II SA/Wr 2091/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie : Sędzia WSA Daria Sachanbińska – sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 5 sierpnia 2003 r., nr XII/186/03 w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Nysa postanawia: odrzucić skargę. K. K. złożył do Sądu administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 5 sierpnia 2003 r., która uznała skargę na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Nysy, wniesioną z powołaniem się na art. 227 k.p.a., za bezzasadną. Uznając uchwałę za niesprawiedliwą skarżący zarzucił, iż błędnie przypisuje się jego osobie popełnienie wykroczenia polegającego na nie uiszczeniu opłaty za parkowanie, gdyż strefę parkowania odwołują skrzyżowania. Wskazał na niekonsekwencje w ustawieniu znaków dotyczących ustalenia początku, jak i końca strefy. Ponadto skarżący zarzucił, iż organy administracji samorządowej działają w sposób wadliwy i nieudolny oraz dezinformują obywateli. Po wezwaniu Sądu skarżący nadesłał kopię zaskarżonej uchwały, jednak nie udzielił odpowiedzi, czy wzywał organ gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego i czy w wyniku tego wezwania podjęto uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Oznacza to, że Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Nie może być wątpliwości, iż skarżący wnosił kolejne skargi w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, bo w każdym piśmie powoływał się na jego art. 227. Analiza treści uchwały, która informuje o sposobie załatwienia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Nysa nie pozwala na przyjęcie, iż jest ona aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro zatem na wskazaną przez K. K. uchwałę Rady Miasta Nysa nie przysługuje skarga do Sądu administracyjnego, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy skarga wniesiona w takich okolicznościach podlega odrzuceniu. Niezależnie od powiedzianego wyżej, zaznaczyć należy, iż nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że skarga K. K. mieści się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 ustawy, Sąd byłby zmuszony wziąć pod uwagę treść art. 52 ustawy, zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpoznawanej sprawie przysługiwało skarżącemu prawo wezwania Rady Miasta Nysa do usunięcia naruszeń. W tym zakresie zastosowanie ma art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do Sądu administracyjnego. Ponieważ K. K. nie wezwał Rady Miasta Nysa do usunięcia naruszeń a więc nie wyczerpał przysługujących środków zaskarżenia, także z tego powodu Sąd musiałby stwierdzić niedopuszczalność skargi. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.