VI KO 82/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia H. Kempisty. Sędziowie: J. Majewski, E. Merz (sprawozdawca). Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Piotra Jana M. oskarżonego z art. 240 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy w razie zastosowania przepisu art. 35 k.k. bierze się pod uwagę pierwszy wyrok sądu pierwszej instancji, który w trybie rewizji został uchylony i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy miał już sposobność (m.in. w wyroku SN z dnia 5 lutego 1960 r. IV K 1010/59) wyjaśnić, że zarówno w art. 31 k.k., jak i w art. 35 k.k. chodzi o przestępstwa popełnione w takim okresie, iż mogłyby one być przedmiotem tego samego postępowania karnego. Sytuacja taka zachodzi wtedy, gdy przeciwko oskarżonemu wydano wprawdzie w pierwszej instancji wyrok skazujący i gdy oskarżony dopiero po tym wyroku popełnił nowe przestępstwo, jednakże wyrok ten został uchylony w drugiej instancji, a to nowe przestępstwo miało miejsce przed wydaniem przez sąd pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy zgodnie z wyrokiem drugiej instancji, ponownego wyroku. W tej sytuacji bowiem nie było przeszkód do osądzenia w pierwszej instancji obu przestępstw i objęcia ich nowym wyrokiem.Sąd Najwyższy wyjaśnił również (OSN 44/55), że użyte w art. 35 k.k. słowa "przed wydaniem przez sąd pierwszej instancji" wiążą się z wydaniem wyroku skazującego, mającego jako taki znaczenie wychowawcze. Znaczenia takiego nie może mieć wyrok nieprawidłowy, uchylony z tej obiektywnie istniejącej przyczyny przez sąd drugiej instancji.Zmodyfikowanie wyroku skazującego w ten sposób, że sąd rewizyjny dokonuje poprawienia kwalifikacji prawnej czynu lub zmiany wyroku co do rodzaju lub wymiaru kary, nie przekreśla faktu skazania oskarżonego za dany czyn, a zatem nie odejmuje wyrokowi pierwszej instancji jego znaczenia wychowawczego.Tym więcej nie ma wpływu na charakter wychowawczy wyroku skazującego bliższe scharakteryzowanie czynu w instancji rewizyjnej w sferze okoliczności modalnych, w szczególności określających czas i miejsce czynu. (...).