I SA/Gd 831/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Romała Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi Z.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2024 r. nr 2201- IEE.7192.2.228.2024.DK w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2024r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim pozostawił bez rozpatrzenia skargę pana Z.B. na czynność e4gzekucyjna zajęcia ruchomości jako wniesiona z uchybieniem terminu. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2024r. utrzymał w mocy postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że wniesiona w dniu 13 marca 2024r. skarga na czynność egzekucyjną z dnia 14 lutego 2024r. polegającą na zajęciu ruchomości nastąpiła z uchybieniem terminu 7 dni liczonego od doręczenia w dniu 5 marca 2024r. protokołu zajęcia ruchomości wraz z wezwaniem do okazania w celu oszacowania i zawiadomieniem o zajęciu. Zgodnie z art. 57 par. 1i par. 5 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a termin do wniesienia skargi na czynność egzekucyjna upłynął w dniu 12 marca 2024r. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2024r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim odmówił przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych postanowień z prawem. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że termin do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną upływał w dniu 12 marca 2024r. Przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia był wniosek skarżącego o przywrócenie terminu. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu stanowiło przedmiot skargi kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który nieprawomocnym wyrokiem z dnia 11 marca 2026r. w sprawie sygn. akt I SA/ Gd 832/24 skargę oddalił. W złożonej skardze na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną skarżący nie podważa faktu uchybienia terminu. Wskazywane przyczyny uchybienia dotyczące technicznych przyczyn związanych z awaria systemu E-PUAP, braku możliwości korzystania z kosztownej korespondencji innej niż elektroniczna, stan zdrowia skarżącego nie stanowią okoliczności wpływających na ustalenie uchybienia terminu jako zdarzenia o charakterze obiektywnym. Organ prawidłowo skazuje przepis art. 57 k.p.a. dotyczący sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 57 § 1.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało wysłane na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał dowód otrzymania, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych lub nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe ( art. 57 § 5 k.p.a.). Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza złożenia przez skarżącego odwołania w terminie. Skarżący przyznaje, że nie korzystał z usług operatora pocztowego. Warunkiem koniecznym uznania terminu za zachowany jest posiadanie dowodu otrzymania od dostawcy usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, który potwierdza nadanie korespondencji w ustawowym terminie ( por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2025 r., sygn.. akt I SA/Rz 369/25, dostępny w CBOiS, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Twierdzenie o podjętej przez skarżącego próbie doręczenia elektronicznego nie zostało potwierdzone. Z tych przyczyn, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz.U. 2026. 143) orzekł jak w sentencji. .