I SA/Wr 963/02

WyrokWSA we Wrocławiu2004-12-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk, NSA Joanna Kuczyńska, NSA Krystyna Anna Stec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy koszty obsługi spedycyjno-portowej, składowania kontenera na terminalu oraz przetrzymania kontenera, wykazane na fakturze transportowej, powinny zostać wliczone do podstawy opodatkowania podatkiem VAT w imporcie towarów, zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o VAT?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo, ponieważ organy celne nieprawidłowo wliczyły do podstawy opodatkowania VAT koszty obsługi spedycyjno-portowej, składowania kontenera na terminalu oraz przetrzymania kontenera. Koszty te, wykraczając poza katalog elementów bezpośrednio związanych z transportem do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, powinny zostać wyłączone z podstawy opodatkowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł, która uchyliła decyzję Dyrektora Urzędu Celnego uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej krajowych kosztów transportu. Strona skarżąca kwestionowała wliczenie do podstawy opodatkowania VAT kosztów obsługi spedycyjno-portowej oraz składowania i przetrzymania kontenera. Organy celne uznały te koszty za prawidłowo wliczone do podstawy opodatkowania.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego we W. Zasądził od Dyrektora Izby Celnej we W. kwotę 25,60 zł tytułem poniesionych kosztów. Orzekł, że decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk Sędziowie : NSA Joanna Kuczyńska /spr./ NSA Krystyna Anna Stec Protokolant : Krzysztof Caliński Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] o Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego we W. z dnia [...] o nr [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. kwotę 25,60 zł / dwadzieścia pięć złotych sześćdziesiąt groszy/ tytułem poniesionych kosztów III. orzeka, że decyzja nie może być wykonana Sygn. akt 3 I SA /Wr 963/ 02 2 Uzasadnienie Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]. o nr [...] uchylająca w części decyzję Dyrektora Urzędu Celnego we W. z dnia [...] o nr [...] uznającą zgłoszenie celne o nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe. W dniu [...] przedstawiciel Strony - Agencja Celna B na formularzu JDA SAD o nr SCZ [...] zgłosił w Urzędzie Celnym we W. w celu objęcia procedura składu celnego , towar określony jako rękawice robocze /różne/ o wartości [...], na warunkach dostawy [...]. Do zgłoszenia celnego załączono między innymi fakturę za towar nr [...] z dnia [...] , dokument przewozowy Bill of Lading nr [...], świadectwo Form A nr [...], kopię faktury za transport VKT nr [...] z dnia [...]oraz deklarację wartości celnej. Po przyjęciu zgłoszenia celnego i przeprowadzonej rewizji importowanego towaru, organ celny przystąpił do jego weryfikacji, celem określenia prawidłowej kwoty długu celnego, mogącego powstać w związku z objęciem towaru procedurą składu celnego. Stronie umożliwiono czynny udział w toczącym się postępowaniu, ponadto postanowieniem z dnia [...] powiadomiono o możliwości zapoznania się z zebranymi w sprawie dokumentami oraz zgodnie z art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa umożliwiono wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W wyniku toczącego się postępowania Dyrektor Urzędu Celnego we W. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której uznał wskazane wyżej zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej krajowych kosztów transportu, zadeklarowanych przez Stronę w zgłoszeniu celnym. Decyzja Dyrektor Urzędu Celnego stała się przedmiotem odwołania, w którym importer wnosił o jej uchylenie w całości. Zarzucał zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ w związku z opisem pola 44 pkt 4 część V, zawartym w załączniku nr 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych /Dz. U. Nr 117, poz. 1250/. Dyrektor Urzędu Celnego we W. nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i pismem nr [...] z dnia [...] przesłał je do rozpatrzenia przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Sygn.akt 3 I SA/Wr 963/02 3 W wyniku analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na błędną podstawę prawną pozostającą jednak bez wpływu na merytoryczną treść rozstrzygnięcia. Wskazał w uzasadnieniu , iż Urząd Celny prawidłowo przyjął, że w oparciu o przepis rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, części V - Wypełnianie formularza SAD przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny /pkt 4 do opisu pola 44/, zgłaszający towar do procedury celnej jest zobowiązany do zadeklarowania m.in. kosztów prowizji i opakowań oraz kosztów transportu i ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, wchodzących do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o ile elementy te nie zostały włączone do wartości celnej. Koszty te powinny być wykazane w prawej wykropkowanej części pola 44 dokumentu SAD, odrębnie dla każdej pozycji towarowej, w walucie faktury z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Zdaniem organów celnych , zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2000r. art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 08 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, póz. 50 ze zm./ podstawa opodatkowania podatkiem VAT w imporcie towarów obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport, koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, to jest miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym do którego towary są importowane przy czym nie zawsze jest to granica państwa. Ponadto zgodnie z § 62 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 109, poz. 1245 z późn. zm./ opodatkowaniu obniżoną do wysokości 0% stawką podatku VAT podlegają usługi dotyczące importu towarów, w przypadku gdy wartość tych usług została włączona do podstawy opodatkowania towarów, zgodnie z art. 15 ust. 4 wyżej cyt. ustawy, z wyjątkiem usług w zakresie ubezpieczenia towarów oraz usług dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku. Należy przyjąć, iż jeśli faktura za usługę została wystawiona łącznie z podatkiem, to do podstawy opodatkowania powinna być włączona wartość usługi transportu bez kwoty podatku. W przedmiotowej sprawie Strona załączyła do zgłoszenia celnego fakturę transportową nr [...] z dnia [...], w której określone zostały koszty m.in. za: fracht morski na trasie S. - G. - w kwocie [...] /bez VAT/ oraz koszty portowo-spedycyjne - w kwocie [...] /bez VAT/ koszty składowania kontenera na terminalu - w kwocie [...] /bez VATV koszty przetrzymania kontenera - w kwocie [...] /bez VAT/ Pierwsze miejsce przeznaczenia w kraju -G., zostało wskazane w liście przewozowym Bili of Lading nr Sygn.akt 3 I SA/Wr 963/02 4 [...]. Strona zadeklarowała w zgłoszeniu celnym koszty transportu za fracht morski w kwocie [...] i zgodnie z art. 30 § 1 pkt 5 ustawy kodeks celny i doliczyła je do ceny transakcyjnej w celu określenia wartości celnej towaru. Decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł stała się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w której skarżący wnosi o jej uchylenie. Zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie a w szczególności rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji i zgłoszeń celnych w związku z art. 11 i 15 ust. 4c ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zdaniem skarżącego organy celne błędnie przyjęły, że do podstawy opodatkowania VAT należy wliczyć koszty obsługi spedycyjno-portowej i składowania na terenie portu morskiego w G. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie (art. 145 § 1 cyt. ustawy). Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk a także w wyniku analizy materiałów Sygn.akt 3 I SA/Wr 963/02 5 dowodowych zebranych w aktach sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. Spór między stronami sprowadza się zasadniczo do kwestii wliczenia do podstawy opodatkowania kosztów obsługi spedycyjno-portowej na terenie portu morskiego G. Skarżąca stoi na stanowisku, że wliczenie tych kosztów przez organ celny jest nieuzasadnione. Stosownie do treści art. 11 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm. /, organy celne zobowiązane są m.in. do sprawdzenia kwoty podatków wykazanych przez podatnika w zgłoszeniu celnym. W sytuacji, kiedy kwoty podatków zostały wykazane przez podatnika nieprawidłowo, organ celny oblicza te kwoty w prawidłowej wysokości i wykazuje je w zgłoszeniu celnym. Do należności podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące powiadamiania dłużnika o wysokości należności wynikających z długu celnego. Nałożony powyższą regulacją obowiązek sprawdzenia przez organ celny kwoty podatków wykazanych przez podatnika w zgłoszeniu celnym, wiąże się z koniecznością dokonania kontroli zgłoszenia w chwili jego przyjęcia przez organ celny. Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ podstawa opodatkowania w imporcie towarów /wartość celna powiększona o należne cło i ewentualnie podatek akcyzowy /obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Wskazany przepis stanowi katalog elementów składających się na koszty będące podstawą opodatkowania podatkiem VAT. Zgadza się Sąd z twierdzeniem organów celnych , że koszty transportu i innych elementów wymienionych w art. 15 ust. 4c ustawy, powinny być wliczone do podstawy opodatkowania towarów przede wszystkim na podstawie faktur wystawionych w oparciu o przepisy wyżej wymienionej ustawy. Jednakże stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł uznające za prawidłowe wliczenie przez Urząd Celny do podstawy opodatkowania kosztów obsługi spedycyjno-portowej, wykazane w całości fakturze nr [...] z dnia [...], w ogólnej kwocie [...]/netto/, jest nieuprawnione. Zbyt daleko idące jest stanowisko organów celnych, zdaniem których koszty związane z wymienionymi w art. 15 ust. 4c ustawy czterema pozycjami obejmują szereg elementów składowych, takich jak: opłaty portowe, opłaty za dokumenty sporządzone w porcie na okoliczność zmiany środka transportu, opłaty za przeładunek, opłaty spedycyjne i postojowe, bowiem elementy te nie Sygn. akt 3 I SA /Wr 963/ 02 6 są literalnie wymienione w tym przepisie a nadto wykraczają poza katalog elementów bezpośrednio związanych z transportem. Ponadto należy zwrócić uwagę na brzmienie drugiego członu art. 15 ust. 4c ustawy o VAT, w którym wskazuje się na to, że chodzi o te koszty, które zostały już poniesione lub będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Pierwsze miejsce przeznaczenia w kraju - G., zostało wskazane w liście przewozowym Bili of Lading nr [...]. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, części V - Wypełnianie formularza SAD przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny / pkt 4 do opisu pola 44/, zgłaszający towar do procedury celnej jest zobowiązany do zadeklarowania m.in. kosztów prowizji i opakowań oraz kosztów transportu i ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, wchodzących do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o ile elementy te nie zostały włączone do wartości celnej. Koszty te powinny być wykazane w prawej wykropkowanej części pola 44 dokumentu SAD, odrębnie dla każdej pozycji towarowej. W przedmiotowej sprawie Strona skarżąca załączyła do zgłoszenia celnego fakturę transportową nr [...] z dnia [...], w której określone zostały koszty m.in. za: fracht morski na trasie .S- G. - w kwocie [...] /bez VAT/ oraz koszty portowo-spedycyjne - w kwocie [...] /bez VATY koszty składowania kontenera na terminalu - w kwocie [...]PLN /bez VAT/ koszty przetrzymania kontenera - w kwocie [...] /bez VAT/. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego sporu z kosztów poniesionych do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju w oparciu o cyt. art. 15 ust. 4c należało wyłączyć koszty portowo-spedycyjne , koszty składowania kontenera na terminalu oraz koszty przetrzymania kontenera, jako takie, które wykraczają poza wskazany wcześniej katalog i powinny być sklasyfikowane jako koszty transportu poniesione w kraju. Mając na względzie powyższe skargę po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ należało uwzględnić, orzekając jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy cyt. wyżej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło