V KK 434/18

WyrokIzba Karna2019-08-07

Skład orzekający: Krzysztof Cesarz, Dariusz Kala, Andrzej Stępka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uchylenia wyroku sądu odwoławczego i konieczności ponownego rozpoznania sprawy, można zastosować środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania wobec skazanego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zastosowanie tymczasowego aresztowania jest dopuszczalne nawet po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego, jeśli nadal istnieją przesłanki wskazujące na potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. W sytuacji, gdy skazanemu prawomocnie przypisano winę w zakresie przestępstwa zagrożonego surową karą, a sąd pierwszej instancji orzekł karę pozbawienia wolności, tymczasowe aresztowanie może być niezbędne do wyeliminowania możliwości podejmowania przez oskarżonego bezprawnych zachowań.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą zastosowania tymczasowego aresztowania wobec A. K., skazanego za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. Wyrok sądu odwoławczego został uchylony. Sąd pierwszej instancji orzekł karę 8 lat pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy zastosował wobec skazanego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zastosował wobec A. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, licząc jego bieg od dnia ogłoszenia postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 434/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Dariusz Kala SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska Przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza w sprawie A. K. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w przedmiocie tymczasowego aresztowania p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec A. K. s. R. i M. ur. 31.08.1993 r. w S. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 (trzech) miesięcy, to jest do dnia 5 listopada 2019 r., przy czym - w związku z uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz ogłoszeniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. o godz. 14:10 - trwanie tego środka zapobiegawczego należy liczyć od tego czasu i według niego oznaczyć należy rzeczywiste pozbawienie oskarżonego wolności w warunkach Aresztu Śledczego. Uzasadnienie Skazanemu prawomocnie przypisano winę w zakresie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k w zw. z art. 148 § 1 k.k. zagrożonego surową karą pozbawienia wolności, a zatem aktualizuje się przesłanka z art. 249 § 1 k.p.k.. W stosunku do oskarżonego nieprawomocnie orzeczono w sądzie I instancji karę 8 lat pozbawienia wolności, co rodzi konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania najsurowszym środkiem zapobiegawczym w celu wyeliminowania możliwości podejmowania przez niego bezprawnych zachowań w tej sferze (art. 258 § 2 k.p.k.). 2 Nie zachodzą okoliczności negatywne z art. 259 § 1 – 3 k.p.k., zaś tymczasowe aresztowanie jest jedynym środkiem zapobiegawczym mogącym obecnie zabezpieczyć właściwy tok procesu (nie aktualizuje się stan z art. 257 § 1 k.p.k.). Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13 § 1 KKart. 148 § 1 KKart. 538 § 2 KPKart. 249 § 1 KPKart. 258 § 2 KPKart. 13 § 1 k.kart. 259 § 1art. 257 § 1 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy