I SA/Gd 433/96

Ojciec skarżącej prowadził w sprzedawanych skarżącej obiektach działalność piekarniczą i tę samą działalność i pod tą samą firmą kontynuowała następnie skarżąca po nabyciu najistotniejszych składników majątkowych. Co więcej produkcja była przez cały czas prowadzona, przy zatrudnieniu tych samych pracowników i na tych samych maszynach i urządzeniach, które wprawdzie sama skarżąca nabyła na własność już wcześniej, które jednak na zasadach najmu bądź dzierżawy wykorzystywał ojciec przy prowadzeniu swej działalności gospodarczej. Wskutek zawarcia umowy sprzedaży gruntu i budynków, a przede wszystkim wskutek przejęcia działalności piekarniczej przez skarżącą, nastąpiło zespolenie wszystkich składników przedsiębiorstwa w jednym ręku, gdyż należy przyjąć, iż wygasły automatycznie wszelkie umowy najmu lub dzierżawy maszyn i urządzeń i skarżąca stała się pełnym dysponentem całości. W takim stanie rzeczy nie sposób było uznać za uzasadniony zarzutu skarżącej, że sprzedaż gruntu i obiektów budowlanych dotyczyła wyłącznie oddzielnych przedmiotów majątkowych, nie podlegających regulacji z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Nie można stwierdzić aby zaskarżona decyzja była niezgodna z prawem. Organy podatkowe prawidłowo powołały się na art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wyłączający działanie przepisów tejże ustawy w razie sprzedaży przedsiębiorstwa, zakładu /oddziału/ samodzielnie sporządzającego bilans lub innej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, stanowiącej wyodrębniony organizacyjnie zakład /oddział/. W świetle całokształtu ustalonych i nie podważanych przez skarżącą faktów, można było dojść do wniosku, że nastąpiła sprzedaż przedsiębiorstwa, a co najmniej jego zorganizowanej części. Istotne znaczenie miała okoliczność wyjaśniona w pełni przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie sądowej a mianowicie, że ojciec skarżącej Wiktor S. prowadził w sprzedawanych skarżącej obiektach działalność piekarniczą pod firmą "W." i że tę samą działalność i pod tą samą firmą kontynuowała następnie skarżąca po nabyciu najistotniejszych składników majątkowych. Co więcej, jak ustalono, produkcja była przez cały czas prowadzona, przy zatrudnieniu tych samych pracowników i na tych samych maszynach i urządzeniach, które wprawdzie sama skarżąca nabyła na własność już wcześniej /w 1992 r. i 1993 r./, które jednak na zasadach najmu bądź dzierżawy wykorzystywał Wiktor S. przy prowadzeniu swej działalności gospodarczej. Wskutek zawarcia umowy sprzedaży gruntu i budynków, a przede wszystkim wskutek przejęcia działalności piekarniczej przez skarżącą, nastąpiło zespolenie wszystkich składników przedsiębiorstwa w jednym ręku, gdyż należy przyjąć, iż wygasły automatycznie wszelkie umowy najmu lub dzierżawy maszyn i urządzeń i skarżąca stała się pełnym dysponentem całości. W takim stanie rzeczy nie sposób było uznać za uzasadniony zarzutu skarżącej, że sprzedaż gruntu i obiektów budowlanych z naliczeniem podatku VAT dotyczyła wyłącznie oddzielnych przedmiotów majątkowych, nie podlegających regulacji z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368/ oddalił skargę.