I KZ 18/70

SentencjaSąd Wojewódzki postanowieniem z dnia 30.XII.1969 r. odwołał warunkowe zwolnienie H.C.Na powyższe postanowienie skazany wniósł zażalenie, które Sąd Wojewódzki przedstawił Sądowi Najwyższemu do merytorycznego rozpoznania.W związku z tym zauważyć należy, co następuje:Przedstawienie Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia wniesionego w tej sprawie zażalenia nie znajduje oparcia w aktualnie obowiązujących przepisach prawa, gdyż z dniem 1.I.1970 r. właściwym do rozpoznawania zażaleń na tego rodzaju postanowienia jest sąd, w którym zapadło zaskarżone postanowienie (art. 25 k.k.w.).Ustawa z dnia 29.V.1957 r. o warunkowym zwolnieniu osób odbywających karę pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 58 z 1961 r., poz. 321), której przepisy stanowiły podstawę wydanego przez Sąd Wojewódzki postanowienia o odwołaniu warunkowego zwolnienia, została z dniem 1.I.1970 r. uchylona (art. VI pkt 11 przepisów wprowadzających kodeks karny), przy czym do trybu postępowania w sprawach o odwołanie warunkowego zwolnienia mają zastosowanie - począwszy od 1.I.1970 r. - przepisy art. 80 i 19-26 k.k.w.Według tych przepisów - jak to już zaznaczono - wyłącznie właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie o odwołaniu warunkowego zwolnienia jest sąd, który wydał zaskarżone postanowienie.Dodać należy, że ani przepisy przejściowe i końcowe k.k.w., ani przepisy wprowadzające k.p.k., ani inne przepisy nie przewidują po dniu 1.I.1970 r. właściwości Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażaleń w postępowaniu wykonawczym.W tym stanie rzeczy należało uznać, że właściwym do rozpoznania wniesionego w tej sprawie zażalenia jest Sąd Wojewódzki, który powinien je rozpoznać w składzie trzech sędziów.Fakt, że zaskarżone postanowienie wydane zostało - z zachowaniem "dotychczasowych" przepisów - przez tenże Sąd również w składzie tych sędziów, nie mógł mieć wpływu na inne określenie dalszego biegu postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie.