art. 184

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
Znaczenie przepisu (AI)
Określa warunki i treść żądania organu podatkowego skierowanego do banku lub innej instytucji finansowej w celu uzyskania informacji o rachunkach podatnika, z poszanowaniem tajemnicy bankowej oraz zasad ochrony danych osobowych. Przepis precyzuje, jakie dane muszą zawierać żądanie, jak oznaczyć dokument klauzulą tajemnicy skarbowej oraz jak bank ma postąpić w przypadku kont wspólnych.

Treść przepisu

Art. 184. § 1. Upoważniony organ podatkowy, występując z żądaniem, o którym mowa w art. 182, powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami. § 1a. Jeżeli umowa z bankiem lub inną instytucją finansową została zawarta przez podatnika wspólnie z innymi pod-miotami, bank nie przekazuje informacji dotyczących podmiotów, których nie dotyczy żądanie upoważnionego organu podatkowego. § 2. W żądaniu określa się zakres informacji, okres, którego informacje mają dotyczyć, oraz termin ich przekazania. § 2a. Żądanie oznacza się klauzulą: „Tajemnica skarbowa”, a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone”. § 3. Żądanie zawiera ponadto: 1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania informacji objętych żądaniem; 2) dowody potwierdzające, że strona: a) odmówiła udzielenia informacji lub b) nie wyraziła zgody na udzielenie upoważnionemu organowi podatkowemu upoważnienia do zażądania tych infor-macji, lub c) w terminie określonym przez upoważniony organ podatkowy nie udzieliła informacji albo upoważnienia. § 4. (uchylony)

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 2007 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy