I SA/Wr 1234/98
WyrokWSA we Wrocławiu2001-04-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dochody z prowadzenia Centrum Szkolenia Zawodowego i Ogólnego - Usługi Komputerowe, wpisanego do ewidencji Kuratorium jako niepubliczna placówka prowadząca działalność oświatową w formach pozaszkolnych, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?Ratio decidendi
Dochody z prowadzenia placówki oświatowej w formach pozaszkolnych nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie dochodów z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Skoro skarżący nie prowadził szkoły w rozumieniu tych przepisów, a jedynie placówkę, jego dochody nie mogły korzystać z przewidzianego zwolnienia.Stan faktyczny
Jerzy S. zaskarżył decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 6 maja 1998 r., która uchyliła decyzję organu I instancji w części i obniżyła podstawę opodatkowania oraz podatek dochodowy od osób fizycznych za 1996 r. Organ odwoławczy uznał, że dochody z Centrum Szkolenia Zawodowego i Ogólnego - Usługi Komputerowe nie korzystają ze zwolnienia podatkowego, ponieważ nie jest to szkoła w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Skarżący zarzucił, że nie ukrywał faktur i że doradzono mu w Urzędzie Skarbowym, aby nie księgował tych faktur.Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę Jerzego S. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 6 maja 1998 r.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Jerzego S. na decyzję Izby Skarbowej w (...) z dnia 6 maja 1998 r. w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r.
Urząd Skarbowy w N. decyzją z dnia 14 listopada 1997 r. (...) określił Jerzemu S. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1996 r. w kwocie 7.946 zł od dochodu w kwocie 32.274,92 zł, przy przyjęciu podstawy opodatkowania w kwocie 30.697 zł.
Organ stwierdził nierzetelność podatkowej księgi przychodów i rozchodów za 1996 r. prowadzonej przez skarżącego. Stwierdzono zaniżenie przychodu z działalności gospodarczej na łączną kwotę 31.732,08 zł z uwagi na nie wpisanie do księgi 4 faktur wystawionych dla Rejonowego Urzędu Pracy w G. za organizowane na jego zlecenie kursy zawodowe oraz kwoty refundacji przyznanej z tytułu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, a także zaniżenie zakupu towarów przez nie wpisanie faktury na kwotę 66,80 zł. W tej sytuacji zeznany przychód w kwocie 127.388,98 zł powiększono o kwotę 31.732,08 zł, co spowodowało określenie przychodu w kwocie 159.121,06 zł.
Organ podatkowy I instancji nie uznał za koszty uzyskania przychodów składek ZUS za okres do maja do grudnia 1996 r. oraz darowizny, dokonując jednak ich odliczenia od ustalonego dochodu oraz nakładów na modernizację urządzeń komputerowych i abonamentu za używanie telefonu domowego. Uwzględnił natomiast jako koszty uzyskania przychodów pominięte przez skarżącego kwoty wynagrodzeń z tytułu umów zlecenia /4.106 zł/, VAT naliczony a nie odliczony /1.349 zł/ oraz amortyzację /300,27 zł/.
Izba Skarbowa w O. decyzją z dnia 6 maja 1998 r. (...) uchyliła decyzję organu I instancji w części i obniżyła podstawę opodatkowania z kwoty 30.697 zł do kwoty 26.459 zł, a podatek dochodowy z kwoty 7.946 zł do kwoty 6.547,50 zł. Organ odwoławczy uwzględnił bowiem odwołanie w części dot. modernizacji urządzeń komputerowych w kwocie 4.537,95 zł, uznając tę kwotę za stanowiącą koszty uzyskania przychodów. Natomiast odnośnie do kwoty przychodów w kwocie 31.732 zł organ odwoławczy stwierdził, że dokonane przez organ I instancji ustalenia są prawidłowe, gdyż skarżący niewłaściwie uznał tę kwotę za korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można bowiem uznać prowadzonej przez skarżącego centrum Szkolenia Zawodowego i Ogólnego - Usługi Komputerowe za szkołę w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a jedynie dochody wydatkowane na takie szkoły mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie ww. przepisu.
W skardze na tą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie. Zarzucił, że nie ukrywał faktur z przychodów za szkolenia. Nie księgował tych faktur, gdyż tak mu doradzono w Urzędzie Skarbowym w N. Błędnie jedynie dokonał wystawienia jednej faktury "zwrotnej", sprzedając powtórnie ten sam towar tej samej firmie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, powołany został do badania legalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 22 ust. 2-3 ustawy o NSA.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, skarga podlegała oddaleniu.
W szczególności nie jest zasadny zarzut skarżącego w zakresie stanowiska organów podatkowych w kwestii ustalenia podatku od dochodu z działalności oświatowej w kwocie 31.732,08 zł. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne są od podatku dochodowego dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w części wydatkowanej na cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym.
Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w 1996 r. /Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329/ system oświaty obejmuje:
1/ przedszkola, w tym specjalne,
2/ szkoły podstawowe i ponadpodstawowe, z wyjątkiem szkół wyższych, w tym specjalne, sportowe oraz mistrzostwa sportowego i artystyczne,
3/ placówki oświatowo-wychowawcze, placówki pracy pozaszkolnej oraz placówki kształcenia ustawicznego umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej i kwalifikacji zawodowych, zdobywanie umiejętności, kształtowanie i rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku,
4/ poradnie psychologiczno-pedagogiczne oraz imię poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu,
5/ placówki opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne, zapewniające opiekę i wychowanie dzieciom i młodzieży pozbawionym całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej oraz inne działające stosownie do potrzeb w zakresie pomocy i opieki nad dziećmi i młodzieżą,
6/ rodziny zastępcze,
7/ ośrodki adopcyjno-opiekuńcze inicjujące i wspomagające zastępcze formy wychowania rodzinnego,
8/ Ochotnicze Hufce Pracy,
9/ zakłady kształcenia i placówki doskonalenia nauczycieli,
10/ biblioteki pedagogiczne.
Stosownie natomiast do art. 5 tej ustawy szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną.
Odnosząc te uregulowania do zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 36 ustawa o podatku od osób fizycznych stwierdzić należy, że zwolnieniu od podatku podlegają jedynie dochody z tytułu prowadzenia szkól w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a nie innych podmiotów wymienionych w ramach art. 2 tej ustawy. Jak wynika z zaświadczenia Kuratorium Oświaty w O. z dnia 21 grudnia 1992 r. skarżący prowadził Centrum Szkolenia Zawodowego i Ogólnego - Usługi Komputerowe wpisane do ewidencji Kuratorium jako niepubliczna placówka prowadząca działalność oświatową w formach pozaszkolnych. Skoro zatem skarżący nie prowadził szkoły w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a jedynie placówkę prowadzącą działalność oświatową - dochody uzyskiwane w ramach tej placówki nie mogły korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 36.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się także, aby organy podatkowe w toku prowadzonego postępowania podatkowego dopuściły się naruszenia przepisów procedury podatkowej.
Reasumując należy stwierdzić, że organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły prawa w sposób określony na wstępie niniejszych wywodów.
Dlatego, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, skarga została oddalona. Z tych przyczyn Sąd orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło