I SA/Kr 879/97

Nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o NSA Sąd może uchylić zaskarżoną decyzję, gdy naruszenie przepisów postępowania /w tym art. 107 par. 3 Kpa/ mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie takiego wpływu jest brak. Rozstrzygnięcie sprawy wymiaru podatku dochodowego za 1994 r. wymaga bowiem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Dotyczy to nie tylko ustalenia spornych przychodów, lecz i odliczenia od dochodu pewnych wydatków inwestycyjnych. Spółka twierdzi bowiem, iż dokonała tych wydatków i przedstawiła na to szereg dowodów. Jeżeli organ I instancji uznaje, że jest to materiał niewystarczający, to powinien uzupełnić postępowanie wyjaśniające. Istniały też podstawy do merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka obowiązana była prowadzić ewidencję rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu /straty/, podstawy opodatkowania i należnego podatku . W związku z tym z par. 7-9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35/ wynika, iż podstawę zapisów w księgach rachunkowych mogą być dowody księgowe wystawione na spółkę i zawierające dane, o których mowa w tych przepisach. Zgodnie zaś z art. 168 par. 1 Kpa księgi te stanowią dowód w postępowaniu podatkowym, gdy są prowadzone rzetelnie i zgodnie z ustalonymi wymaganiami. Dokonanie zatem zapisu w księdze rachunkowej wydatku za usługi telefoniczne w oparciu o dowód księgowy wystawiony na inną osobę skutkuje, iż zapis ten jest wadliwy i nie korzysta z domniemania prawidłowości. Znaczy to, że ciężar dowodu zużycia tych usług dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej i dokonania wydatku z tego tytułu spoczywa na Spółce. Spółka zaś spornych faktów nie wykazała w pełni. Tym samym zostały spełnione przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji w trybie art. 138 par. 2 Kpa. Przesłankami tymi są: - konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, - istnienie podstaw do wydania decyzji merytorycznej /argument a contrario z art. 138 par. 1 pkt 2 in fine Kpa/. Natomiast nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism. Jedną z zasad postępowania administracyjnego jest jego jawność w stosunku do stron. Praktykę naruszającą tę zasadę należy uznać za naganną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę oddalił.