I SA/Łd 443/96
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1997-05-27
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przyjęcie przez podatnika faktury z błędną stawką podatku od towarów i usług, ustaloną przez organ celny, stanowi automatycznie naruszenie zasad prowadzenia ewidencji, uniemożliwiające odliczenie podatku naliczonego?Ratio decidendi
Przyjęcie przez podatnika faktury z błędną stawką podatku od towarów i usług, ustaloną przez organ celny, nie stanowi automatycznie naruszenia zasad prowadzenia ewidencji, jeśli podatnik nie miał możliwości zastosowania innej stawki niż ta określona w decyzji organu celnego. W takiej sytuacji organ odwoławczy powinien zbadać zasadność zarzutów skarżących dotyczących prawidłowości stawki podatku ustalonej przez organ celny.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego przez skarżących z faktury, która zawierała błędną stawkę podatku od towarów i usług. Organy podatkowe uznały, że przyjęcie takiej faktury stanowi naruszenie zasad prowadzenia ewidencji. Skarżący podnieśli, że błędna stawka została określona przez urząd celny przy imporcie towaru.Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję.Pełny tekst orzeczenia
uchyla zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niewątpliwie rola faktury w systemie podatkowym wprowadzonym ustawą z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jest szczególna. Faktura stanowi bowiem w tym podatku podstawę do wyliczenia podatku przez podatnika, a to przez pomniejszenie podatku należnego wykazanego na fakturach wystawionych z tytułu sprzedaży, o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur otrzymanych wraz z otrzymanymi towarami lub wykonanymi na jego rzecz usługami.
Stosownie do przepisu art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. "a", obniżenie kwoty podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, których nabycie zostało udokumentowane fakturą wystawioną niezgodnie z art. 32 przytoczonej ustawy. Nie można jednak podzielić stanowiska organów podatkowych, że w rozstrzyganej sprawie fakt przyjęcia przez skarżących nieprawidłowo sporządzonej faktury, zawierającej błędną stawkę podatku od towarów i usług i wpisanie do rejestru zakupów kwoty wynikającej z tej faktury, a następnie odliczenie podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, oznaczał automatycznie naruszenia przez skarżących zasad prowadzenia ewidencji określonych w art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Organy podatkowe pominęły bowiem milczeniem okoliczność, iż błędna stawka została określona przez organy celne. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący nabyli towar od Przedsiębiorstwa "A.", które sprowadziło go z zagranicy. Zgodnie z zawartym w aktach oświadczeniem importera, stawka podatku od towarów i usług w wysokości 7 procent została określona przez Urząd Celny, który na dołączonych do akt Jednolitych Dokumentach Administracyjnych SAD skreślił zastosowaną przez importera stawkę 22 procent i wpisał stawkę 7 procent. Urząd celny, zgodnie z art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy, jako płatnik zobowiązany jest do obliczania i pobierania podatku od towarów importowanych i przekazywania pobranego podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego. Importer nie miał zatem prawa zastosować innej stawki, niż stawka zastosowana w decyzji organu celnego, bo zmiana stawki mogła nastąpić tylko w trybie postępowania administracyjnego. Jak wynika z wyjaśnień importera zawartych w aktach sprawy, wystawiona faktura była zatem zgodna z decyzją organu celnego, nie można zatem do czasu zmiany tej decyzji mówić o zastosowaniu niewłaściwej stawki przez wystawcę faktury, ani o wadliwości ewidencji prowadzonej przez skarżących.
Ponieważ w aktach sprawy nie ma oryginalnych decyzji organu celnego, prowadząc ponownie postępowanie organ odwoławczy powinien zbadać w tym zakresie zasadność zarzutów stawianych przez skarżących. Pominięcie tych okoliczności w prowadzonym postępowaniu stanowiło niewątpliwie naruszenie art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło