VI KZP 5/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Rybicki. Sędziowie: J. Tobera, W. Żebrowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marka U. o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia, po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Radomiu postanowieniem z dnia 6 marca 1979 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy ustalenie w wyroku skazującym, że popełnione w okresie próby przestępstwo jest podobne w rozumieniu art. 120 § 2 i art. 60 § 1 k.k., wyłącza zajęcie w tym zakresie stanowiska odmiennego w postępowaniu o odwołanie na podstawie art. 95 § 1 k.k. warunkowego przedterminowego zwolnienia?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 95 § 1 k.k. sąd odwołuje warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności.Z treści powołanego przepisu wynika wprost, że jedyną, przewidzianą przez ustawę, formą stwierdzenia faktu popełnienia przez zwolnionego w okresie próby podobnego przestępstwa umyślnego, za które wymierzono karę pozbawienia wolności, jest prawomocne orzeczenie skazujące. W świetle więc unormowania zawartego w art. 95 § 1 k.k. należy uznać, że inny sposób ustalenia, iż zachodzi wymieniona w tym przepisie przesłanka odwołania warunkowego zwolnienia, jest niedopuszczalny. Wypływa z tego wniosek, że ustalenie popełnienia podobnego przestępstwa umyślnego, zawarte w prawomocnym orzeczeniu skazującym na karę pozbawienia wolności, wiąże sąd rozstrzygający na podstawie art. 95 § 1 k.k. o odwołaniu wspomnianego zwolnienia.Z powyższego stanowiska wynika konsekwentnie to, że w sprawie o odwołanie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 95 § 1 k.k. sąd penitencjarny ustala, czy istnieje prawomocne orzeczenie skazujące na karę pozbawienia wolności za popełnione w okresie próby podobne przestępstwo umyślne. Sąd penitencjarny natomiast nie jest uprawniony ani do badania zasadności prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 95 § 1 k.k., ani do dokonywania odmiennych ustaleń co do podobieństwa przestępstw. W przedstawionej więc sytuacji nie może mieć zastosowania art. 4 § 1 k.p.k., podobnie jak np. nie może mieć zastosowania do sytuacji przewidzianej w art. 11 pkt 7 k.p.k. Inną natomiast jest kwestia uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia wymienionego w art. 95 § 1 k.k., ale oczywiście w trybie wyraźnie w tym celu przewidzianym, np. w trybie rewizji nadzwyczajnej.