I SA/Łd 211/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi D. K., R. K. i K. R. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 grudnia 1997 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 1997 r. - oddala skargę. Decyzją z dnia 3 października 1997 r. Drugi Urząd Skarbowy Ł.-B. określił spółce cywilnej "D." należącej do D. K., R. K. oraz K. R. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 1997 r. w rozbiciu na poszczególne miesiące w łącznej kwocie 168.432 zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 44.931 zł. Na skutek odwołania wniesionego przez podatników Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia 22 grudnia 1997 r. (...) uchyliła zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 44.931 zł i ustaliła dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 44.928 zł. W pozostałej części utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że spółka rozpoczęła działalność gospodarczą w 1996 r. i na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wybrała zwolnienie od opodatkowania podatkiem VAT. Od 1 stycznia 1997 r. strona korzystała ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 14 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Dniu 13 stycznia 1997 r. sprzedaż towarów u podatnika przekroczyła kwotę 80.000 zł. Z tym momentem z mocy prawa powstał dla strony skarżącej obowiązek podatkowy w podatku VAT, a opodatkowaniu podlegała kwota nadwyżki ponad wskazaną wyżej kwotę. Jednocześnie przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu tj. przed 13 stycznia 1997 r. Spółka winna złożyć w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, czego nie uczyniła. Skarżąca firma nie wykonała ciążącego na niej obowiązku, ale mimo tego pobierała faktury VAT oraz dokonywała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w składanych za ten okres deklaracjach VAT-7. Organy skarbowe uznały, że podatnik nie uprawdopodobnił faktu złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w dniu 13 stycznia 1997 r. Przedstawiony w toku postępowania dowód nadania (...) z dnia 30 stycznia 1997 r. posiada adnotację, że dotyczy deklaracji PIT-11. Faktycznie zgłoszenia rejestracyjnego strona dokonała dopiero w dniu 13 czerwca 1997 r. Z tego względu spółka nie nabyła w okresie od 13 stycznia do 13 czerwca 1997 r. prawa do obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Winna zatem zapłacić podatek VAT w całości tak, jak wynika to z dokumentów sprzedaży wraz z dodatkowym zobowiązaniem podatkowym stanowiącym 30 procent kwoty zaniżenia. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka "D." wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w Ł. zarzucając jej naruszenie przepisów art. 122 i art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja Podatkowa. W szczególności strona podniosła fakt nie wyjaśnienia okoliczności związanych z przekazaniem do Urzędu Skarbowego dokumentu VAT-R. Kwestię tą mogłaby wyjaśnić skarżąca D. K., która czasowo przebywa za granicą, a wniosek o wstrzymanie postępowania do chwili jej powrotu nie został uwzględniony. Ponadto zachowanie organu I instancji, który przyjmował od podatników deklaracje miesięczne wskazuje, że wszelkie wymogi formalne zostały spełnione. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wniosła o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wbrew stanowisku prezentowanemu przez podatników organy skarbowe podjęły wszelkie niezbędne czynności mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Zapoznały się bowiem z dokumentami będącymi w dyspozycji urzędu skarbowego oraz przedłożonymi przez spółkę, a także odebrały oświadczenia od obecnych w kraju wspólników firmy. Brak jest podstaw do przyjęcia, iż przesłuchanie skarżącej D. K. miałoby zasadniczy wpływ na treść decyzji. W toku całego postępowania administracyjnego strona skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem faktu dokonania czynności, do których była zobowiązana w świetle przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/. Jest bezsporne, że Spółka "D." w 1996 roku dokonała wyboru zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 14 ust. 6 powołanej wyżej ustawy. W dniu 12 listopada 1996 r. złożyła zgłoszenie identyfikacyjne NIP-2 oraz oświadczenie o wyborze zwolnienia na druku VAT-6. Z tego względu w 1997 roku korzystała ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT. Zwolnienie to było ograniczone czasowo i obowiązywało do momentu przekroczenia wartości sprzedaży towarów w kwocie 80.000 zł. Granicę tą strona skarżąca osiągnęła już w dniu 13 stycznia 1997 r. Wtedy też, zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 analizowanej ustawy zobowiązana była do złożenia przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT na druku VAT-R. W toku postępowania podatnicy nie udowodnili faktu złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym terminie. Gołosłowne okazały się także zapewnienia, że dokument ten przesłano pocztą w terminie późniejszym. Załączony do akt dowód nadania przesyłki poleconej z dnia 30 stycznia 1997 r. (...) dotyczył, co wynika z adnotacji wysyłającego deklaracji PIT-11. Nie było to zatem zgłoszenie rejestracyjne VAT-R przewidziane w ustawie. Ten dokument strona skarżąca złożyła dopiero w dniu 13 czerwca 1997 r. W toku ca/ego postępowania administracyjnego, a także już po wydaniu decyzji ostatecznej i po powrocie do kraju skarżącej D. K. omawiany dowód nie został złożony, ani też strona nie sygnalizowała, że znajduje się w jego posiadaniu. Z tego względu należy uznać, że organy skarbowe zasadnie przyjęły, że spółka dokonała zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT dopiero w dniu 13 czerwca 1997 r. Przed tą datą nie była zatem uprawniona do pobierania i wystawiania faktur VAT zgodnie z treścią przepisów par. 36 i par. 37 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 21 grudnia 1995 r. /Dz.U. nr 154 poz. 797/. Mimo tego w okresie od 2 stycznia 1997 r. do 13 czerwca 1997 r. strona skarżąca wystawiała i pobierała faktury VAT, a także składała deklaracje VAT-7 obniżające podatek należny o podatek naliczony. Z tego względu, zgodnie z brzmieniem art. 33 ust 1 zobowiązana była do zapłaty całego podatku VAT wykazanego w dokumentach sprzedaży. Zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, a przy jej wydawaniu nie doszło do naruszenia zasad procedury administracyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.