I GSK 1544/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Chromicki, Sędziowie NSA Maria Myślińska, Urszula Raczkiewicz (spr.), Protokolant Paweł Gorajewski, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] Spółki z o.o. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 872/04 w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 12 lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 lutego 2005 r. o sygnaturze V SA/Wa 872/04 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Spółki z o.o. w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 12 lutego 2003 r. o nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego IV w Warszawie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania celnego. Sąd uznał za miarodajne ustalenia faktyczne organów celnych, które stwierdziły, że [...] Spółka z o.o. w Warszawie w toku postępowania celnego przed organem celnym I instancji zwróciła się o wystąpienie do Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej o uzyskanie porady w przedmiocie wpływu rabatu udzielonego importerowi po dokonaniu zgłoszenia celnego na wartość celną importowanego towaru, uznała tę kwestię za zagadnienie wstępne i w związku z tym wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego. Organ celne obu instancji odmówiły uwzględnienia wniosku uznając, że sprawa ta nie stanowi zagadnienia wstępnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez inny organ i nie uzasadnia zawieszenia postępowania celnego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 75, poz. 802 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka [...]wniosła o uchylenie powyższych postanowień. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sąd I instancji stwierdził, że strona uzasadniając wniosek, przedstawiła własna ocenę materiału dowodowego uznając, że otrzymała rabat postimportowy, podczas gdy kwestia charakteru rabatu (preimportowy czy postimportowy) jest sporna a sporów co do faktu nie rozstrzyga się w ramach zagadnienia wstępnego, które nie może dotyczyć faktów lecz prawa. Organy celne prawidłowo przyjęły, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowi w sprawie zagadnienia wstępnego i nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. Nadto, że rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do krajowych organów celnych. Kompetencje Rady Współpracy Celnej utworzonej na podstawie ratyfikowanej Konwencji z dn. 15 grudnia 1950 r. o utworzeniu Rady Współpracy Celnej ( Dz. U. z 1978 r. ,Nr 11, poz. 43) ujęte zostały w formie zaleceń, informacji i porad. Konwencja nie zawiera norm prawnych, które ocenę wpływu udzielonej przez eksportera zniżki ceny transakcyjnej na wartość celna towaru rezerwowałaby dla Rady i wyłączała w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych. Dotyczy to również postanowień ust. 2 i 3 zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., które określają funkcje Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej, ujęte w formie możliwości konsultowania zagadnień związanych z ustalaniem wartości celnej oraz dostarczania informacji i wydawania opinii doradczych w tym zakresie. W konkluzji Sąd stwierdził, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowi w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do krajowych organów celnych i nie zachodzi w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. W skardze kasacyjnej [...] Spółka z o.o. w Warszawie domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienia skargi. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy i jako naruszone wskazała art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 262 Kodeks celny z dnia 9 stycznia 1997r. (Dz.U. Nr 75/2001 poz. 802 ze zm.) w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W uzasadnieniu podała, że przedstawione zagadnienie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i w związku z tym organy administracji celnej miały obowiązek zawieszenia postępowania i wystąpienia do Światowej Organizacji Celnej. Przedmiotem wskazanego zagadnienia jest wpływ korekty wartości transakcyjnej na wartość celną towaru, a - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej (Dz.U. z 8 października 1999 r. Nr 80, poz. 908) organami właściwymi w sprawach wyjaśnień wartości celnej są Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Handlu oraz Komitet Techniczny Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej . W myśl § 2 rozporządzenia wyjaśnieniami do wartości celnej są decyzje. Omawiane rozporządzenie wydane zostało na podstawie art. 33 Kod. cel., który nadał uprawnienie Ministrowi Finansów do opublikowania wyjaśnień dotyczących wartości celnej wydawanych przez właściwe organy. W związku z tym, że Rzeczpospolita Polska jest członkiem obydwu wymienionych wyżej organizacji międzynarodowych, które zostały uznane przez