I CZ 102/06

Sygn. akt I CZ 102/06 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Stanisław Dąbrowski SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta W. przy uczestnictwie A. P. i in., o wpis własności w dziale II księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania A. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2006 r., sygn. akt V Cr …/61, oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. oddalił wniosek uczestnika A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2005 r. o umorzeniu postępowania wywołanego rewizją wniesioną przez małżonków J. od postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 14 września 1961 r. oraz odrzucił zażalenie uczestnika A. P. na postanowienie Sadu Okręgowego z dnia 23 maja 2005 r. Skarżąc to postanowienie w części dotyczącej odrzucenia zażalenia uczestnik wskazał, że zapadło ono z naruszeniem art. 5 k.p.c., Sąd bowiem nie udzielił mu, mimo iż występował bez zawodowego pełnomocnika, niezbędnego pouczenia co do konieczności należytego uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu reprezentującego obecnie uczestnika nastąpiło dopiero w styczniu 2006 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Według art. 168 § 1 k.p.c., sąd przywróci termin, jeżeli strona, która o to wnosi, nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Zgodnie z art. 169 § 2 k.p.c. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, czyli brak winy w niezachowaniu terminu. Jeżeli pismo wnioskodawcy nie spełnia wymagań określonych w art. 169 § 2 k.p.c., podlega uzupełnieniu przy zastosowaniu art. 130 k.p.c. Wniosek uczestnika, złożony przez niego osobiście, otrzymał bieg i został przez Sąd Okręgowy rozstrzygnięty merytorycznie, przez oddalenie, po przeprowadzeniu rozprawy w dniu, w którym uczestnika reprezentował już adwokat ustanowiony z urzędu. Mimo więc, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest mowa o tym, że uczestnik nie uprawdopodobnił należycie braku winy w niezachowaniu terminu, przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w rzeczywistości nie było spełnienie warunku formalnego określonego w art. 169 § 2 k.p.c., lecz spełnienie wskazanej w art. 168 § 1 k.p.c. przesłanki merytorycznej: braku winy w niezachowaniu terminu. Wynik tej oceny: przyjęcie, że uczestnik nie wykazał, iż nie zawinił uchybienia terminowi, zasługuje na akceptację. W szczególności prawidłowości wyniku tej oceny nie podważają twierdzenia uczestnika o nie udzieleniu mu przez Sąd potrzebnego pouczenia co do konieczności należytego 3 uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu. Mimo iż uczestnik podczas składania wniosku występował bez adwokata lub radcy prawnego i nie otrzymał wspomnianego pouczenia, jego wniosek nie został zakwestionowany z punktu widzenia formalnego wymagania art. 169 § 2 k.p.c., w okresie zaś przed oceną merytoryczną tego wniosku, w szczególności w dniu rozprawy wyznaczonej do jego rozpoznania, uczestnik był już reprezentowany przez adwokata, któremu jednak nie udało się wykazać przewidzianej w art. 168 § 1 k.p.c. przesłanki uwzględnienia złożonego przez uczestnika wniosku o przywrócenie terminu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). db