II SA/Wr 2525/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w Sz.-P. z dnia 11 lipca 2000 r. (...) w przedmiocie dodatkowej odpłatności za korzystanie z przedszkoli publicznych prowadzonych przez Gminę postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 lipca 2000 r. Rada Miejska w Sz.-P. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ oraz art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /t.j. Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329 ze zm./ przyjęła uchwałę (...) w sprawie dodatkowej odpłatności za korzystanie z przedszkoli publicznych prowadzonych przez Gminę. Uchwała ta wpłynęła do (...) Urzędu Wojewódzkiego we W. w dniu 17 lipca 2000 r. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 17 sierpnia 2000 r. (...) Dyrektor Wydziału Prawnego i Nadzoru z upoważnienia Wojewody D. na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym orzekł o nieważności par. 1 ust. 3 i par. 3 powyższej uchwały. W dniu 21 września 2000 r. Gmina Sz.-P. złożyła skargę na wyżej wymienione rozstrzygnięcie nadzorcze do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wpłynęła ona do Sądu dnia 22 września 2000 r. Jednym z zarzutów skargi było uchybienie przez Wojewodę terminowi wysłania rozstrzygnięcia nadzorczego. Pismem z dnia 3 października 2000 r., które wpłynęło do Sekretariatu Wojewody D. 10 października 2000 r., Naczelny Sąd Administracyjny wezwał Wojewodę D. do udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Wojewoda D. uznając zarzut uchybienia terminowi wysłania rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchylił przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze kolejnym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 7 listopada 2000 r. (...). Podtrzymując stanowisko, że kwestionowane przepisy uchwały (...) naruszają istotnie prawo i nie mając możliwości stosowania działań nadzorczych. Wojewoda D. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadając ją listem poleconym w dniu 8 listopada 2000 r. Powołując się na art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności przepisów par. 1 ust. 3 i par. 3 wyżej wymienionej uchwały oraz o obciążenie Gminy Sz.-P. kosztami postępowania.W odpowiedzi na skargę Gmina Sz.-P. wniosła o jej oddalenie, podejmując merytoryczną polemikę z podniesionymi przez stronę skarżącą zarzutami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem skuteczności czynności procesowej - a więc między innymi złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ stanowi, iż uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od daty doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90. W myśl art. 93 ust. 1 tej ustawy po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi. Mając na uwadze treść powyższych unormowań należy dojść do wniosku, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż termin do wniesienia skargi przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest nieograniczony.Skoro bowiem ustawodawca przyznał organowi nadzoru wyraźnie określony i stosunkowo krótki termin, to jest 30 dni, do stwierdzenia nieważności uchwały w całości lub w części, to nie byłoby żadnego racjonalnego uzasadnienia do przyjęcia tezy, iż w przypadku, kiedy organ nadzoru z tego terminu nie skorzysta, może wnieść skargę do sądu bez ograniczenia tej czynności jakimkolwiek terminem. W świetle powołanego wyżej przepisu art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie budzi wątpliwości, że termin do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni. Początek zaś biegu terminu 30-dniowego do wniesienia skargi do sądu w tym trybie rozpoczyna się po upływie ostatniego dnia terminu 30 dni do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru. Zauważyć wypada, że podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zajął w postanowieniu z dnia 7 stycznia 1999 r. SA/Rz 2198/98 /Wspólnota 1999 nr 47 str. 25/.W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała wpłynęła do (...) Urzędu Wojewódzkiego we W. w dniu 17 lipca 2000 r. Termin do wydania przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego upłynął zatem po 30 dniach od tej daty, to jest w dniu 16 sierpnia 2000 r. Fakt uchybienia powyższemu terminowi nie jest w rozpoznawanej sprawie sporny. Z uwagi na upływ terminu, w którym Wojewoda uprawniony był do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, organ nadzoru mógł w ciągu następnych 30 dni, to jest w okresie od dnia 17 sierpnia 2000 r. do dnia 15 września 2000 r., złożyć skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedstawionym wyżej trybie. W rozpatrywanej sprawie skarga została przesłana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 listopada 2000 r., a więc po upływie terminu, w którym mogła zostać wniesiona. W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić.