I SA/Łd 1310/96

Pogląd, że budynek wybudowany na nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot prawa własności osoby fizycznej dla celów podatkowych i w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a" oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ może i powinien być traktowany jako odrębna nieruchomość nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa cywilnego i podatkowego. Jeżeli na nieruchomości gruntowej znajduje się jako jej część składowa budynek nie stanowiący odrębnej nieruchomości w rozumieniu art. 46 par. 1 in fine Kc, do oceny sprzedaży nieruchomości gruntowej jako źródła przychodów stosować należy przepisy: art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a" in initio i art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 46, art. 47 par. 1 i art. 48 Kc. Sprzedaż nieruchomości gruntowej po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło jej nabycie, jako iż nie spełnia przesłanki z art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine cyt. ustawy podatkowej nie będzie stanowiła źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a" analizowanej ustawy niezależnie od tego, kiedy wybudowany został budynek stanowiący jej część składową.