I CR 159/77

SentencjaPo rozpoznaniu w dniu 11 maja 1977 r. sprawy z powództwa Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca "M." w K. przeciwko Polskiemu Towarzystwu Handlu Zagranicznego "V." w W. o ochronę dóbr osobistych na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 11 stycznia 1977 r., sygn. akt I C 496/76 oddala rewizję i zasądza od powoda na rzecz pozwanego 500 zł kosztów postępowania rewizyjnego Uzasadnienie faktycznePolskie Towarzystwo Handlu Zagranicznego "V." w W. wydało - w celu zaprezentowania regionalnych polskich strojów ludowych - kalendarz ścienny na 1976 r. z 12 kolorowymi fotografiami tych strojów, w tym "10 zdjęć z członkami zespołu «M.» bez jakiejkolwiek o tym informacji". W związku z powyższym Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca "M." wystąpił z żądaniem zakazania pozwanemu przedsiębiorstwu dalszego druku i rozpowszechniania kalendarza, zniszczenia klisz i przeproszenia dyrektora zespołu "za bezprawne rozpowszechnianie zdjęć" na łamach czasopisma "Życia Warszawy". Sąd Wojewódzki oddalił powództwo po ustaleniu, że "zdjęcia kalendarzowe z członkami zespołu «M.» w strojach ludowych zostały opublikowane za zgodą powoda", co czyni zarzut bezprawności działania bezprzedmiotowym, tym samym z braku przesłanek z art. 24 kc pozbawia zasadności powództwa w sprawie. Rozpoznając rewizję powoda, kwestionującego zgodność dokonanego ustalenia - co do zgody na opublikowanie spornych zdjęć - z zebranym materiałem procesowym (art. 368 pkt 4 kpc), Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje: Dobra osobiste człowieka, pozostające pod ochroną prawa cywilnego, art. 23 kc określa przykładowo, zaliczając do nich m.in. także wizerunek. Art. 24 kc określa z kolei przesłanki ochrony dóbr osobistych - bezprawność działania, w którego następstwie dobro osobiste zostało naruszone lub naruszeniem zagrożone. Zgodnie z art. 43kc przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych stosuje się odpowiednio do osób prawnych, a zatem także przedsiębiorstw państwowych (art. 33 § 1 pkt 2kc). Odpowiednie stosowanie art. 23kc wyłącza z zakresu tej ochrony jednak dobra osobiste człowieka, które w przypadku osoby prawnej w ogóle nie mogą być brane pod uwagę, jak np., zdrowie lub wizerunek. Nie jest bowiem wizerunkiem osoby prawnej ani wizerunek miejsca jej siedziby, ani osób wchodzących w skład jej organów lub nawet całego zespołu itp. jej elementów (z osobna lub łącznie wziętych). Osoba prawa cywilnego nie ma swego wizerunku, niezależnie od teoretycznej konstrukcji tej instytucji. Stąd też nie ma swego wizerunku również powodowe przedsiębiorstwo państwowe, nie stanowią zaś tego wizerunku fotografie niektórych członków Zespołu reprodukowane (za ich zgodą) w wydanym przez pozwanego kalendarzu, wobec czego ewent. nawet brak zgody kierownika zespołu na zamieszczenie tych fotografii w kalendarzu jest w tym przypadku bez znaczenia. Z przytoczonych względów należało, gdy zaskarżony wyrok w ostatecznym wyniku - z uwagi na brak przedmiotu ochrony dochodzonej w sprawie - odpowiada prawu, oddalić rewizję, orzekając jak w sentencji (art. 387 kpc).