III SA/Wa 602/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia , po wznowieniu postępowania , decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług oddala skargę III SA/Wa 602/04 U Z A S A D N I E N I E Kontrole przeprowadzone w zakresie prawidłowości rozliczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wykazały, że skarżący w złożonych deklaracjach podatkowych VAT- 7 za miesiące : styczeń, luty, lipiec i listopad 1996 r., oraz kwiecień, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 1997 r., z naruszeniem przepisu § 54 ust. 4, ust. 5 pkt 1 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 154, poz. 797 z późn. zm.) – dalej : rozporządzenie, obniżył podatek należny o podatek naliczony z faktur wystawionych przez Spółdzielnię [...] "T" z siedzibą w T. Decyzjami z dnia [...] listopada 1999 r. Urząd Skarbowy w M. określił stronie prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, zaś decyzjami z dnia [...] marca 2000 r. Izba Skarbowa w G. utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia organu podatkowego I instancji. Pismem z dnia [...] maja 2002 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia [...] lipca 2002 r. i [...] sierpnia 2002 r., strona wystąpiła do Izby Skarbowej w G. z wnioskiem o wznowienie, na podstawie art. 240 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm./ – dalej : ord. pod., postępowania w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2000r. Izba Skarbowa w G. postanowieniem Nr [...] do [...] z dnia[...] sierpnia 2002 r. wznowiła postępowanie podatkowe i po przeprowadzeniu postępowania w sprawie decyzją z dnia [...] września 2002 r. odmówiła uchylenia decyzji ostatecznych z dnia[...] marca 2000 r. Minister Finansów ,po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym , utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej . W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazał, że w świetle uregulowań dotyczących wznowienia postępowania, okoliczności powoływane we wniosku strony nie mogą stanowić podstawy do uchylenia lub zmiany ostatecznych decyzji Izby Skarbowej w G. z dnia [...] marca 2000 r., jak również do uchylenia lub zmiany decyzji Izby z dnia [...] września 2002 r. Strona wskazała bowiem jako fałszywy dowód w sprawie decyzje Urzędu Skarbowego w M. , wydane w jej przekonaniu, niezgodnie z prawem. Zdaniem strony - nową, istotną dla sprawy okoliczność faktyczną, uzasadniającą wznowienie postępowania, stanowi zaś błędna interpretacja § 54 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego do ustawy. uznał , że podnoszone przez stronę okoliczności nie mogą być uznane jako istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnionej pismem z dnia [...] grudnia 2004 r., skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Ministra Finansów .Powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) zarzuciła rozstrzygnięciu organu podatkowego II instancji naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. Wskazała, że prawo do odliczenia i zwrotu podatku gwarantuje art. 19 ustawy o VAT, zaś rozporządzenie Ministra Finansów jest aktem podustawowym. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów uznając zarzuty przedstawione przez stronę za bezzasadne podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U.Nr 153,poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 tej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a lub c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270z późn. zm.). Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Art. 128 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa realizując zasadę stabilności ostatecznych decyzji zezwala na ich wzruszenie jedynie w przypadkach przewidzianych prawem. Zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych, zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej muszą wynikać bezpośrednio z treści przepisów ustawy Ordynacja podatkowa lub przepisów szczególnych, do których ustawa ta odsyła. Zmiana lub uchylenie decyzji mają charakter wyjątkowy, zatem przepisy stanowiące podstawę wzruszenia ostatecznych decyzji nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Dotyczy to również art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, który zawiera wyczerpujące wyliczenie przesłanek koniecznych do wznowienia postępowania podatkowego. W szczególności odnosząc się do okoliczności wskazanych przez Skarżącą jako podstawa do wznowienia postępowania Sąd uznał za uprawnione stanowisko Ministra Finansów iż nie mogą one stanowić uzasadniać uchylenia w tym trybie decyzji ostatecznych Izby Skarbowej wydanych w sprawie podatku od towarów i usług za niektóre miesiace 1997r. . Pierwsza podstawa to fałszywość dowodów, na podstawie o których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. Dowodem może być wszystko, co służy wyjaśnieniu sprawy ( art. 180 § l ord.pod. Oznacza to, że każdy istotny dowód, będący podstawą ustaleń w decyzji ostatecznej, może być podważony. Dowodem istotnym jest dowód, który miał wpływ na wynik sprawy. W orzecznictwie i piśmiennictwie nie budzi wątpliwości kwestia, że samo twierdzenie strony żądającej wznowienia postępowania, że dany dowód był fałszywy, nie uzasadnia ponowienia postępowania dowodowego. Fałsz dowodu — co do zasady — powinien być stwierdzony orzeczeniem sądu lub innego organu. Może to być na przykład wyrok sądu skazujący świadka za fałszywe zeznania (art. 233 § l k.k.), biegłego za fałszywą opinię, tłumacza za fałszywe tłumaczenie (art. 233 § 4 k.k.},funkcjonariusza publicznego za poświadczenie w dokumencie nieprawdy(art. 271 k .k,) lub każdą osobę, która podrobiła bądź przerobiła dokument, w celu użycia go za autentyczny (art. 270 k.k.). W świetle powyższego zarzut fałszywości decyzji organu I instancji nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania ,o której mowa w art. 240 § 1 pkt 1 ord. Pod. W sprawie nie zachodzą również przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 240 § 1 pkt 5 ord.pod. zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który decyzję wydał. Zatem, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, można wzruszyć decyzję ostateczną tylko wówczas gdy: ujawnione w sprawie nowe okoliczności lub nowe dowody są nowe, nowe okoliczności lub nowe dowody są dla sprawy istotne, tzn. mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, i okoliczności te nie były znane organowi wydającemu decyzję. Nie jest nową okolicznością nowa ocena znanych wcześniej okoliczności i dowodów , zmiana interpretacji przepisu prawa czy tez zmiana wykładni prawa. O ile bowiem nowe dowody i nowe okoliczności służą ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego, o tyle interpretacja przepisów ma znaczenie na innym etapie rozstrzygania sprawy. Nie jest to etap ustalania faktów, lecz etap subsumcji stanu faktycznego pod określoną normą prawną . Podstawa wznowienia z art. 240 §1 pkt 5 dotyczy tego pierwszego etapu. (patrz S. Babiarz,B. Dauter,B. Gruszczyński,A.Kabat,M. Niezgódka –Medek Ordynacja podatkowa –komentarz Wyd. Lexis Nexis Warszawa 2004 ). Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.