I SA/Gd 78/97
WyrokWSA w Gdańsku1999-01-22
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy darowizna sprzętu sportowego przekazana na rzecz parafii rzymskokatolickiej, która następnie została rozdysponowana wśród młodzieży, może być uznana za darowiznę na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą w rozumieniu art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego?Ratio decidendi
Darowizna sprzętu sportowego przekazana na rzecz parafii, wykorzystana następnie do prowadzenia zajęć sportowo-rekreacyjnych wśród młodzieży, może być uznana za darowiznę na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą. Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego nie zawiera ścisłej definicji ani enumeratywnego wyliczenia rodzajów działalności charytatywno-opiekuńczej, a prowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych wśród młodzieży mieści się w jej przykładowym zakresie.Stan faktyczny
Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego określającą wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych Ireny Z. za 1992 r. Organ podatkowy nie uwzględnił odliczenia kwoty stanowiącej równowartość darowizny 1.200 rakietek tenisowych przekazanych na rzecz Parafii Rzymsko-Katolickiej z przeznaczeniem na działalność charytatywną. Zdaniem Izby, darowizna ta nie była darowizną na działalność charytatywno-opiekuńczą, lecz na cele kultury fizycznej i sportu, co skutkowało zastosowaniem innego przepisu podatkowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa związane z błędnym określeniem charakteru darowizny oraz przewlekłość postępowania.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.Pełny tekst orzeczenia
Darowizna sprzętu sportowego przekazana na rzecz Kościoła Katolickiego może być uznana jako darowizna przekazana na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą /art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej - Dz.U. nr 29 poz. 154 ze zm./.
Zaskarżoną decyzją z dnia 29 listopada 1996 r. Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 27 czerwca 1995 r. określającą wysokość należnego od Ireny Z. podatku dochodowego od osób fizycznych za 1992 r. na kwotę 55.796.000 zł /przed denominacją/ i orzekając merytorycznie określiła wysokość tego podatku na kwotę 23.997.000 zł.
Wyliczając wysokość podstawy opodatkowania organ podatkowy nie uwzględnił wykazanych przez podatniczkę odliczeń kwoty 84.000.000 zł stanowiącej równowartość darowizny w postaci 1.200 sztuk rakietek tenisowych przekazanych na rzecz Parafii Rzymsko-Katolickiej w G. z przeznaczeniem na działalność charytatywną Kościoła.
Zdaniem Izby przedmiotowej darowizny w postaci rakietek tenisowych, które następnie zostały rozdane nieodpłatnie przez proboszcza młodzieży szkolnej nie można utożsamiać z darowizną na działalność charytatywno-opiekuńczą Kościoła lecz z darowizną na cele kultury fizycznej i sportu.
W tej sytuacji dla oceny prawno-podatkowych skutków tej darowizny nie może mieć zastosowania art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej /Dz.U. nr 29 poz. 154 ze zm./ lecz przepis art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ z którego wynika możliwość odliczenia od dochodu tego rodzaju darowizn jedynie do wysokości 10 procent uzyskanego dochodu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca zarzucając organom podatkowym w sposób ogólny naruszenie prawa związane z błędnym określeniem charakteru przedmiotowej darowizny oraz zarzucając znaczną przewlekłość postępowania podatkowego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem skarżącej przekazanie rakietek tenisowych. Parafii Rzymsko-Katolickiej, które następnie zostały rozdysponowane wśród biednej młodzieży mieści się w pojęciu darowizny na cele charytatywne Kościoła.
W tej sytuacji skoro organy podatkowe w przeprowadzonym postępowaniu nie zakwestionowały w sposób skuteczny zarówno samego faktu przekazania darowizny na rzecz Kościoła oraz faktu związanego z otrzymaniem sprawozdania co do sposobu wykorzystania darowizny to, darowizna ta winna podlegać odliczeniu w całości od uzyskanego dochodu przed opodatkowaniem.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wywodząc podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało uznać za uzasadnioną. Z niebudzących wątpliwości okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, że zaistniały między stronami spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy darowizna sprzętu sportowego przekazana na rzecz Kościoła może być uznana jako darowizna przekazana na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.
Zdaniem Sądu na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego /Dz.U. nr 29 poz. 154 ze zm./ nie zawierają zarówno ścisłej definicji prowadzonej przez Kościół działalności charytatywno-opiekuńczej jak również nie zawierają enumeratywnego wyliczenia rodzajów tej działalności, a jedynie zawierają wyliczenia przykładowe.
W tej sytuacji prowadzenie wśród młodzieży parafii różnego rodzaju zajęć sportowo-rekreacyjnych z pewnością może być uznane za jedną z form działalności charytatywno-opiekuńczych.
Jest oczywistym, że przy wykonaniu działalności wśród młodzieży o charakterze sportowo-rekreacyjnym niezbędny jest popularny sprzęt sportowy, a zatem otrzymane i wykorzystane w tej działalności darowizny w postaci sprzętu sportowego należy uznać jako darowizny dokonane na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.
Skoro zatem z okoliczności sprawy wynika, że zostały spełnione również inne przesłanki formalne o których mowa w art. 55 ust. 7 cyt. ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego to, równowartość przedmiotowej darowizny sprzętu sportowego winna podlegać odliczeniu w całości od uzyskanego dochodu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 55 ust. 7 cyt. wyżej ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w stopniu który miał wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 2 pkt 1, art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło