VI KZP 33/84
UchwałaIzba Karna1984-12-28
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy na postanowienie sądu wydane w trybie art. 10 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o amnestii, wobec którego prokurator umorzył postępowanie na podstawie przepisów ustawy o amnestii, przysługuje zażalenie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchwalił, że na postanowienie sądu wydane w trybie art. 10 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o amnestii, dotyczące umorzenia postępowania i przepadku przedmiotów, nie przysługuje zażalenie. Rozstrzygnięcie o przepadku przedmiotów jest integralną częścią orzeczenia o zastosowaniu amnestii i może być zaskarżone tylko przez prokuratora, zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o amnestii.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w Warszawie przekazał do Sądu Najwyższego zagadnienie prawne dotyczące możliwości zaskarżenia postanowienia sądu wydanego w trybie amnestii. Zagadnienie dotyczyło sytuacji, w której prokurator umorzył postępowanie na podstawie ustawy o amnestii, a sąd wydał postanowienie w tym zakresie, w tym dotyczące przepadku przedmiotów. Sąd Najwyższy odwołał się do wcześniejszej uchwały w podobnej sprawie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił, że na postanowienie sądu wydane w trybie art. 10 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o amnestii nie przysługuje zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski. Sędziowie: W. Ochman, S. Pawelec (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Ireneusza M., oskarżonego z art. 203 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 1984 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy na postanowienie sądu wydane w trybie art. 10 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o amnestii (Dz. U. Nr 36, poz. 192) podejrzanemu, wobec którego prokurator umorzył postępowanie na podstawie przepisów ustawy o amnestii, przysługuje zażalenie?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePoruszona w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego problematyka niemal w całości została wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1984 r. - VI KZP 18/84 (OSNKW 1985, z. 1-2, poz. 6). Sąd Najwyższy w uchwale tej wyjaśnił, że: "orzeczenie przepadku przedmiotów na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 21 lipca 1984 r. o amnestii (Dz. U. Nr 36, poz. 192) jest integralną częścią orzeczenia o zastosowaniu amnestii i może być zaskarżone tylko przez prokuratora".W uzasadnieniu uchwały tej - nawiązując do zwrotu: "od orzeczeń o zastosowaniu amnestii środek odwoławczy przysługuje tylko prokuratorowi", użytego w art. 11 ust. 2 powołanej ustawy o amnestii - stwierdzono, że wprawdzie ustawa nie wyjaśnia zwrotu: "orzeczenie o zastosowaniu amnestii", niemniej jednak z całości jej przepisów wynika, że chodzi tu o rozstrzygnięcia unormowane w cytowanej ustawie o amnestii. W uchwale tej ponadto podkreślono, że tak rozumiane "orzeczenie o stosowaniu amnestii" stanowi nie tylko rozstrzygnięcie o darowaniu lub złagodzeniu kary (art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1) albo o umorzenie postępowania (art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 2), lecz również rozstrzygnięcie o przepadku narzędzi lub innych przedmiotów, wymienione w art. 2 ust. 2 tej ustawy. Orzeczenie tego przepadku bowiem następuje na podstawie przepisów powołanej ustawy o amnestii (art. 2 ust. 2 lub art. 4 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 2) i w razie umorzenia postępowania jest obowiązkowe. Wykładnia ta ma odpowiednie zastosowanie do omawianej sytuacji. Przekazane do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne dotyczy stosowania amnestii w postępowaniu przygotowawczym. Zgodnie z art. 10 ust. 2 powołanej ustawy o amnestii - amnestię stosuje wówczas prokurator, jednakże sąd orzeka na wniosek prokuratora o przepadku przedmiotów, o których mowa jest w art. 2 ust. 2 tej ustawy.Obligatoryjny charakter rozstrzygnięcia o przepadku przedmiotów sprawia, że stanowi ono integralną część postanowienia (vide art. 11 ust. 1 cyt. ustawy) o umorzeniu postępowania na podstawie stosownych przepisów powołanej ustawy o amnestii, a więc "orzeczenia o zastosowaniu amnestii, które zgodnie z art. 11 ust. 2 tej ustawy może zaskarżyć jedynie prokurator".
Powiązane orzeczenia
- VI KZP 18/84 1984-06-11Czy oskarżonemu (obrońcy) przysługuje zażalenie na postanowienie sądu o umorzeniu postępowania karnego w trybie art. 4 ust. 2 ustawy o amnestii z 1984 r. w zakresie przepadku przedmiotów pochodzących z przestępstwa?
- VI KZP 36/83 1983-10-28Czy zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie ustawy o amnestii, wniesione przez oskarżonego domagającego się rozpoznania sprawy na rozprawie, stanowi podstawę do uchylenia tego postanowienia i prz…
- I KZ 132/84 1984-09-21Czy Sąd Wojewódzki prawidłowo umorzył postępowanie karne na podstawie ustawy o amnestii, nie przeprowadzając pełnego postępowania dowodowego w zakresie oceny okoliczności sprawy dotyczących przestępstwa z art. 186 § 2 k.…
- VI KZP 52/83 1983-12-30Czy sąd odwoławczy rozpoznając zażalenie na postanowienie o zastosowaniu amnestii może rozstrzygnąć kwestię winy oskarżonego, a jeśli tak, to czy w razie wątpliwości może przekazać sprawę sądowi pierwszej instancji lub z…
- VI KZP 20/84 1984-11-06Czy oskarżonemu przysługuje środek odwoławczy od postanowienia uzupełniającego orzeczenie umarzające postępowanie na podstawie ustawy o amnestii w części dotyczącej przepadku dowodu rzeczowego?
Powołane przepisy
art. 203 § 1 KKart. 390 § 1 KPKart. 10 ust. 2art. 4 ust. 2art. 2 ust. 2art. 11 ust. 2art. 2 ust. 1art. 4 ust. 1art. 11 ust. 1§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026.