VI KZP 35/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Ochman. Sędziowie: K. Mochtak, J. Ostaś (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jerzego H., oskarżonego z art. 147 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 1986 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy osoba zatrudniona w charakterze dozorcy może być podmiotem przestępstwa określonego w art. 147 § 2 k.k., mimo że do zatrudnienia w tym charakterze nie są wymagane żadne kwalifikacje zawodowe?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneJerzy H. nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego został na podstawie art. 147 § 2 k.k. skazany na karę 40.000 zł grzywny za to, że będąc odpowiedzialny za nadzór nad mieniem znacznej wartości pełnił obowiązki dozorcy parkingu w stanie nietrzeźwości.Rewizję od tego wyroku wniósł oskarżony, a sąd wojewódzki na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przekazał do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu przedstawione wyżej zagadnienie prawne.Uzasadnienie prawneW związku z treścią pytania prawnego należy zważyć, co następuje:Artykuł 147 § 1 k.k. dotyczy sprawców, którzy w stanie nietrzeźwości pełnią czynności bezpośrednio związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu pojazdów, natomiast § 2 tego przepisu odnosi się do sprawców podejmujących inne czynności zawodowe, których pełnienie w stanie nietrzeźwości może narazić na bezpośrednie niebezpieczeństwo życie lub zdrowie ludzkie albo mienie w znacznych rozmiarach.Z porównania tych dwóch przepisów wynika, że w § 2 chodzi o czynności zawodowe, które wykonywane w stanie nietrzeźwości w konkretnych okolicznościach mogą narazić na bezpośrednie niebezpieczeństwo wyżej wymienione dobra. Użycie zaś w tym przepisie zwrotu "inne niż w § 1 czynności zawodowe" niewątpliwie świadczy o tym, że zarówno w § 1, jak i § 2 ustawodawcy chodziło o takie czynności zawodowe, które są wykonywane odpłatnie w ramach stosunku pracy, umowy zlecenia czy umowy o dzieło.Dyspozycja art. 147 § 2 k.k. nie uzależnia karalności wykonywania czynności zawodowych w stanie nietrzeźwości od stopnia ich złożoności czy od poziomu wymaganych kwalifikacji. Mogą to być zatem zarówno czynności wymagające określonej wiedzy, praktycznego przygotowania czy przyuczenia do zawodu, jak i - ze względu na ich prosty i nieskomplikowany charakter - wymagające jedynie pewnych cech osobistych czy właściwości fizycznych.Z tego wynika, że o możliwości zakwalifikowania danego czynu jako wyczerpującego znamiona określone w art. 147 § 2 k.k. nie decyduje poziom wiedzy czy kwalifikacji zawodowych, lecz realna możliwość narażenia wymienionych w tym przepisie dóbr na bezpośrednie niebezpieczeństwo.Z tego należy wyprowadzić wniosek, że czynności dozorcy parkingu w rozumieniu art. 147 § 2 k.k. są czynnościami zawodowymi, a jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że pełniąc je w stanie nietrzeźwości dozorca taki naraża na bezpośrednie niebezpieczeństwo mienie w znacznych rozmiarach, to może on być podmiotem przestępstwa określonego w art. 147 § 2 k.k.