I SA/Kr 574/98

Podatek naliczony w fakturach dotyczących zakupu usług związanych z nieopodatkowaną sprzedażą towarów i zwolnioną od podatku od towarów i usług w żadnym czasie nie podlega odliczeniu. W dniu 6 października 1997 r. Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję skierowaną do Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjnego "H." S.A. - Biura Handlu Zagranicznego "I.", zwanego dalej skarżącym, w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku za miesiąc lipiec w wysokości 2.460 zł, to jest o 1.416 zł niższej niż wykazana w deklaracji VAT-7. Ww. decyzja była wynikiem kontroli przeprowadzonej u skarżącego, która stwierdziła, że w deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec skarżąca wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 3.876 zł oraz do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 191 zł. Prawidłowa kwota zwrotu różnicy podatku VAT - zdaniem organu podatkowego - wynosi 2.460 zł bez przeniesienia na następny miesiąc. Postępowanie kontrolne wykazało, że skarżąca prowadziła w lipcu sprzedaż towarów opodatkowaną stawką "0" procent oraz sprzedaż towarów z importu bezpośrednio odbiorcom zagranicznym poprzez znajdujące się w Polsce składy celne i wolne obszary celne, w których sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu. Skarżąca prowadząc sprzedaż towarów opodatkowaną i zwolnioną z opodatkowania oraz sprzedaż nie podlegającą opodatkowaniu niewłaściwie wykazywała w rejestrach zakupu oraz w deklaracjach VAT-7 za poszczególne miesiące podatek naliczony w fakturach VAT jako związany ze sprzedażą opodatkowaną. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji podnosząc, że w jego ocenie zostały spełnione przesłanki uzasadniające dokonanie odliczeń podatku naliczonego w fakturach VAT, bowiem sprzedaż towaru w składzie celnym była przedmiotem odprawy celnej przez polski urząd celny, zarówno przy wejściu towaru do składu celnego, jak i przy jego wyjściu. Izba Skarbowa decyzją z dnia 9 marca 1998 r. utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ I instancji zasadnie nie uznał prawa do odliczenia podatku wykazanego w fakturach za usługi transportowe i agencji celnych, bowiem były one związane ze sprzedażą nie podlegającą opodatkowaniu. Wbrew twierdzeniu skarżącego - jak ustalono - wywóz towaru ze składu celnego był przedmiotem procedury tranzytowej, nie zaś procedurą eksportu. W dniu 4 maja 1998 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na decyzję Izby Skarbowej, w której skarżący podniósł, że nie odbierał naliczonego podatku przenosząc go na następne miesiące, co nie naraziło Skarbu Państwa na stratę. Ww. zarzucił, że organ odwoławczy naruszył art. 234 Ordynacji podatkowej pogarszając sytuację strony odwołującej się. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnośnie zaś zarzutu naruszenia art. 234 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa stwierdziła, że utrzymując w mocy decyzję organu I instancji nie mogła przyczynić się do pogorszenia sytuacji skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 31 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ wolnym obszarem celnym jest wyodrębniona i niezamieszkała część polskiego obszaru celnego, traktowana jako zagranica (...). Analogicznie składem celnym jest wyodrębniona część polskiego obszaru celnego, traktowana jako zagranica (...). Z kolei art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ stanowi, że opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jakkolwiek może istnieć wątpliwość co do tego, czy sprzedaż towarów znajdujących się w wolnych obszarach celnych i w składach celnych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż w istocie ww. obszary i składy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chociaż w świetle przepisów celnych traktowane są "jak zagranica", jednak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że sprzedaż taka nie podlega opodatkowaniu. W związku z powyższym organy podatkowe w rozpatrywanej sprawie zasadnie uznały, że zakwestionowany podatek naliczony był związany ze sprzedażą nieopodatkowaną. Twierdzenie skarżącego, że podatek naliczony w zakwestionowanych fakturach będzie mógł odliczyć w następnych miesiącach, stosownie do art. 19 ust. 4 ww. ustawy jest niezasadne zważywszy na treść art. 20 ust. 2 ww. ustawy, który stanowi, że podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organów podatkowych co do tego, że podatek naliczony w fakturach dotyczących zakupu usług związanych z nieopodatkowaną sprzedażą towarów i zwolnioną od podatku VAT w żadnym czasie nie podlega odliczeniu. Organ odwoławczy - wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze - nie naruszył art. 234 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926/, bowiem utrzymując w mocy decyzję organu I instancji nie mógł przez to spowodować pogorszenia sytuacji skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa, a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Organy podatkowe nie naruszyły przepisów ani tych dotyczących zasad prowadzenia postępowania, ani przepisów merytorycznych skutkujących wadliwością rozstrzygnięć. Skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami - należało orzec jak w sentencji.