III KZ 4/26

III KZ 4/26 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie A.B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 marca 2026 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II WKK 15/25 o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II WKK 15/25 Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, po uprzednim wezwaniu skazanego do uzupełnienia braków formalnych kasacji tj. jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego odmówił przyjęcia kasacji wobec nieuzupełnienia tych braków. Zarządzenie doręczono skazanemu 30 grudnia 2025 r. (k.330). Pismem nadanym w placówce pocztowej 8 stycznia 2026 r. (k. 332) skarżący wniósł zażalenie na w/w zarządzenie wskazując, że złożył kasację w terminie i nie zachodzą żadne przesłanki merytoryczne do jej odrzucenia. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2026 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Nowym Sączu odmówił przyjęcia zażalenia jako wniesionego III KZ 4/26 2 po terminie. Zarządzenie doręczono skazanemu 3 lutego 2026 r. (k.334). Pismem nadanym w placówce pocztowej 5 lutego 2026 r. skazany złożył zażalenie na w/w zarządzenie wskazując, że wszystkie pisma w jego sprawie były wnoszone w terminie, a w jego sprawie nie obowiązuje przymus adwokacki skoro podnosi w kasacji zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a zatem nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w nim wniosek. Zgodnie z treścią przepisu art. 460 k.p.k. w zw. z art. 466 k.p.k. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia zarządzenia, a jeśli ustawa nakazuje jego doręczenie to od daty tej czynności. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało w związku z przekroczeniem przez skarżącego wskazanego wyżej terminu. We wniesionym zażaleniu nie wskazano żadnych powodów uchybienia temu terminowi, w szczególności przyczyn niezależnych od strony, ani nie podniesiono zarzutów wadliwości przyjętych w zaskarżonym zarządzeniu ustaleń faktycznych, czy zastosowanej podstawy prawnej. Nie podważono zatem zasadności wydanego zarządzenia, które uznać należało za trafne. W tych okolicznościach złożone przez skazanego zażalenie na zarządzenie nie dało podstaw do jego wzruszenia czy zmiany. Uzupełniająco wskazać jedynie należy, że pogląd skarżącego - o wyłączeniu przy wnoszeniu kasacji obowiązku zastępstwa procesowego z art. 526 § 2 k.p.k., ze względu na treść podnoszonych zarzutów - jest oczywiście błędny. Reguły tak wskazane obowiązują w tym samym stopniu nawet jeśli podnosi się w kasacji zarzuty wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [WB] [a.ł] III KZ 4/26 3