I SA/Bk 367/04
WyrokWSA w Białymstoku2005-02-25
Skład orzekający: Mieczysław Markowski, Józef Orzel, Wojciech Stachurski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy umowa zamiany akcji na wierzytelności, zawarta w celu dalszej odsprzedaży akcji, stanowi usługę finansową podlegającą zwolnieniu z podatku od towarów i usług, a tym samym wyłączoną z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że umowa zamiany akcji na wierzytelności, nawet jeśli zawarta z zamiarem dalszej odsprzedaży, nie stanowi usługi finansowej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, ponieważ nie generuje ona efektu końcowego w postaci świadczenia usług ani sprzedaży towarów w momencie jej zawarcia. W związku z tym czynność ta podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych i nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.Stan faktyczny
Spółka A wniosła o stwierdzenie nadpłaty i zwrot podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) zapłaconego od umowy zamiany akcji na wierzytelności. Spółka argumentowała, że nabycie akcji w celu ich dalszej odsprzedaży stanowi usługę finansową zwolnioną z podatku VAT, a tym samym wyłączoną z opodatkowania PCC. Organy podatkowe odmówiły stwierdzenia nadpłaty, uznając, że umowa zamiany akcji na wierzytelności nie stanowi usługi finansowej podlegającej zwolnieniu z VAT.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A w B., pismem z dnia 5 września 2003 roku zwróciła się do Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty i zwrot zapłaconego podatku od czynności cywilno-prawnych w kwocie 30.625,70 zł. Uzasadniając powyższy wniosek podała, że w dniu 15.11.2001 roku pomiędzy B Sp. z o.o. w B., a wnioskującą Spółką z o.o. A w B. zawarta została umowa. Zgodnie z tą umową Spółka A zobowiązana była do zapłaty kwot 1.884.000,- zł i przelania posiadanych w stosunku do S.A. C wierzytelności o wartości 1.178.565,- zł. Spółka B w zamian za zapłatę i przelew wierzytelności o łącznej wartości 3.062.565,- zł zobowiązana była do przeniesienia na rzecz Spółki A własność akcji imiennych w S.A. D o łącznej wartości nominalnej 1.288.960,- zł. Od czynności objętych powyższą umową Spółka A zadeklarowała i wpłaciła w dniu 29.11.2001 r. do II Urzędu Skarbowego w B. podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 30.625,70 zł. W ocenie Spółki A podatek od czynności cywilnoprawnych został wpłacony nienależnie. Jej zdaniem orzecznictwo sądowe przyjmuje, że sprzedaż i kupno akcji ma charakter usługi pośrednictwa finansowego i opodatkowanie tej usługi winno być oceniane w świetle przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, świadczenie usług finansowych zwolnione było od podatku od towarów i usług. Z treści zaś art. 2 ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.) wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu wykonywania tej czynności opodatkowana jest podatkiem od towarów lub usług lub zwolniona od tego podatku. Powołano orzeczenia – wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6.07.2001 r. III RN 147/00 opubl. "Wokanda" 2002/2/22; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: III SA 1124/01 i III SA 1625/01, w których przyjęto, że obrót udziałami jest usługą pośrednictwa finansowego. Zdaniem Spółki A akcje S.A. D nabyła ona w celu dalszej ich odsprzedaży. Potwierdzeniem tego jest zawarcie przez Spółkę A przedwstępnych umów sprzedaży akcji z W. M. S., Ł. N., R. P. Pozostałe akcje będące w posiadaniu Spółki są również przeznaczone do sprzedaży.
