VI KZP 1/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr T. Majewski. Sędziowie: S. Fornalik, A. Żylewicz (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Bernadety K., skazanej z art. 203 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 grudnia 1973 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"1. Czy dopuszczalne jest w postępowaniu wykonawczym zastosowanie aresztu tymczasowego na podstawie art. 209 i art. 217 § 1 pkt 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. w celu ujęcia skazanej ukrywającej się przed wykonaniem kary pozbawienia wolności, której wykonanie początkowo sąd zawiesił?2. Czy konieczne jest powiadomienie skazanej o terminie posiedzenia określonego w art. 74 § 4 k.k.w. w celu wydania orzeczenia o wykonaniu warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności w myśl art. 78 k.k.w., skoro skazana ukrywa się i w postępowaniu wykonawczym nie doręczono jej żadnego pisma procesowego, wskutek czego art. 125 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. nie ma zastosowania w myśl art. 125 § 3 k.p.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora1) uchwalił udzielić odpowiedzi na pytanie drugie jak wyżej,2) postanowił odmówić odpowiedzi na pytanie pierwsze.Uzasadnienie faktyczneSkazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ma prawo wziąć udział w posiedzeniu w kwestii zarządzenia wykonania tej kary (art. 74 § 4 k.k.w.) i w związku z tym sąd obowiązany jest zawiadomić go o terminie wspomnianego posiedzenia (art. 22 § 2 k.k.w.).Kodeks karny wykonawczy nie reguluje kwestii doręczeń pism, zgodnie więc z treścią przepisu art. 1 § 2 k.k.w. mają w tym względzie odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania karnego.Według art. 125 § 1 k.p.k., jeżeli strona zmieniła miejsce zamieszkania i nie podała nowego adresu do wiadomości organu, przed którym toczy się postępowanie, pismo wysłane pod ostatnio wskazanym przez stronę adresem uważa się za doręczone. Stosowanie powyższego przepisu zostało jednak ograniczone w ten sposób, że między innymi pismo wysłane po raz pierwszy po prawomocnym zakończeniu postępowania musi być doręczone z zachowaniem przepisów art. 116-119 k.p.k. (§ 3 art. 125 k.p.k.).Po prawomocnym zakończeniu postępowania orzeczenie staje się wykonalne, co powoduje obowiązek bezzwłocznego wszczęcia postępowania wykonawczego (art. 10 § 1 k.k.w.). W wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wszczęte postępowanie wykonawcze trwa aż do zakończenia okresu próby, co wynika z treści art. 74 § 2 i 3, art. 77 k.k.w. i art. 77 § 2 k.k., a ponadto § 6 i § 28 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 kwietnia 1971 r. w sprawie dozoru i nadzoru ochronnego (Dz. U. Nr 9, poz. 95).Jeżeli więc w toku postępowania wykonawczego skazanemu doręczono jakiekolwiek pismo procesowe (np. wezwanie na rozmowę), istnieje podstawa do uznania - zgodnie z art. 125 § 1 k.p.k. w związku z art.1 § 2 k.k.w. - za doręczone następnych pism wysłanych pod wskazany ostatnio przez niego adres, jeżeli zmienił on miejsce zamieszkania i nie podał sądowi nowego swego adresu. Dotyczy to także zawiadomienia o posiedzeniu, gdyż przepis art.125 § 1 k.p.k. nie czyni w tym względzie wyjątków w zależności od rodzaju czy treści pisma.Pytanie Sądu Wojewódzkiego w punkcie pierwszym jest bezprzedmiotowe, skoro w razie uprawomocnienia się postanowienia zarządzającego wykonanie zawieszonej kary wystarczy skierowanie do Milicji Obywatelskiej nakazu osadzenia w zakładzie karnym ze wskazaniem ostatnio znanego sądowi miejsca zamieszkania skazanego.