VI KZP 46/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: L. Chmielewski (sprawozdawca), R. Staszkiewicz (współsprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zofii A., oskarżonej z art. 64 § 2 u.k.s., po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 1967 r. przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 4 sierpnia 1967 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy przewidziane w § 3 art. 3 u.k.s. wymaganie zapłacenia należności państwowej obowiązuje również w wypadku, gdy w myśl § 2 art. 22 obowiązek uiszczenia należności państwowej wygasł wobec orzeczenia przepadku przedmiotu występku?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 i.p.k.uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 22 § 2 u.k.s. w razie orzeczenia kary przepadku przedmiotu występku skarbowego lub jego równowartości wygasa obowiązek uiszczenia należności państwowej, wynikłej z czynu stanowiącego ten występek.Unormowanie to jest następstwem zasady, że przepadek przedmiotu występku skarbowego, prowadząc do pozbawienia sprawcy jego własności i stanowiąc najdalej idącą dolegliwość majątkową, pochłania tym samym wszelką inną należność ciążącą na tym przedmiocie w związku z popełnieniem występku.Obowiązek uiszczenia należności państwowej powstałej w związku z występkiem skarbowym ustaje z chwilą orzeczenia kary przepadku przedmiotu występku. Z tą też chwilą ustaje przewidziany w art. 3 § 3 zdanie drugie u.k.s. obowiązek uiszczenia uszczuplonej należności państwowej, warunkujący możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.