IV PZ 32/83

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN S. Rejman.Sędziowie SN: Z. Świeboda (spr.), Z. Zaziemski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 1983 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Robót Kolejowych nr X w P. przeciwko Jerzemu M. o odszkodowanie na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 kwietnia 1983 r., sygn. akt I.C. 149/82 postanawia: oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z 29 IV 1983 r. Sąd Wojewódzki w Częstochowie odmówił pozwanemu przywrócenia terminu do wniesienia rewizji od wyroku tegoż Sądu z 12 I 1983 r. Zdaniem Sądu okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie rewizji, a polegające na trudnościach pełnomocnika procesowego - adwokata w skontaktowaniu się z mocodawcą w celu odebrania informacji co do potrzeby zaskarżenia wyroku, nie uzasadniają wymogu ustawowego - nie dokonania czynności procesowej bez winy strony (art. 168 § 1 k.p.c.).W zażaleniu pełnomocnik pozwanego wnosi o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia rewizji.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy rozważył, co następuje:Przywrócenie terminu do podjęcia czynności procesowej może nastąpić na wniosek strony, jeżeli do uchybienia terminu doszło bez jej winy oraz uchybienie terminu pociąga dla strony ujemne skutki procesowe (art. 168 k.p.c.)Pełnomocnik strony przytoczył, dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, okoliczność, iż mocodawca zmienił miejsce pobytu, o czym go nie powiadomił, tak że kierowana do niego korespondencja nie była mu doręczona. Nie posiadał on zatem informacji co do potrzeby zaskarżenia wyroku Powyższe argumenty nie są jednak trafne.Pełnomocnictwem jest umocowanie do działania w cudzym imieniu pochodzące z woli mocodawcy (art. 96 k.c.). Podstawa zatem działania pełnomocnika w imieniu i na rzecz mocodawcy (reprezentowanego) jest wola tego ostatniego. W przypadku pełnomocnictwa procesowego, jeśli mocodawca inaczej nie postanowił, szczegółowy zakres umocowania wynika z samego prawa (art. 91 k.p.c.). Mianowicie pełnomocnictwo procesowe obejmuje z mocy samego prawa umocowanie m.in. do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych (art. 91 pkt 1 k.p.c.). Między pełnomocnikiem a mocodawcą istnieje więź wynikająca z udzielonego pełnomocnictwa Stąd też podjęte przez pełnomocnika czynności jako przedstawiciela strony są skuteczne wobec samej strony. Dotyczy to także zaniechania czynności. Z tego stwierdzenia płynie wniosek, że stroną w rozumieniu przepisów o przywróceniu uchybionego terminu jest także pełnomocnik procesowy strony. Uchybienie terminu przez pełnomocnika procesowego z tego powodu, że nie otrzymał on na czas od strony (mocodawcy) informacji o potrzebie podjęcia czynności procesowej nie oznacza, że ta czynność nie dokonana została bez winy strony (pełnomocnika). Ze wspomnianej więzi między pełnomocnikiem a mocodawcą wynika potrzeba takiego ułożenia między tymi podmiotami stosunków prawnych w związku z udzielonym pełnomocnictwem, by ani pełnomocnik, ani sama strona swym działaniem lub zaniechaniem nie doprowadzali do uchybienia terminu. Zaniedbania bowiem mocodawcy (strony) doprowadzające do uchybienia terminu przez pełnomocnika stanowią przeszkodę do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pełnomocnika bez winy.Tak więc nie można uznać, by brak u pełnomocnika adresu mocodawcy o aktualnym jego pobycie i niemożliwości udzielenia informacji co do potrzeby wniesienia rewizji przemawiały za stanowiskiem, że niewniesienie rewizji w terminie nastąpiło bez winy (art. 168 § 1 k.p.c.).Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 387 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c.).