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r., Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku uchylenia poprzedniej decyzji przez organ odwoławczy, powołując przepisy art. 72 § 1 pkt 1, art. 75 § 2 pkt 1 lit. c oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.), nie uwzględnił wniosku
i odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W ocenie organu finansowego obrót prawami majątkowymi (wierzytelnościami, akcjami), czyli działalność polegająca na kupnie wierzytelności w celu ich dalszej odsprzedaży jest usługą pośrednictwa finansowego sklasyfikowaną zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług w grupowaniu PKWiU 67.12.10 – 00 "Usługi maklerskie na rynkach papierów wartościowych oraz zarządzanie funduszami na zlecenie". W związku z tym obrót wierzytelnościami jest zwolniony od podatku od towarów usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy z dnia
8 stycznia 1993 r. Natomiast działalność polegająca na skupie i sprzedaży wierzytelności jest usługą finansową podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odmienną kwestią jest opodatkowanie sprzedaży wierzytelności dokonywanej w imieniu własnym i na własny rachunek. Sprzedaż wierzytelności, jako sprzedaż prawa majątkowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sprzedaż wierzytelności, jako sprzedaż prawa majątkowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analogicznie przedstawia się sytuacja dotycząca sprzedaży innych praw majątkowych (np. akcji). Zwolnienie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. uzależnione jest od ustalenia, czy sprzedaż (usługa) – podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – wykonywana jest przez podmiot w okolicznościach określonych w art. 5 cyt. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (tj. w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo).
Zgodnie z treścią umowy zamiany z dnia 15.11.2001 r. A Sp. z o.o. zobowiązała się zapłacić kwotę 1.884.000,00 zł na rzecz Spółki z o.o. B oraz przelała na rzecz tej Spółki swoje wierzytelności wobec C S.A. w wysokości 1.178.565,00 zł w zamian za co Spółka z o.o. B przeniosła na A Sp. z o.o. swoje prawa własności do 128.896 akcji imiennych w spółce pod firmą D S.A. z siedzibą w B.
Organ podatkowy, na podstawie danych z Krajowego Rejestru Sądowego oraz Rejestru Handlowego ustalił, iż zarówno A Sp. z o.o. oraz B Sp. z o.o. jako przedmiotu swojej działalności nie mają usług pośrednictwa finansowego. Jednakże, gdy wykonywanie przez podatnika czynności pośrednictwa finansowego nie wymaga spełnienia wymogów formalnoprawnych (brak jako przedmiotu działalności usług pośrednictwa finansowego), muszą być spełnione pozostałe przesłanki do zakwalifikowania danej umowy jako usługi finansowej tj. nabycie w celu windykacji we własnym zakresie lub celem dalszej odsprzedaży. Spółka z o.o. A nie podnosi argumentu, iż nabyła akcje D S.A. w celu ich windykacji we własnym zakresie, twierdzi natomiast, że miały być one przedmiotem dalszej odsprzedaży. Przedwstępne umowy sprzedaży akcji D S.A. w B. zawarte dnia 6 listopada 2001 r. pomiędzy A Sp. z o.o. a Ł. N. i R. P. oraz umowa przedwstępna zawarta dnia 29.11.2001 r. z W. M. S. obligowały do zawarcia umów sprzedaży akcji D S.A. do dnia 30.06.2003 r. Umów sprzedaży zawartych w wykonaniu w/w przedwstępnych Sp. z o.o. A w toku postępowania podatkowego nie przedstawiła. Przedstawiła natomiast aneksy nr 1 do w/w umów zawarte dnia 30.04.2003 r., które zmieniają termin zawarcia umów przeniesienia własności akcji do dnia 10.01.2011 r. Zmiana ta jak zgodnie oświadczyły strony wynikła z faktu, że akcje D S.A. stanowią przedmiot zastawu na rzecz E S.A. z tytułu udzielonego kredytu. O fakcie obciążenia tych akcji na rzecz E S.A. i braku ograniczeń w ich zbywaniu mówią również postanowienia umowy zamiany z dnia 15.11.2001 r. Spółka
z tytułu nabycia akcji nie miała obowiązku podatkowego w podatku VAT, bowiem nie uzyskała obrotu w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Obrót taki Spółka z o.o. A może uzyskać dopiero w przyszłości, gdy sama dokona zbycia nabytych akcji (na rzecz Ł. N., R. P. i W. M. S.) i z tego tytułu będzie ewentualnie zwolniona z podatku VAT. Dopiero takie przyszłe czynności nie będą podlegały podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 z późn. zm.).
W tej sytuacji organ podatkowy nie podzielił stanowiska Spółki przedstawionego we wniosku z dnia 05.09.2003 r., że umowa zamiany z dnia 15.11.2001 r. była zawarta w ramach podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Nie zostały bowiem wypełnione dyspozycje art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Powołany we wniosku wyrok SN z dnia 06.07.2001 r. III RN 147/00 stanowi, że sprzedaż akcji może mieć charakter usługi pośrednictwa finansowego w pojęciu ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
i tym samym może podlegać zwolnieniu od opłaty skarbowej na mocy art. 3 ust. 1 pkt 5
lit. "a" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej. W/w wyrok stanowi, że nie każda sprzedaż akcji jest automatycznie usługą pośrednictwa finansowego. O zakwalifikowaniu takiej sprzedaży do usług finansowych decydują okoliczności określone w art. 5 ustawy o podatku VAT. Te okoliczności nie zostały w niniejszej sprawie
w postępowaniu wyjaśniającym udowodnione.
Odwołując się od powyższej decyzji Spółka twierdziła, że kupno akcji przez nią jest usługą finansową zwolnioną od opłaty skarbowej, gdyż skupowanie akcji w celu ich dalszego odsprzedania mieści się w kategorii usług finansowych. Okoliczności określone w art. 5 ustawy o VAT zostały spełnione, A Sp. z o.o. zakupiła akcje w celu ich dalszej odsprzedaży, co potwierdza zawarcie umów przedwstępnych sprzedaży. Bez wątpliwości wskazuje to na cel czynności prawnej polegającej na zakupie akcji z zamiarem dalszej odsprzedaży. Wyjaśniała, że nie można zgodzić się z twierdzeniem organu podatkowego, że zakup akcji na podstawie umowy z dnia 15.11.2001 r. nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast w wypadku zbycia akcji na rzecz Ł. N., R. P., M. S. będzie ewentualnie podlegało przepisom tej ustawy i należało do czynności zwolnionych z podatku VAT. Akcentowała, że zarówno umowa zakupu akcji z dnia 15.11.2000 r. jak i ostateczne umowy sprzedaży, które będą dokonane przez A Sp. z o.o. w przyszłości należą do tej samej kategorii umów sprzedaży. Bez znaczenia jest w tej sytuacji okoliczność, że podatnik raz występuje w roli nabywcy, zaś w drugim wypadku w roli zbywcy praw majątkowych. Występowanie jako strona tych umów świadczy o zamiarze dokonywania czynności w sposób częstotliwy, co spełnia przesłanki określone w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym zachodzą przesłanki określone w art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem z dnia 16.07.2004 r. wystąpił do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. o zajęcie stanowiska, czy zawarta w dniu 15.11.2001 roku umowa zamiany akcji na wierzytelności stanowi usługę finansową. W przypadku zaliczenia tej czynności do usług finansowych prosił o jej sklasyfikowanie i nadanie symbolu statystycznego.
Ustosunkowując się do powyższego wniosku, Urząd Statystyczny w Ł. Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych wyraził opinię, iż zamiana akcji na wierzytelność o zapłatę ceny za sprzedane towary, nie stanowi kryterium klasyfikacyjnego w rozumieniu metodologii obowiązującej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie poinformował, że usługi są to czynności (będące końcowym efektem działalności)
o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. Kryterium klasyfikacyjne stanowią wykonywane czynności i ich efekt końcowy, którym mogą być wyroby albo usługi.
Po wyznaczeniu stronie 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 roku "... nie uwzględnia odwołania ...". Ustosunkowując się do zarzutów odwołania podniesiono, że stosownie do treści art. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 z późn. zm.) podatkowi podlegają m.in. umowy zamiany rzeczy i praw majątkowych. W przypadku jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności na podstawie odrębnych przepisów jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona od tego podatku, to zgodnie z art. 2 pkt 4 w/w ustawy nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. W ocenie organu odwoławczego problem w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii czy nabycie akcji D S.A. przez A Sp. z o.o. w drodze opisanej umowy z 15.11.2001 r. i zawarcie przedwstępnych umów na sprzedaż akcji osobom fizycznym jest usługą pośrednictwa finansowego zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 i poz. 9 załącznika Nr 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a tym samym na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy
o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega temu podatkowi. Organ odwoławczy uznał, że brak jest podstaw do uznania, że nabycie akcji S.A. D przez Spółkę A z zamiarem ich odsprzedaży w dalszej przyszłości (2011 roku) nie stanowiło usługi finansowej. Również umowa z dnia 15.11.2001 roku zamiany akcji na wierzytelność zawarta pomiędzy Spółką B, a Spółką A nie stanowiła usługi finansowej.
Skarżąc powyższą decyzję Spółka A zarzucała, że wydana ona została z naruszeniem przepisów:
1) art. 75 oraz art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29.08.1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.);
2) art. 1 pkt 1 lit. "a" i art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9.09.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.);
3) art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8.01.1993 r.
o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.).
Wskazując na naruszenie powyższych przepisów Spółka wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zdaniem skarżącej Spółki, nabycie akcji w drodze umowy z 15.11.2001 r. i zawarcie przedwstępnych umów sprzedaży tych akcji osobom fizycznym jest usługą pośrednictwa finansowego zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2
i poz. 9 Załącznika Nr 2 do ustawy, a w konsekwencji, co wyłącza opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych z mocy art. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 2 pkt 4.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wnosił o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają m.in. umowy zamiany rzeczy i praw majątkowych. Jeżeli przynajmniej jedna ze stron umowy, na podstawie odrębnych przepisów, opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona od tego podatku, to zgodnie z art. 2 pkt 4 w/w ustawy nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Spółka A zawierając w dniu 15.11.2001 r. umowę zamiany akcji na wierzytelności, nabyła od B Spółki z o.o. akcje imienne D S.A. Czynność nabycia akcji nie spowodowała po stronie A Spółki z o.o. powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, bowiem nie uzyskała ona obrotu w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2. Obrót taki Spółka może uzyskać dopiero w przyszłości, gdy dokona zbycia nabytych akcji na rzecz Ł. N., R. P. i W. M. S. Ponadto, zdaniem organu, nie można zgodzić się z twierdzeniem Spółki, iż umowa z dnia 15.11.2001 r. oraz zawarte w dniu 6.11.2001 r. umowy przedwstępne na sprzedaż akcji osobom fizycznym w terminie określonym na dzień 30.06.2003 r., następnie zmienionym na dzień 10.01.2011 r. (aneks z dn. 30.04.2003 r.) stanową usługę finansową. Potwierdzeniem tego są wyjaśnienia Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. z dnia 2.08.2004 r. Nr [...], według których usługi są to czynności (będące końcowym efektem działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności.
W rozpatrywanej sprawie efektem końcowym czynności (usługą) będą ewentualnie zawarte w przyszłości umowy sprzedaży akcji osobom fizycznym. Ponadto podniesiono, że według opinii Ośrodka Statystycznego w Ł. zamiana akcji na wierzytelności o zapłatę ceny za sprzedane towary nie stanowi kryterium klasyfikacyjnego w rozumieniu metodologii obowiązującej w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
W ocenie organu zawarta w dniu 15.11.2001 r. umowa zamiany akcji na wierzytelności nie stanowi usługi finansowej, a więc nie podlega zwolnieniu z art. 7 ust. 1
pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, a tym samym nie wypełnia dyspozycji art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Sprzedaż akcji nabytych przez Spółkę A, w drodze umowy zamiany akcji na wierzytelności
o zapłatę ceny za sprzedane towary, nie miała miejsca. Nie doszło też do świadczenia usług
z powodu braku efektu końcowego – zmiany właściciela akcji. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej nieuzasadniony jest również zarzut, że został naruszony art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej, bowiem organ odwoławczy wydał decyzję o odmowie stwierdzenia nadpłaty
i zwrotu nadpłaty zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, po uprzednim zebraniu materiału dowodowego i jego wnikliwej ocenie. Podnoszone w skardze zarzuty nie stanowiły podstawy do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji i dlatego wnosił
o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem z dnia 16 lipca 2004 r.([...]) zwrócił się do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. z pytaniem: czy zawarta w dniu 15 listopada 2001 roku umowa zamiany akcji na wierzytelności stanowi usługę finansową a w przypadku zaliczenia tej czynności do usług finansowych prosił o jej sklasyfikowanie i nadanie symbolu statystycznego. We wniosku został szczegółowo opisany stan faktyczny sprawy, a ponadto przedłożono kserokopie: umowy zamiany akcji na wierzytelności z dnia 15.11.2001 r. załącznik nr 3 do umowy zamiany akcji na wierzytelności umowy przedwstępne na sprzedaż akcji D S.A. osobom fizycznym (3 szt.), aneks do umowy zamiany akcji na wierzytelności z dnia 31.01.2003 r., aneksy do umów przedwstępnych sprzedaży akcji D S.A. (3 szt.). Kopia wniosku była przesłana do wiadomości skarżącej Spółki. Spółka nie kwestionowała opisanego stanu faktycznego jak też przedstawionych załączników.
Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych pismem z dnia 2 sierpnia 2004 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w B. wyraził opinię, iż opisana we wniosku zamiana akcji na wierzytelność o zapłatę ceny za sprzedane towary, nie stanowi kryterium klasyfikacyjnego w rozumieniu metodologii obowiązującej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie poinformował Ośrodek, że usługi są to czynności będące końcowym efektem działalności. Informował też, że kryterium klasyfikacyjne stanowią wykonywane czynności i ich efekt końcowy, którym mogą być wyroby albo usługi.
Powyższa opinia ma w sprawie zasadnicze znaczenie. Przy przyjęciu, że umowa
z dnia 15.11.2001 r., od której skarżąca Spółka zadeklarowała i wpłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych, była umowa o świadczenie usług, to wówczas czynność ta podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z mocy przepisów art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Z mocy przepisu art. 7 ust. 1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy usługa ta podlegałaby zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
Spółka nie kwestionowała opinii klasyfikacyjnej organu statystycznego. Organ odwoławczy zawiadomił o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego i wydane w tym zakresie postanowienie z dnia [...].08.2004 r. zostało doręczone Spółce w dniu 18.08.2004 r. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana dopiero [...].08.2004 r. czyli strona miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonymi w sprawie dowodami.
W ocenie Sądu, organy podatkowe nie naruszyły prawa uznając, iż zawarta w dniu 15.11.2001 r. umowa zamiany akcji na wierzytelności pomiędzy B Sp. z o.o., a A Sp. z o.o. nie stanowiła usługi finansowej, która podlegałaby podatkowi od towarów i usług. Skoro, umowa z dnia 15.11.2001 r. zamiany akcji na wierzytelności, nie podlegała podatkowi od towarów i usług, to czynność objęta tą umową podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych z mocy art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.) i nie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 2 pkt 4 ustawy z 9.09.2000 r.
Spółka postąpiła prawidłowo składając deklarację o wysokości podatku od czynności cywilnoprawnym i wpłacając należny podatek. Ponieważ czynność objęta umową
z 15.11.2001 r. podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, przeto organ miał podstawę do orzeczenia o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku i jej zwrotu.
Mając powyższe na uwadze Sąd stosując przepisy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło