VI KO 11/64

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: T. Krokosz (sprawozdawca), T. Majewski (współsprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Aleksandra N. oskarżonego z art. 1 § 1 w związku z art. 6 lit. a ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy użyte w art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) sformułowanie: "jeżeli kary w ogóle nie odbywał" - dotyczy tylko sytuacji kiedy sprawca nie odbywał kary nadającej się ze swej istoty do odbycia, a więc kary pozbawienia wolności czy też także i takich sytuacji, kiedy sprawca kary nie odbywał ze względu na rodzaj wymierzonej mu kary, nie nadającej się do odbycia, w szczególności kary grzywny?" po wysłuchaniu wniosku prokuratora,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyjaśnił w uchwale z dnia 20 grudnia 1962 r., VI KO 36/62 (OSNKW z. 7-8/63, poz. 129), że "odbyciem kary" w rozumieniu art. 60 § 1 k.k. jest tylko odcierpienie kary pozbawienia wolności.Uchwała ta w celu wykazania, że w naszym ustawodawstwie recydywę stanowi popełnienie przestępstwa po uprzednim odbyciu kary pozbawienia wolności, wskazała na wyraźnie stanowiące o tym przepisy art. 2 § 2 ustawy z dnia 29 maja 1957 r. o warunkowym zwolnieniu osób odbywających karę pozbawienia wolności (Dz. U. z 1957 r. Nr 31, poz. 134 oraz Dz. U. z 1960 r. Nr 11, poz. 69), jak również art. 25 § 1 pkt 2 lit. a ustawy karnej skarbowej z 1960 r. Nie może to oczywiście oznaczać, że jeśli w innych przepisach stanowi się tylko ogólnie o odbyciu kary bez dodania słów "pozbawienia wolności", to "odbycie" to kryje w sobie inną treść. Powołane wyżej przepisy ustawy o warunkowym zwolnieniu i ustawy karnej skarbowej zawierają w tej mierze wykładnię jednolitego pojęcia "odbycia kary", występującego również w innych przepisach (np. w art. 11 § 1 i 60 § 1 k.k.).Jeśli zatem w art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. użyto sformułowania "po odbyciu kary", to chodzi w tym wypadku o zasadniczą postać recydywy, polegającej na powrocie do przestępstwa po odcierpieniu kary pozbawienia wolności. Omawiany przepis wprowadza jednak obok tej postaci recydywy inną, polegającą na popełnieniu określonych w nim przestępstw w ogóle bez odbywania kary - w ciągu 5 lat od prawomocnego skazania.Wyrażenie "lub w ogóle jej nie odbywał" oznacza więc, że sprawca miał, z mocy wyroku skazującego za zagarnięcie mienia, "odbyć", to jest odcierpieć karę polegającą na przebywaniu w zamknięciu, lecz tej właśnie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie odbył.W świetle powyższych uwag "prawomocne skazanie", o którym mowa w. art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. odnosi się do kary, której sprawca w ogóle nie odbył, to jest do orzeczonej poprzednio kary pozbawienia wolności.