I SA/Łd 887/96

Obowiązek podatnika prowadzenia ewidencji podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, zawierającej m.in. właściwą wysokość podatku naliczonego obniżającego podatek należny, która to ewidencja stanowi bezpośrednią podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, dotyczy odrębnie każdego miesiąca kalendarzowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja Izby Skarbowej nie narusza prawa. Okolicznością bezsporną w rozpoznawanej sprawie, uznaną zresztą przez stronę skarżącą w skardze, jest fakt, że Przedsiębiorstwo dokonało w miesiącach lipcu i październiku 1994 r. odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur zakupu, wystawionych w tych miesiącach, podczas gdy otrzymanie faktur nastąpiło w miesiącach następnych. Tego rodzaju tryb postępowania naruszył w sposób wyrażony uregulowanie zawarte w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, zgodnie z którym odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu towarów lub usług może nastąpić przez podatnika dopiero w miesiącu otrzymania faktury lub w miesiącu następnym. Stąd też główny zarzut skargi, dotyczący naruszenia art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy nie może być uznany za uzasadniony. Rozważając następnie sporną kwestię zastosowania przez organy podatkowe wymiaru podatku od towarów i usług na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy należy podzielić stanowisko organów orzekających, iż zaistniały formalnoprawne podstawy do ustalenia podatku w powyższym trybie. W podatku od towarów i usług okresem podatkowym /rozliczeniowym/ jest każdy poszczególny miesiąc kalendarzowy. Należy uznać, że obowiązek podatnika prowadzenia ewidencji podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 4 cytowanej ustawy, zawierającej m.in. właściwą wysokość podatku naliczonego obniżającego podatek należny, która to ewidencja stanowi bezpośrednią podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, dotyczy odrębnie każdego miesiąca kalendarzowego. W związku z powyższym dokonane w rozpoznawanej sprawie w toku źródłowej kontroli skarbowej ustalenia, iż skarżące Przedsiębiorstwo w prowadzonej ewidencji i złożonych deklaracjach podatkowych za miesiące lipiec październik 1994 r. zawyżyło wysokość podatku naliczonego przez doliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupów otrzymanych faktycznie w miesiącach następnych pozwalało organom podatkowym na zastosowanie wymiaru podatku w trybie określonym w art. 27 ust. 5 pkt 2 przedmiotowej ustawy. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności dotyczące braku celowego działania oraz możliwości dokonania przez organy podatkowe prawidłowego wymiaru na podstawie dokumentacji podatkowej, znajdującej się w Przedsiębiorstwie nie mogą mieć istotnego znaczenia w świetle literalnej wykładni powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Również powołanie się Przedsiębiorstwa na bliżej nie określone wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów art. 27 ust. 5 cytowanej ustawy z przepisami konstytucyjnymi oraz zasadami państwa prawa nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji wyroku.