II CZ 22/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Pietrzykowski. Sędziowie: W. Maruczyński (sprawozdawca), K. Kołakowski.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Karoliny G. o ubezwłasnowolnienie Józefa G. na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 1973 r.,oddalił zażalenie.Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni domagała się całkowitego ubezwłasnowolnienia jej męża Józefa G.Sąd Wojewódzki wniosek oddalił.W rewizji od tego postanowienia wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych.Sąd Wojewódzki wniosek ten oddalił, stwierdzając, że wnioskodawczyni ma odpowiednie środki na opłacenie wpisu od rewizji w kwocie 100 zł oraz że rewizja wnioskodawczyni jest oczywiście bezzasadna.Na powyższe postanowienie powódka złożyła zażalenie z wnioskiem o zmianę zaskarżonego postanowienia i o zwolnienie wnioskodawczyni od kosztów sądowych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Poza wypadkiem z art. 395 § 2 k.p.c. sąd pierwszej instancji nie ma uprawnień do oceny zasadności środka odwoławczego. Dlatego też sąd pierwszej instancji nie może w postępowaniu międzyinstancyjnym oddalić wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z powołaniem się na oczywistą bezzasadność środka odwoławczego.Wynika to m.in. z art. 116 § 2 k.p.c., który jako przesłankę takiego oddalenia wymienia tylko oczywistą bezzasadność powództwa lub obrony. Rozszerzająca wykładnia tego przepisu jest niedopuszczalna.Jednakże, mimo błędnego uzasadnienia, zaskarżone postanowienie jest trafne. Nie przekonywający jest zarzut skarżącej, że - wbrew odmiennemu stwierdzeniu Sądu Wojewódzkiego - nie jest ona w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania ponieść kosztów sądowych postępowania odwoławczego.W rzeczy samej chodzi w tym wypadku o uiszczenie wpisu od rewizji, który wynosi 100 zł. Jest to kwota o tyle niska, że wnioskodawczyni, jako użytkowniczka gospodarstwa rolnego o obszarze 1,5 ha, może ją uiścić.Zażalenie powódki na odmowę zwolnienia jej od kosztów sądowych z mocy art. 10 ustawy o kosztach sądowych nie podlega opłatom sądowym.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na zasadzie art. 387 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.