II SA/Wr 1780/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /sprawozdawca/, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Asesor WSA Anna Siedlecka, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi I. i T. M. oraz C. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżących I. i T. M. kwotę 300 zł. /słownie: trzysta złotych/ zaś na rzecz skarżącej C. B. kwotę 10 zł. /słownie: dziesięciu złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania poniesionych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Przedmiotem skargi I. i T. M. oraz C. B. jest w/w decyzja Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...]r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu D. O. pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego, polegającą na dobudowie jednego pomieszczenia mieszkalnego do domu istniejącego na działce przy ul. P. [...] we W . W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...]r. inwestor D. O. złożył, do Wydziału Architektury, Budownictwa i Gospodarki przestrzennej Urzędu Miejskiego W., wniosek o udzielenie zezwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego położonego przy ul. P. [...] we W., przez dobudowanie jednego pomieszczenia. Wydział Architektury, Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego W., zawiadomieniem z dnia [...]r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie, informując strony postępowania o możliwości przeglądania akt sprawy w siedzibie Urzędu. W dniu [...]r., organ I instancji zakończył postępowanie administracyjne i wydał decyzję nr [...], którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego - polegającą na dobudowie jednego pomieszczenia mieszkalnego do domu istniejącego. Od decyzji tej odwołanie złożyli I. i T. M. oraz C. B . Odwołujący zarzucili, że przedstawiony przez inwestora "projekt nie spełnia warunków wymaganych w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. /Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 140 ze zm./. Podnieśli również, że w sprawie rozbudowy omawianego domu mieszkalnego przy ul. P. [...] we W." toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wcześniej wszczęte postępowanie, które nie zostało jeszcze zakończone". Organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę inwestor - D. O., złożył w dniu [...]r., a więc w terminie ważności decyzji Prezydenta W. nr [...], z dnia [...]r., którą ustalone zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Przedstawił dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z ustaleniami wymienionej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla planowanej rozbudowy istniejącego domu mieszkalnego inwestor wykazał postanowienie Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków we W., z dnia [...]r., nr [...], którym bez uwag została uzgodniona w/w inwestycja. Zatwierdzony przez organ I instancji projekt, zaopiniował bez uwag Rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych potwierdzając zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Nadto organ podkreślił, że przedstawiony przez inwestora projekt zawiera plan zagospodarowania działki z którego wynika, iż ściana planowanego pomieszczenia z otworem okiennym będzie w odległości 4,17m od granicy działki I. i T. M. /rys. nr 1 w zatwierdzonym projekcie/. Z przedstawionego projektu wynika, że planowane pomieszczenie nie będzie przesłaniało budynku mieszkalnego skarżących. Usytuowanie budynku, w stosunku do budynku skarżących, wyklucza także możliwość zmniejszenia nasłonecznienia działki. Wobec powyższego organ uznał, że dla planowanej inwestycji inwestor spełnił obowiązku, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, a organ pierwszej instancji wydał decyzję o pozwoleniu na budowę zgodnie z art. 36 Prawa budowlanego, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zdaniem organu planowana dobudowa w/w pomieszczenia nie narusza także § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. nr 15, poz. 140 ze zm./. W odniesieniu do zarzutu, że w sprawie rozbudowy omawianego domu mieszkalnego D. O., Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu prowadzi postępowanie organ wyjaśnił, że postępowanie to dotyczy decyzji Wojewody D. z dnia [...]r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...]r., o pozwoleniu na użytkowanie dobudowanego do omawianego budynku mieszkalnego - ganku. W sprawie tej Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 11 marca 2002r., sygnatura akt II SA/Wr 3168/01, oddalił wniosek C. B. o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji Wojewody D . Konkludując dodano, że postawione zarzuty odwołujących organ uznał zatem za bezzasadne. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego I. i T. M. oraz C. B. ponowili zarzuty oraz argumentację podniesioną w odwołaniu, a nadto zarzucili zaskarżonym decyzjom: I. Naruszenie prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 pkt 1 podpunkt b pkt 2 oraz ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ przez ich błędne zastosowanie; II. Naruszenie przepisów postępowania, a to 1. art. 156 § 3 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. przez nie zebranie całego materiału dowodowego w sprawie, a w szczególności przez nie zbadanie, że w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę toczyło się już postępowanie przed organem administracyjnym co do tego samego przedmiotu i tego samego podmiotu, w której wydana została decyzja ostateczna, a sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, 2. art. 78 § 1 k.p.a. przez nie przeprowadzenie dowodów na istotne okoliczności, wskazane w odwołaniu, a w szczególności przez nie przeprowadzenie dowodu z oględzin miejsca budowy, w celu ustalenia rzeczywistej odległości pomiędzy sąsiadującymi ze sobą budynkami, a projektowaną ścianą dobudowanego pomieszczenia na poziomie piwnic. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji i zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./ sprawy w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do zapisu art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne /art. 3 § 2 pkt 1 cyt. ustawy/. Badając legalność zaskarżonych decyzji, Sąd administracyjny czyni to z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji i na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili jej wydania. Zaskarżone decyzje wydane zostały na skutek wniosku inwestora D. i W. O. z 15 marca 2002r. o udzielenie pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego polegającego na dobudowie jednego pomieszczenia jadalnego. Jednakże z lektury akt wynika, iż inwestorzy wnioskiem z dnia [...]r. wystąpili do organów architektoniczno-budowlanych o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na dobudowę dodatkowego pomieszczenia w poziomie parteru, przebicia ściany w celu umieszczenia otworu okiennego od strony południowej w części dobudowanej do budynku mieszkalnego na działce przy ul. P. [...] we W . Postępowanie wszczęte wnioskiem inwestorów z [...]r. doprowadziło do wydania przez Prezydenta W. decyzji z [...]r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenie na budowę w w/w zakresie, następnie uchylonej przez Wojewodę D. decyzją z [...]r. nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania. Po czym Prezydent W. wydał kolejną decyzję z dnia [...]r. nr [...] w powyższym zakresie lecz decyzja ta w trybie art. 138 § 2 kpa została następnie uchylona decyzją Wojewody D. z [...]r. nr [...]. Mimo wydania decyzji kasacyjnej w trybie art. 138 § 2 kpa postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...]r. jak wynika z analizy akt sprawy nie było dalej kontynuowane, albowiem nie ma rozstrzygnięcia kończącego sprawę merytorycznie jak też w inny sposób. Nie przedstawienie pełnych akt sprawy przez organy orzekające nie pozwala ustalić czy żądanie wszczęcia postępowania z dnia [...]r. - skutecznie zostało cofnięte przez inwestorów lecz nawet taka czynność wymaga wydania decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego a takiej decyzji w posiadanych dokumentach brak. Tak więc skoro postępowanie administracyjne stosownie do treści art. 61 § 1 kpa wszczęte zostało wnioskiem inwestorów z dnia [...]r., to niezależnie od woli organu trwa ono dopóty dopóki nie zostanie zakończone. Zakończenie może natomiast nastąpić albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania lub wydania decyzji orzekającej o istocie sprawy /art. 104 i 105 kpa/. Mimo, że postępowanie w sprawie wniosku inwestorów z [...]r. nie zostało zakończone to organ przyjął kolejny wniosek inwestora z [...]r., który pozostawia tym razem poza zakresem rozpoznania kwestię przebicia ściany w celu umieszczenia otworu okiennego od strony południowej. Również nie wyjaśniono zgodnie z regułami art. 7, 77 § 1 kpa czy kolejny wniosek z dnia [...]r. stanowi modyfikację wcześniejszego wniosku inwestorów z [...]r. i czy inwestor odstępuje od przebicia ściany w celu umieszczenia otworu okiennego co było przecież przedmiotem rozstrzygania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem nie można uruchomić kolejnym wnioskiem tego samego postępowania bez dokładnego ustalenia co z wcześniejszym wnioskiem strony, który był inaczej sformułowany /szerszy zakres żądania/. Dlatego też kwestia ta winna być należycie wyjaśniona. Ponadto zauważyć należy, iż Sąd nie jest związany granicami skargi /art. 135 ust. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Stąd też podkreślić należy, iż ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. nr [...] dla przedmiotowej inwestycji podjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymując w mocy decyzję Prezydenta W. z [...]r. /nr [...]/. W składzie Kolegium i do tego sprawozdawcą sprawy była osoba nosząca tożsame nazwisko co podejmująca zaskarżoną decyzję występująca z upoważnienia Wojewody D. Z-ca Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego. Z lektury akt nie wynika czy jest to tylko zbieżność nazwisk czy też wskazane wyżej osoby pozostają ze sobą w jakichkolwiek relacjach rodzinnych. Ewentualne relacje rodzinne w/w osób winny spowodować wyłączenie się reprezentującej organ architektoniczno-budowlany osoby, która przecież w przedmiotowym postępowaniu zmuszona jest oceniać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania w trybie art. 32 ust. 4 pkt 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zatem rozważenia wymaga zastosowanie art. 24 § 3 kpa dot. wyłączenia pracownika na jego żądanie. Wymaga tego zasada prawdy obiektywnej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I i II sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 97 § 2 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych /.../ w związku z art. 55 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./.