IV KO 24/23

Izba Karna2023-03-21

Skład orzekający: Marek Motuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli prezes sądu jest oskarżony o popełnienie przestępstwa, którego dotyczy postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, co ma miejsce, gdy okoliczności mogą rodzić wątpliwości co do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Nawet jeśli nie ma rzeczywistych podstaw do twierdzenia o stronniczości, społeczny odbiór sytuacji, w której prezes sądu jest oskarżony o czyn będący przedmiotem postępowania, może podważać zaufanie do wymiaru sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w [...] wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek dotyczył zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 234 k.k., którego miał dopuścić się prezes tego sądu. Sąd Rejonowy uznał, że okoliczności te mogą rodzić wątpliwości co do bezstronnego rozpoznania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę o sygn. akt II Kp 204/23 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Działdowie.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 24/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie z zażalenia K. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 marca 2023 r. wniosku Sądu Rejonowego w […] zawartego w postanowieniu z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II Kp 204/23 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę o sygn. akt II Kp 204/23 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Działdowie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 lutego 2023 r. Sąd Rejonowy w […] w sprawie o sygn. akt II Kp 204/23, wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W części motywacyjnej rzeczonej inicjatywy wnioskodawca wskazał, że do przedmiotu rozpoznania niniejszej sprawy należy zażalenie wniesione przez K. K. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 234 k.k., którego – w ocenie skarżącego – miał dopuścić się sędzia M. N., pełniący funkcję Prezesa Sądu Rejonowego w […]. IV KO 24/23 2 Zdaniem wnioskodawcy, powyższe okoliczności mogą w powszechnym odczuciu rodzić wątpliwości co do bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy przez Sąd Rejonowy w […] Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten, statuując wyjątek od reguły rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego postępowania. Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego, w którym wskazuje się, że odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt V KO 55/06). Obowiązkiem sądu właściwego, występującego o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., jest wykazanie okoliczności przemawiających za tym, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przełamania konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), a więc postąpienia wyjątkowego, ale koniecznego do tego, aby wspomniane dobro nie ucierpiało kosztem nadmiernie rygorystycznego przestrzegania tej zasady (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt IV KO 67/14). Odnosząc powyższe wskazania do przedstawionych we wniosku realiów, uznać należy, że rozpoznanie zażalenia K. K. przez Sąd Rejonowy w […] – którego prezesem jest sędzia, któremu żalący imputuje popełnienie przestępstwa – może rodzić tak po stronie skarżącego, jak też innych obserwatorów funkcjonowania IV KO 24/23 3 wymiaru sprawiedliwości, określone wątpliwości co do gwarancji prawidłowego procedowania. Mimo braku rzeczywistych podstaw do twierdzenia, że na rozstrzygnięcie rzeczonej sprawy wpływ miałyby kryteria pozamerytoryczne, należy mieć na względzie, że odbiór społeczny często wymyka się ocenom racjonalnym, które w nakreślonych wyżej realiach mogłyby determinować przekonanie o stronniczym nastawieniu sądu wnioskującego. Zaaprobowanie tej sytuacji godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości, bowiem podawałoby w wątpliwość naturalne i normatywnie uzasadnione oczekiwanie, że postępowanie odwoławcze zostanie prowadzone bezstronnie, wnikliwie i sprawnie. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Działdowie. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 234 KKart. 45 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy