III CZP 3/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Pietrzykowski. Sędziowie: B. Łubkowski, W. Kuryłowicz (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy z udziałem wiceprokuratora Generalnej Prokuratury Z. Jędrzejczaka, w sprawie z powództwa Józefa K. przeciwko Irenie W. i Zdzisławowi M. o 2.600 zł, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 30 grudnia 1968 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy odpowiedzialność za szkody spowodowane przelaniem się wylanej wewnątrz mieszkania wody do mieszkania położonego na niższej kondygnacji może opierać się na zasadzie winy (art. 415 k.c.) czy też na zasadzie ryzyka przewidzianego w art. 433 k.c., ewentualnie - czy ostatnio powołany przepis odnosi się tylko do wypadków spowodowania szkód przez wylanie m.in. wody na zewnątrz mieszkania lub budowli, czy też ma on zastosowanie także do wypadków przelania się wylanej wody do niżej położonych mieszkań?"postanowił udzielić następującej odpowiedzi:Przepis art. 433 k.c. nie ma zastosowania do odpowiedzialności za szkodę spowodowaną przelaniem się wody z lokalu z wyższej kondygnacji do lokalu niżej położonego.Uzasadnienie faktycznePowód dochodzi od pozwanych, jako najemców mieszkania położonego wyżej nad jego mieszkaniem, naprawienia szkody spowodowanej przelaniem się wody z mieszkania pozwanych do mieszkania swego. W związku z tym Sąd Wojewódzki przedstawił do rozstrzygnięcia - na podstawie art. 391 k.p.c. - przytoczone w sentencji zagadnienie prawne.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Art. 433 kod. cyw. (por. art. 150 k.z.) wprowadza obostrzoną - na zasadzie ryzyka - odpowiedzialność osoby zajmującej pomieszczenie (a zatem także najemcy lokalu mieszkalnego) za szkody spowodowane "wyrzuceniem, wylaniem lub spadnięciem jakiegokolwiek przedmiotu z pomieszczenia". Unormowany w powołanym przepisie stan faktyczny dotyczy więc sytuacji, gdy osoba zajmująca pomieszczenie wyrzuca z niego jakiś przedmiot lub wylewa jakiś płyn albo gdy przedmiot z pomieszczenia spada (np. źle umieszczony itp.).Wyrzucenie, wylanie lub spadnięcie następuje "z pomieszczenia" na zewnątrz, szkoda jest zatem bezpośrednim skutkiem tego działania (wyrzucenia bądź wylania) lub zdarzenia (spadnięcia) i następuje na zewnątrz pomieszczenia, co uzasadnia w tym wypadku odpowiedzialność z art. 433 k.c.Wylanie się wody wewnątrz pomieszczenia (np. z wanny na skutek niezamknięcia kranu itp.), jeśli z kolei spowodowało to szkody w pomieszczeniu niżej położonym, do którego przedostała się woda, nie jest wylaniem wody z pomieszczenia w rozumieniu art. 433 k.c., do takiej więc sytuacji powołany przepis się nie stosuje. Szkoda jest w tym wypadku skutkiem przedostania się wody z innego pomieszczenia, wylanej wewnątrz tego pomieszczenia, a nie skutkiem wylania wody na zewnątrz pomieszczenia, tylko zaś ten fakt uzasadniałby odpowiedzialność z powołanego wyżej przepisu.Z tych względów należało udzielić odpowiedzi jak w sentencji uchwały.