V KRN 123/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Sikorski. Sędziowie: dr T. Majewski, Z. Nyczaj (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Kozakiewicz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Jana G., oskarżonego z art. 199 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Powiatowego w Zgierzu z dnia 31 marca 1971 r. i od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 1 czerwca 1971 r. uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę w zakresie wydania wyroku łącznego przekazał Sądowi Powiatowemu w Zgierzu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy w Zgierzu wyrokiem z dnia 27 stycznia 1970 r. w sprawie Kp 433/69 uznał Jana G. za winnego tego, że dnia 24 listopada 1969 r. w Z., będąc uprzednio karany za kradzież w roku 1967, zabrał w celu przywłaszczenia 4,80 kg przędzy wartości 756 zł 38 gr na szkodę Zakładów Przemysłu Wełnianego w Z. i na podstawie art. 199 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 i art. 36 § 3 k.k. skazał go na 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 800 zł grzywny, orzekając ponadto na podstawie art. 62 § 2 k.k. umieszczenie oskarżonego w ośrodku przystosowania społecznego, a na podstawie art. 363 § 1 k.p.k. zasądził od niego kwotę 388 zł 74 gr na rzecz poszkodowanego przedsiębiorstwa.Sąd Wojewódzki w Łodzi wyrokiem z dnia 23 marca 1970 r. uchylił powyższy wyrok Sądu Powiatowego, a sprawę przekazał Sądowi Powiatowemu w Zgierzu do ponownego rozpoznania. Sąd Powiatowy w Zgierzu po ponownym rozpoznaniu sprawy (pod sygnaturą Kp 123/70) wyrokiem z dnia 30 czerwca 1970 r. uznał Jana G. winnego tego, że dnia 24 listopada 1969 r. w Z., będąc uprzednio karany za kradzież w 1967 r., zabrał w celu przywłaszczenia 4,80 kg przędzy wartości 572 zł 22 gr na szkodę Zakładów Przemysłu Wełnianego w Z. i na podstawie art. 6 lit. a ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw własności społecznej (Dz. U. Nr 36, poz. 228) w związku z art. 2 § 1 k.k. skazał go na 2 lata pozbawienia wolności i 5.000 zł grzywny; na podstawie art. 62 § 1 i art. 63 § 1 k.k. w związku z art. XIV § 3 przep. wprow. k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego nadzór ochronny na okres 3 lat, a na podstawie art. 363 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego kwotę 204 zł 50 gr tytułem odszkodowania na rzecz poszkodowanego przedsiębiorstwa.Sąd Wojewódzki w Łodzi wyrokiem z dnia 16 listopada 1970 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Powiatowego, przyjmując, że oskarżony dokonał kradzieży 3 kg przędzy, będąc uprzednio dwukrotnie skazany za kradzieże w warunkach recydywy i przed upływem 5 lat od odbycia ostatniej kary więzienia w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy, oraz uznając, że czyn oskarżonego stanowi przestępstwo określone w art. 199 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., a orzeczenie o nadzorze ochronnym nastąpiło w związku z art. 62 § 2 k.k.W sprawie Kp 79/70 Sąd Powiatowy w Zgierzu wyrokiem z dnia 21 kwietnia 1970 r. uznał Jana G. za winnego tego, że dnia 17 lutego 1970 r. w Z., będąc uprzednio karany 10-krotnie za kradzieże, a za ostatnią z nich na 1 rok i 6 miesięcy więzienia w 1967 r., którą to karę odbył w całości, zabrał w celu przywłaszczenia 1 rolkę siatki ocynkowanej o powierzchni 16,8 m2 wartości 1.747 zł 20 gr na szkodę Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych w Z., i na podstawie art. 199 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 i art. 36 § 3 k.k. skazał go na 3 lata pozbawienia wolności i 1.000 zł grzywny.Ponadto na podstawie art. 62 § 2 k.k. sąd orzekł umieszczenie oskarżonego w ośrodku przystosowania społecznego.Jan G. w dniu 11 stycznia 1971 r. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego w wyżej opisanych sprawach - Kp 123/70 i Kp 79/70 Sądu Powiatowego w Zgierzu.Sąd Powiatowy w Zgierzu postanowieniem z dnia 31 marca 1971 r. umorzył w trybie art. 505 k.p.k. postępowanie w kwestii wydania wyroku łącznego.Zażalenie skazanego na powyższe postanowienie nie zostało uwzględnione przez Sąd Wojewódzki w Łodzi na posiedzeniu w dniu 1 czerwca 1971 r.Od powyższych prawomocnych postanowień wniósł rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego Jana G.Rewizja nadzwyczajna zarzuca obrazę art. 505 k.p.k. wskutek umorzenia postępowania w sprawie, mimo braku podstaw ku temu, i wnosi o uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy Sądowi Powiatowemu w Zgierzu do rozpoznania sprawy w kwestii wydania wyroku łącznego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Sądy obu instancji zajęły stanowisko, że w sprawie brak podstaw do wydania wyroku łącznego, gdyż przestępstwo, za które Jan G. został skazany w sprawie Kp 79/70, zostało popełnione po wydaniu pierwszego wyroku, jaki zapadł w sprawie Kp 123/70 (Kp 433/69).Pogląd wyrażony w zaskarżonych orzeczeniach jest niesłuszny.Wyrok skazujący sądu pierwszej instancji, który został uchylony, w związku z czym sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, nie może stanowić przeszkody do wydania wyroku łącznego w myśl art. 66 k.k. W kwestii tej wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28 lutego 1961 r. - VI KO 82/60 (OSN 1961, z. III, poz. 39), wyrażając pogląd, że: "Wyrok skazujący pierwszej instancji, który został uchylony i w związku z którym sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, nie może stanowić przeszkody do wydania wyroku łącznego (...)".A zatem w sprawie niniejszej przy rozpoznaniu kwestii wydania wyroku łącznego nie należy brać pod uwagę uchylonego wyroku Sądu Powiatowego w Zgierzu z dnia 27 stycznia 1970 r. (Kp 433/69), lecz jedynie pozostałe w grę wchodzące wyroki.Z tych względów orzeczono jak na wstępie.