VI KZP 12/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski (sprawozdawca). Sędziowie: M. Budzianowski, J. Polony.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława S., oskarżonego z art. 140 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Przemyślu postanowieniem z dnia 19 marca 1979 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy można uznać sprowadzenie niebezpieczeństwa powszechnego dla mienia w znacznych rozmiarach, jeżeli szkodę w wysokości 1.575.000 zł poniósł tylko jeden zakład pracy?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePojęcie: "mienie w znacznych rozmiarach" występuje w przepisach rozdziału XX kodeksu karnego (art. 136-144 i 147 k.k.) Kodeks karny nie wyjaśnia wprawdzie tego pojęcia, ale jest oczywiste, że na tle przepisów zawartych w wymienionym rozdziale kodeksu karnego należy pojmować je jednolicie.W orzecznictwie sądowym ustalił się już pogląd, że art. 138 i 139 k.k., posługujące się tym pojęciem, nawiązują nie do wartości mienia, lecz przede wszystkim od jego rozmiarów, co nie musi się bynajmniej pokrywać (por. między innymi wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1972 r. - III KR 1/72, OSNKW 1972, z. 7-8, poz. 123). Uznaje się także, że w razie ustalania i oceny rozmiarów mienia należy uwzględniać w szczególności jego wielkość, np. liczbę zagrożonych obiektów lub przedmiotów majątkowych, jak również jego znaczenie, użyteczność, charakter, a także wartość materialną, która jednak nie może być ani wyłączną, ani główną przesłanką ustalenia, że mienie ma znaczne rozmiary. Nie wyłącza to oczywiście tego, że w określonych sytuacjach "mieniu w znacznych rozmiarach" może odpowiadać jego duża wartość materialna.Przy takim sposobie dokonywania wspomnianej oceny nie ma znaczenia to, czy mienie należy do jednego podmiotu, czy do kilku podmiotów. Istotne bowiem jest, by miało ono "znaczne rozmiary" i znajdowało się w zasięgu niebezpieczeństwa.Zgodnie z wyrażoną na wstępie myślą jednolitego pojmowania pojęcia: "mienie w znacznych rozmiarach" na tle wszystkich przepisów rozdziału XX kodeksu karnego, należy uznać, że przedstawione wyżej stanowisko ma także zastosowanie w razie ustalania treści tego pojęcia w wypadku art. 140 k.k.