V KRN 98/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia L. Jax (sprawozdawca). Sędziowie: J. Tobera, E. Wilczek.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Macieja Ł., skazanego z art. 202 § 1 i art. 265 § 1 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na niekorzyść skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 18 października 1978 r.postanowił zmienić zaskarżone postanowienie przez utrzymanie w mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 20 września 1978 r.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy dla m.st. Warszawy wyrokiem z dnia 21 kwietnia 1975 r. w sprawie VIII Kp 339/75 uznał Macieja Ł. za winnego tego, że w dniu 10 grudnia 1974 r. w W. jako kierowca PKS, działając wspólnie i w porozumieniu z Janem K. oraz Ryszardem J. i posługując się sfałszowanym przez Ryszarda J. dowodem "Mm" i przepustką, zabrał w celu przywłaszczenia 18,5 t węgla wartości 8.140 zł na szkodę Elektrociepłowni "S" w W., tj. popełnienia przestępstwa kwalifikowanego określonego w art. 202 § 1 i art. 265 § 1 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k. Za powyższy czyn Sąd ten skazał oskarżonego na podstawie art. 202 § 1 k.k. w związku z art. 36 § 2 i 3 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności i 4.000 zł grzywny, a na podstawie art. 73 i 74 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej Maciejowi Ł. kary pozbawienia wolności na okres 5 lat.Powyższy wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 28 kwietnia 1975 r.Następnie Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy wyrokiem z dnia 21 września 1977 r. w sprawie IX Kp 702/79 uznał Macieja Ł. za winnego tego, że w czasie od dnia 16 września 1974 r. do dnia 24 stycznia 1977 r. w W. jako kierowca-konduktor PKS, materialnie odpowiedzialny za powierzone mu mienie społeczne, systematycznie przywłaszczał sobie należności za przejazd, nie wydając biletów pasażerom lub wydając bilety o niższej wartości, na ogólną sumę 409 zł, i za to skazał Macieja Ł. na podstawie art. 200 § 1 k.k. w związku z art. 58 k.k. oraz art. 36 § 2 i 3 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności i 5.000 zł grzywny, a na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii (Dz. U. Nr 24, poz. 102) darował wymierzoną Maciejowi Ł. karę pozbawienia wolności.Powyższy wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 28 września 1977 r.W związku z tym ostatnim skazaniem Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy postanowieniem z dnia 20 września 1978 r. na podstawie art. 78 § 1 k.k. zarządził wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności wymierzonej Maciejowi Ł. w cytowanej na wstępie sprawie VIII Kp 339/75. W uzasadnieniu Sąd ten zasadnie stwierdził, że Maciej Ł. w okresie próby popełnił nowe umyślne przestępstwo podobne, za które został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w sprawie IX Kp 702/77 na podstawie art. 200 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności.Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, rozpatrując w trybie art. 25 § 1 k.k.w. zażalenie Macieja Ł. na cytowane postanowienie z dnia 20 września 1978 r., postanowieniem z dnia 18 października 1978 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd ten stwierdził, że nie można zarządzić wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie VIII Kp 339/75, skoro okres przestępstwa ciągłego, przypisanego w sprawie IX Kp 702/77, rozpoczął się jeszcze przed wydaniem i uprawomocnieniem się wyroku w pierwszej z tych spraw.Niezależnie od tego Sąd ten powołał się na przytoczone przez siebie względy życiowe, przemawiające - zdaniem tego Sądu - za niekorzystaniem z art. 78 § 1 k.k. ze względu na stan zdrowia Macieja Ł. i członków jego rodziny oraz fakt podjęcia przez niego pracy.Wymienione ostatnio postanowienie z dnia 18 października 1978 r. zaskarżył w trybie rewizji nadzwyczajnej Minister Sprawiedliwości, ponosząc zarzut obrazy art. 78 § 1 k.k., polegającej na odmowie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary, chociaż taka decyzja w konkretnej sprawie była obligatoryjna. Rewizja zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia przez utrzymanie w mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 20 września 1978 r.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy wyrażonemu w zaskarżonym rewizją nadzwyczajną postanowieniu - początek okresu, w jakim popełnione zostało przestępstwo ciągłe przypisane Maciejowi Ł. w sprawie IX Kp 702/77, nie ma istotnego znaczenia. Przepis art. 78 § 1 k.k. ma zastosowanie również w wypadku, gdy przestępstwo podobne, mające charakter przestępstwa ciągłego oraz cechy określone w tym przepisie, zostało popełnione choćby częściowo (art. 4 § 1 k.k.) w okresie próby.Przestępstwo ciągłe określone w art. 200 § 1 k.k., przypisane Maciejowi Ł. w sprawie IX Kp 702/77, popełnione zostało w czasie od dnia 16 września 1974 r. do dnia 24 stycznia 1977 r. Pięcioletni okres próby zaś określony w sprawie VIII Kp 339/75 rozpoczął swój bieg od daty prawomocności wyroku wydanego w tej sprawie, tj. od dnia 28 kwietnia 1975 r. W tej sytuacji przestępstwo ciągłe przypisane w sprawie IX Kp 702/77 trwało i zostało dokonane w okresie próby określonej w sprawie VIII Kp 339/75. Wobec zaś spełnienia się pozostałych warunków określonych w art. 78 § 1 k.k. były podstawy do zarządzenia wykonania kary wymierzonej Maciejowi Ł. w sprawie VIII Kp 339/75. Stosowanie powyższego przepisu jest obligatoryjne i odstępstwo od jego stosowania ze względów poruszonych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie było zasadne (...).