcześniejsze stwierdzenie wykonania usługi jest niemożliwe z uwagi na brak dokumentów potwierdzających wykonanie usługi, które wpływają z zagranicy od poszczególnych przewoźników do Wnioskodawcy z wielodniowym opóźnieniem. Bez dokumentacji stwierdzającej odbiór przewożonych towarów przez adresata spółka niemiecka nie przyjmowała faktury. Zmiany ustawy obowiązujące od 1 stycznia 2010 roku w zakresie definicji podatnika (art. 28a), miejsca świadczenia wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów na rzecz podatnika bądź podmiotu zidentyfikowanego do celów podatku od wartości dodanej (art. 28b), powodują konieczność wystawienia faktury w dacie wykonania usługi (art. 19a obowiązujący od 1 stycznia 2010 r.) a nie jak poprzednio w terminie nie późniejszym niż 30 dni od daty wykonania usługi. Wątpliwości Wnioskodawcy w świetle nowelizacji ustawy o podatku od towarów i usług budzi czy prawidłowo definiuje firmę niemiecką jako podatnika, czy prawidłowo ustala miejsce świadczenia usług a w następstwie tego czy prawidłowo ustala moment powstania obowiązku podatkowego i wystawia faktury w dacie wykonania usługi. Wnioskodawca zaznaczył, że informację o potwierdzeniu rozładunku towarów u odbiorcy otrzymuje drogą telefoniczną w dniu rozładunku transportowanych towarów, natomiast tak jak poprzednio dokumenty oryginalne przewozowe podpisane przez odbiorcę towarów otrzymuje pocztą z opóźnieniem do 30 dni od wykonania usługi transportowej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy prawidłowo ustalono moment powstania obowiązku podatkowego wystawiając fakturę w związku z nową regulacją przyjętą w art. 19a u.p.t.u. tj. z datą ich wykonania, dokumentów potwierdzających ich wykonanie? Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy należy rozpoznawać zgodnie z regulacją przyjętą w art. 19a obowiązującą od 1 stycznia 2010 roku. Tak więc obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi i w tym dniu należy wystawić fakturę VAT kontrahentowi niemieckiemu. Okoliczność, że oryginalne dokumenty potwierdzające wykonanie usług wpływają do firmy z opóźnieniem nie ma znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT i konieczności wystawienia faktury z datą faktycznego wykonania usługi. W dniu 29 kwietnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając na podstawie przepisu § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr ITPP2/443-120a/10/RS, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w wydanej interpretacji indywidualnej przywołał przepisy: art. 2 pkt 9, art. 19 ust. 1, ust. 13 pkt 2 lit. a i ust. 19a oraz art. 106 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), a także § 9 ust. 1, § 11 ust. 1 i 2, oraz § 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, z późn. zm.). Następnie Organ wydający interpretację zauważył, iż z powołanych regulacji dotyczących wystawienia faktur wynika, iż moment ich wystawienia jest ściśle powiązany z powstaniem obowiązku podatkowego bez względu na to, czy ten obowiązek faktycznie powstanie na terytorium kraju, czy nie. Wobec powyższego Spółka zobowiązana jest do wystawienia faktury nie później niż z dniem otrzymania całości lub w części zapłaty lub 30. dnia od dnia wykonania usługi, jeżeli nie nastąpiła zapłata. Faktura nie może być wystawiona jednak wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. Powyższa zasada ma zastosowanie, o ile w przypadku świadczenia przedmiotowych usług, Wnioskodawca nie jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje: Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2010 r. nr ITPP2-443-120a/10/RS, wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Zgodnie z art. 19 ust. 19a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usług. W myśl art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n. Stosownie do art. 109 ust. 3a ustawy o VAT podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju, są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świadczonych na terytorium kraju. W przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 19a i 19b. W sytuacji zatem wykonania usługi, której miejsce świadczenia ustala się na podstawie art. 28b ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstanie na terytorium państwa członkowskiego nabywcy usług, zgodnie z obowiązującymi na jego terytorium przepisami, jednakże dla celów ewidencyjnych podatku od towarów i usług należy czynność tę właściwie udokumentować. Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Fakturę należy wystawić również w przypadku świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy o VAT). Szczegółowe zasady wystawiania faktur (w tym faktur dokumentujących czynności opodatkowane poza terytorium Polski) reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, z późn. zm.), zwane dalej: „rozporządzeniem”. Stosownie do § 11 ust. 1 rozporządzenia w przypadku określonym m.in. w art. 19 ust. 19a ustawy o VAT faktury wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Natomiast w myśl ust. 2 wymienionego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. Na mocy przepisu § 25 ust. 1 rozporządzenia, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze. Powyższa faktura, stosownie do § 25 ust. 2 w związku z § 5 rozporządzenia, powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto). Ponadto w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku VAT, tj. usług, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi (§ 25 ust. 3 rozporządzenia). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca na podstawie umowy o przewóz towarów zawartej z kontrahentem z Niemiec świadczy usługi transportu towarów na terenie Niemiec i innych państw Unii Europejskiej. Zgodnie z umową Wnioskodawca nie pobiera na poczet świadczonych usług żadnych zaliczek, przedpłat, itp. Jako podatnik VAT Wnioskodawca, zgodnie z art. 106 u.p.t.u., wystawia kontrahentowi niemieckiemu faktury VAT, w których nie wykazuje stawki podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Wystawiane faktury za usługę zawierają numer pod którym jest identyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej kontrahent niemiecki oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej jest nabywca usługi. Odnosząc wskazane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż usługi transportowe świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz niemieckiego kontrahenta, nie rodzą u Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług i obowiązku rozliczenia podatku od towarów i usług na terytorium kraju. Obowiązek rozliczenia podatku - w przedmiotowym stanie faktycznym - zgodnie z zasadą terytorialności podatku od towarów i usług zawartą w ww. art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, wystąpi na terytorium kraju, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli w analizowanej sprawie na terytorium Niemiec. Na Wnioskodawcy spoczywają jednak obowiązki ewidencyjne, w tym obowiązek wystawienia faktury VAT z tytułu świadczonych usług transportowych. Świadczenie przez Wnioskodawcę usługi transportowej dla której miejsce świadczenia ustala się zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, obliguje Wnioskodawcę do wystawiania faktury VAT z chwilą wykonania usługi, przy czym faktura może być wystawiona wcześniej, jednakże nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego (czyli wykonaniem usługi). Podkreślić przy tym należy, że określenie momentu powstania „obowiązku podatkowego” przez Wnioskodawcę służy wyłącznie celom ewidencyjnym określonym ww. przepisami prawa. Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi i w tym dniu należy wystawić fakturę VAT kontrahentowi niemieckiemu”, należało uznać za prawidłowe. W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 29 kwietnia 2010 r. nr ITPP2/443-120a/10/RS, wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość. Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.