I SA/Gd 828/96

Strona powinna wykazać, a co najmniej uprawdopodobnić, że wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu. Do zaakceptowania stanowiska podatnika nie jest wystarczające ogólnikowe powoływanie się przez stronę na prowadzenie negocjacji, które nie zakończyły się zawarciem kontraktu. Nie sposób założyć, że strona ograniczyła się do kontaktów osobistych z przedstawicielami kontrahenta zagranicznego, a nie zachowała żadnej korespondencji, faxów, rachunków telefonicznych, ofert, umowy przedwstępnej itp. W tym stanie rzeczy samo twierdzenie dyrektora spółki o prowadzeniu negocjacji, które miały przynieść efekt w postaci kontraktu na wykonanie robót budowlanych, nie jest wystarczające. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, bowiem w świetle całokształtu okoliczności sprawy organy podatkowe prawidłowo oceniły stan faktyczny i trafnie zastosowały obowiązujące przepisy prawa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem sporu między skarżącą spółką a organami podatkowymi jest nie samo poniesienie kosztu delegacji dyrektora firmy, ale możliwość zaliczenia tego wydatku do kosztu uzyskanego w 1992 r. przez spółkę przychodu. W świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Spór w istocie sprowadza się do oceny celowości poniesionego kosztu. Strona skarżąca ma rację wywodząc, że do uznania kosztu za celowy nie jest niezbędne uzyskanie konkretnego efektu ekonomicznego. Interpretacja gramatyczna powołanego przepisu prowadzi jednakże potwierdzenie trafności stanowiska przyjętego przez Izbę Skarbową, że strona powinna wykazać, a co najmniej uprawdopodobnić, że wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu. Do zaakceptowania stanowiska podatnika nie jest wystarczające ogólnikowe powoływanie się przez stronę na prowadzenie negocjacji, które nie zakończyły się zawarciem kontraktu. Strona powinna nie tylko w toku postępowania podatkowego, ale również w swojej dokumentacji księgowej posiadać dowody potwierdzające prowadzenie takich negocjacji. Izba Skarbowa dopuszczała /zgodnie z art. 75 Kpa/ wszelkie dowody w tej kwestii. Nie sposób założyć, że strona ograniczyła się do kontaktów osobistych z przedstawicielami kontrahenta zagranicznego, a nie zachowała żadnej korespondencji, faxów, rachunków telefonicznych, ofert, umowy przedwstępnej itp. W tym stanie rzeczy samo twierdzenie dyrektora spółki o prowadzeniu negocjacji, które miały przynieść efekt w postaci kontraktu na wykonanie robót budowlanych, nie jest wystarczające, organy podatkowe prawidłowo, zgodnie z art. 80 Kpa, oceniły twierdzenie strony na tle całokształtu okoliczności sprawy. Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów praw materialnego ani procesowego w stopniu istotnym dla wyniku sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA orzekł o oddaleniu skargi.