I SA/Gd 1598/96

uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzje organu I instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 1994 r. do czerwca 1995 r. Odnośnie prawidłowego znaczenia art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy stwierdzić, iż przepis art. 20 wyodrębnia z ogółu podatników podatku VAT grupę takich, którzy dokonują jednocześnie w ramach swojej działalności zarówno sprzedaży towarów opodatkowanych i nieopodatkowanych określając jednocześnie szczególne zasady związane zarówno z ewidencją działalności jak i zmniejszeniem podatku należnego przez tę grupę podatników. Z uwagi na zakres unormowania przepis art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc traktować jako przepis szczególny w odniesieniu do art. 19 cyt. ustawy. Z powyższego wynika, że art. 20 ustawy jako przepis szczególny może mieć zastosowanie tylko i wyłącznie do podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, a więc od podmiotów określonych w ust. 1 tegoż przepisu. Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do wszystkich podatników byłoby więc w istocie rzeczy działaniem bezprawnym, mającym swoje źródło w niedopuszczalnej rozszerzającej interpretacji tego przepisu. Skoro zatem z okoliczności sprawy wynika, że strona skarżąca w ramach swojej działalności dokonuje sprzedaży piwa, a więc towarów opodatkowanych, to w stosunku do niej nie może mieć zastosowania przedmiotowy przepis art. 20 cyt. ustawy, co w konsekwencji oznacza, że skarżąca mogła dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupionych urządzeń do rozlewania piwa.