Ministra Finansów za właściwe organy do wydawania wyjaśnień dotyczących wartości celnej i skoro organy te są uprawnione do wydawania wyjaśnień w formie decyzji to bez wątpienia są one organami w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej powołanymi do udzielania wyjaśnień dotyczących wartości celnej, a to oznacza istnienie zagadnienia wstępnego w rozumieniu tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W tym trybie wpłynęła skarga kasacyjna w niniejszej sprawie i spełnia wymogi określone w art. 174, 175 § 1, 176 oraz 177 § 1 tej ustawy. Oznacza to, że zaistniały podstawy do merytorycznego jej rozpoznania. Przepis art. 183 § 1 tej ustawy obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznawania sprawy w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób taksatywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania. Skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazuje na niezwrócenie przez Sąd I instancji uwagi na uchybienie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 75, poz. 802 ze zm.) poprzez uznanie, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne i nie ma podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego i w związku z tym naruszenie art. 1 ustawy ustrojowej i art. 145 § 1 pkt 1 lit c. p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Organ celny na podstawie powyższego przepisu ordynacji podatkowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na omawianej podstawie uzależnione jest zatem od łącznego wystąpienia trzech przesłanek, a mianowicie: postępowanie administracyjne (celne) jest w toku, istnieje zagadnienie wstępne oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ostatnia przesłanka oznacza, że organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, którego ocena, gdyby ono samo mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu administracji publicznej niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Oznacza to, że przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć zagadnienie prejudycjalne, które uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej, a nie sporem co do faktu, jak to prawidłowo przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W sprawie niniejszej poza tym , że postępowanie administracyjne było w toku , pozostałe przesłanki zawieszenia postępowania nie były spełnione, gdyż w sprawie zagadnienie wstępne nie występuje. Trafnie Sąd uznał, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowi w sprawie zagadnienia wstępnego, a rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do krajowych organów celnych i w związku z tym nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. Kwestia przysługiwania i charakteru rabatu na sprowadzony towar( pre czy postimportowy) , a w konsekwencji zasadności uznania, że wartość celna towaru odbiega od deklarowanej podlega ocenie organu celnego, a następnie kontroli instancyjnej i ostatecznie kontroli sądowej i zagadnienia wstępnego nie stanowi lecz jest elementem przysługującej organom orzekającym oceny materiału dowodowego. Zarówno przepisy Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej sporządzonej w Brukseli 15 grudnia 1950 r. jak i przepisy Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu - 1994 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483 ze zm.) nie zawierają postanowień, obejmujących normę prawną, która ocenę takiej kwestii, jak wpływ udzielonej przez eksportera zniżki wartości (ceny) transakcyjnej towaru na wartość celną, rezerwowałaby dla Rady i wyłączała w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych. Także z powołanego w skardze kasacyjnej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wyjaśnienia dotyczącego wartości celnej (Dz.U. Nr 80, poz. 908 z 8 października 1999 r.)nie wynika wyłączenie w wyżej omawianym zakresie właściwości krajowych organów celnych. Powołane przez autora skargi kasacyjnej § § 1i 2 rozporządzenia nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania, nie wynika z nich w szczególności obowiązek krajowych organów celnych zwracania się o wyjaśnienia, a przepisy te wskazują organy właściwe w sprawach wyjaśnień dotyczących wartości celnej i objaśniają, że wyjaśnieniami dotyczącymi wartości celnej są decyzje Światowej Organizacji Handlu-Komitetu Ustalania Wartości Celnej oraz wyjaśnienia Światowej Organizacji Celnej- Komitetu Technicznego Ustalania Wartości Celnej, które zamieszczono w załączniku do rozporządzenia. Oznacza to tylko tyle, że wymienione wyżej akty obydwu Komitetów zamieszczone w załączniku do rozporządzenia stanowiły prawo powszechnie obowiązujące, znajdujące zastosowanie w zależności od stanu faktycznego konkretnej sprawy. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i działając na podstawie art.184 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.