I SA/Lu 1314/96

Przez "dokument odprawy celnej" w rozumieniu art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy rozumieć akt pisemny właściwego organu celnego zawierający informacje o dopuszczeniu towaru celnego na polski obszar celny lub do wywozu za granicę oraz o wymiarze należności celnych, w tym również poświadczoną kserokopię decyzji zawartej w dokumencie SAD. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sporu w sprawie jest odmienna interpretacja przez organy podatkowe i stronę okoliczności faktycznych odnoszących się do czasu doręczenia podatnikowi "dokumentu odprawy celnej", od której to okoliczności uzależniona jest trafność rozstrzygnięcia zawarta w zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, iż w dniu dokonania odprawy celnej tj. 25 lutego 1995 r. dopuszczony został do obrotu na polskim obszarze celnym towar celny, będący przedmiotem tej odprawy. W tym samym dniu doręczono stronie poświadczoną kserokopię decyzji zawartej w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD (...). Fakt ten został potwierdzony przez stronę jak również przez funkcjonariusza Urzędu Celnego w T. /pismo z 13 maja 1996 r./. Na podstawie ww. dokumentu SAD dokonano odpowiedniego wpisu w ewidencji VAT a następnie został on uwzględniony w deklaracji VAT za luty 1995 r. W dniu 6 marca 1995 r. strona otrzymała oryginał decyzji zawartej w ww. Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD. Art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ stanowi, iż obniżenie kwoty podatku należnego o której mowa w ust. 1 tego artykułu następuje w rozliczeniu za miesiąc w którym podatnik otrzyma między innymi "dokument odprawy celnej", albo w miesiącu następnym. Zarówno ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ jak i cytowana wyżej ustawa o podatku od towarów i usług nie dają definicji "dokumentu". Art. 1 ust. 2 ww. prawa celnego stanowi, iż w postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego jeżeli przepisy prawa celnego nie stanowią inaczej. Również w postępowaniu przed organami podatkowymi stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego z uwzględnieniem działu III tego kodeksu tj. przepisów szczególnych w sprawach zobowiązań podatkowych. W kodeksie postępowania administracyjnego pojęcie "dokumentu" nie zostało zdefiniowane. Brak jest również w doktrynie jednoznacznej definicji dokumentu. Na podstawie treści przepisów prawnych przyjmuje się, że pod pojęciem dokumentu należy rozumieć akt pisemny, stanowiący wyrażenie określonych myśli lub wiadomości /B. Grabczyk - Postępowanie administracyjne W-wa 1953 str. 112, W. Siedlecki - Postępowanie cywilne w zapisie W-wa 1972 r. str. 317/. Art. 2 pkt 12 prawa celnego zawiera ustawową definicję "odprawy celnej" stanowiąc, iż jest to decyzja organu celnego zawierająca rozstrzygnięcie o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym lub do wywozu za granicę celną oraz o wymiarze należności celnych. Podnieść należy, iż w niektórych przypadkach /art. 67 ust. 3 prawa celnego/ decyzja taka może mieć formę ustną i winna być bezzwłocznie ogłoszona ustnie. W tej więc sytuacji zasadnym byłoby przyjęcie, iż przez "dokument odprawy celnej" w rozumieniu art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy rozumieć akt pisemny właściwego organu celnego zawierający informacje o dopuszczeniu towaru celnego na polski obszar celny lub do wywozu za granicę oraz o wymiarze należności celnych. Jak już wyżej podano strona otrzymała pisemny dokument, z którego wynikało iż towar celny został dopuszczony na polski obszar celny oraz, że należy zapłacić określone należności celne /które strona uiściła/ i dokument ten strona posiadała od 25 lutego 1995 r. do 6 marca 1995 r. W związku z powyższym za dowolne należy uznać ustalenia organów podatkowych, iż "dokument odprawy celnej" strona otrzymała dopiero w dniu 6 marca 1995 r. W dniu 6 marca 1995 r. strona otrzymała oryginał Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD wraz z zawartą w nim decyzją z dnia 25 lutego 1995 r. o dopuszczeniu towaru celnego do obrotu na polskim obszarze celnym oraz o wymiarze należności celnych. Świadczy to zatem, iż podatnik spełnił wymogi określone w art. 19 ust. 3 ww. ustawy o podatku VAT w lutym 1995 r. Dla strony otrzymany w dniu 25 lutego 1995 r. dokument był dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 par. 1 Kpa dającym podatnikowi określone możliwości jego wykorzystania. Nie jest rzeczą strony kwestionowanie prawidłowości sporządzania stosownych dokumentów przez organy administracji państwowej do tego powołany, wręcz przeciwnie, to organ winien udzielać stosownych wskazówek stronie oraz tak prowadzić postępowanie aby strona nie poniosła szkody wskutek nieznajomości prawa stosownie do art. 7 i art. 9 Kpa. Konkludując należy przyjąć, iż wadliwa interpretacja przepisów prawa materialnego w szczególności cyt. art. 19 ust. 3 ww. ustawy o VAT stanowi naruszenie przepisów prawa mających wpływ na treść zaskarżonej decyzji i dlatego na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ należało uchylić decyzje obu instancji oraz na podstawie art. 55 ust. 1 ostatnio wymienionej ustawy orzec o kosztach postępowania.