III KZ 120/56

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Poźniczek. Sędziowie: J. Majewski, A. Kafarski (sprawozdawca).Prokurator: J. Sztumpf.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Ewalda T. osk. z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu złożonego przez oskarżonego zażalenia na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 12 listopada 1956 r., postanowił:zażalenie to pozostawić bez uwzględnienia.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki postanowił na podstawie art. 305 k.p.k. przekazać akta sprawy Prokuraturze Wojewódzkiej w Koszalinie do uzupełnienia śledztwa. Braków śledztwa Sąd Wojewódzki dopatrzył się:1.w sporządzeniu i podpisaniu aktu oskarżenia przez asesora prokuratury i w niezatwierdzeniu tegoż aktu oskarżenia przez prokuratora zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 24518 k.p.k.,2.w naruszeniu przepisu art. 24518 k.p.k. przez zaznajomienie podejrzanych z materiałami śledztwa przez asesora prokuratury bez udziału prokuratora.Postanowienie to zaskarżył oskarżony Ewald T., żądając jego uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie na podstawie art. 3 lit. c k.p.k. w związku z art. 2 § 1 k.p.k. wobec braku uprawnionego oskarżyciela w sprawie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:I.Art. 24518 k.p.k. stanowi, że akt oskarżenia sporządzony przez prowadzącego śledztwo lub dochodzenie wymaga pisemnego zatwierdzenia prokuratora, nie przewiduje jednak szczególnej formy takiego zatwierdzenia. Dlatego też wystarczy, gdy akt oskarżenia sporządzony przez prowadzącego śledztwo lub dochodzenie zostanie przesłany do sądu przez prokuratora przy piśmie przewodnim podpisanym przez prokuratora, albowiem z faktu takiego przesłania aktu oskarżenia wynika, że prokurator z treścią jego się zapoznał i akt ten zaakceptował. W świetle powyższego zarzut podniesiony w zażaleniu nie jest zasadny, gdyż akt oskarżenia został wprawdzie sporządzony przez asesora prokuratury, ale akt ten przesłał do Sądu Prokurator Wojewódzki, a zatem akt ten zaakceptował, co wyraził w formie pisemnej.II.Zwracając sprawę oskarżycielowi publicznemu do uzupełnienia śledztwa na podstawie art. 305 k.p.k. Sąd powołując się na wyżej wskazany nietrafny pogląd prawny uczynił to również ze względu na naruszenie w śledztwie przepisu art. 24516 k.p.k.Art. 24516 k.p.k. stanowi w śledztwie nie tylko jedną z gwarancji praw oskarżonego, ale również gwarancję wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich istotnych w sprawie okoliczności, dlatego też naruszenie tego przepisu daje podstawę do zwrócenia akt sprawy do uzupełnienia śledztwa. Zwrot taki powinien odbywać się na podstawie przepisu art. 251 § 1 lit. d k.p.k., gdyż stwierdzenie tej okoliczności może zawsze nastąpić przed doręczeniem oskarżonemu odpisu aktu oskarżenia. Jeżeli jednak uchybienie to zostanie stwierdzone dopiero na rozprawie, to nie ma przeszkód, by brak ten został usunięty w trybie przewidzianym w art. 305 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.