II K 1017/57

Uzasadnienie faktyczneW czasie wizji lokalnej złożyła oświadczenie O. N., żona oskarżonego, która odmówiła na rozprawie zeznań w oparciu o art. 94 k.p.k. Wprawdzie świadek, który skorzystał z prawa odmowy zeznań, może zmienić swoje postanowienie i zrezygnować z dobrodziejstwa art. 94 k.p.k., jednakże oświadczenie jego w tej kwestii musi być zupełnie jasne i wpisane w pełnej osnowie do protokołu. Świadek taki musi być następnie uprzedzony o odpowiedzialności za fałszywe zeznanie, zgodnie z art. 97 k.p.k., i wówczas dopiero może złożyć zeznanie. Z protokołu wizji lokalnej nie wynika, aby O. N. zmieniła swe postanowienie co do odmowy zeznań, a nadto, aby została uprzedzona o odpowiedzialności za fałszywe zeznanie tak, że przesłuchanie jej odbyło się z obrazą art. 94 i 97 k.p.k., która mogła mieć wpływ na treść wyroku, bowiem uzasadnienie powołuje się między innymi na zeznania O. N. Słuszny jest też zarzut skargi rewizyjnej, że O. N. może odmówić zeznań jako żona oskarżonego N., a więc na te tylko okoliczności, które łączą się z zarzutami wysuniętymi przeciwko oskarżonemu N. Z treści protokołu wynika, że Sąd uprzedzał ją o prawie odmowy zeznań w ogóle, co nie mieści się w ramach art. 94 k.p.k. Rzeczą Sądu Wojewódzkiego będzie rozważenie, czy zeznania na okoliczności dotyczące innych oskarżonych dadzą się oddzielić od zeznań dotyczących oskarżonego N., gdyż przy szybkiej i jednoczesnej akcji każda okoliczność może mieć znaczenie dla oceny zachowania się wszystkich oskarżonych. W takim wypadku nierozdzielności zeznań świadek będzie miał prawo do odmowy zeznań w ogóle, gdyż nie można pozbawić go przywileju z art. 94 k.p.k. dlatego tylko, że zeznania jego, dotyczące również i oskarżonego, należącego do kręgu osób wymienionych w art. 94 k.p.k., zazębiają się o okoliczności istotne dla innych oskarżonych.